26 juli 2014 / Paris-Brest met aardbeien en frambozen




Wat is het de afgelopen dagen/weken heerlijk weer, ik kan hier wel aan wennen! Met een wijntje of wit biertje op ons heerlijke terras, boekje erbij en in de schaduw heerlijk genieten. Op het werk is het iets minder praktisch, maar ach, het terras zit elke keer goed vol dus goed voor de baas en mijn fooi ;) Zomer betekent ook zomerse baksels. Van de week zat ik buiten en kreeg ik ontzettende bakkriebels. Wanneer het dertig graden is, maak je me alleen niet echt blij met een zware chocoladetaart. Liever eet ik dan iets luchtigs met lekker vers fruit er door heen. Well, guess what I made? Deze paris-brest staat in de nieuwste delicious. (100ste nummer!) en zag er op de foto al zo heerlijk uit. Hij is ietsie pietsie aangepast maar zo, zo lekker! Perfect als dessert na een heerlijk dinertje (of na een barbecue!) maar ook super als gebak.

Het recept was vrij simpel. Het maken van het soezendeeg had ik moeilijker verwacht, maar het was uiteindelijk hartstikke luchtig. Alleen bij het spuiten van de ring ging er nogal wat tijd in zitten, omdat ik geen spuitmond had van 2 cm, eerder van een halve cm. Hierdoor moest ik gewoon een hele hoop rondjes maken, maar het resultaat was hetzelfde. Als jij dus ook niet die maat spuitmond hebt, moet je even spelen, maar dit recept is nog steeds prima te maken!


voor 6 personen

300 ml slagroom
1 vanillestokje, het merg ervan
2 el amaretto
100 gram poedersuiker + extra voor erover
200 gram aardbeien, in vieren
200 gram frambozen
40 gram amandelschaafsel, geroosterd

soezendeeg
100 gram roomboter
125 ml melk
175 gram bloem
1 tl poedersuiker
5 eieren

spuitzak met ronde spuitmond van 2 cm

Verwarm de oven voor op 210 graden. Bekleed een bakplaat met bakpapier en teken daarop een cirkel van ongeveer 18 cm. 

Smelt voor het soezendeeg in een steelpan met dikke bodem de boter in de melk met 125 ml water. Voeg de bloem, een snuf zout en poedersuiker toe en roer met een pollepel tot het deeg als een bal loslaat van de wand van de pan. Doe het mengsel in een kom en laat wat afkoelen voor dat je de eieren toevoegt.

Klop 4 eieren los en voeg ze in delen toe aan het deeg, tussendoor steeds mixend tot het is opgenomen. Het deeg moet stevig en glanzend zijn. Schep het deeg in de spuitzak.

Spuit een cirkel op het bakpapier, op de cirkel die je getekend hebt. Spuit daar een tweede cirkel tegenaan, aan de binnenkant. Hierboven op spuit je nog een cirkel. Veeg de oneffenheden weg. Roer het laatste ei los en bestrijk het deeg ermee.

Bak de soezenring 15 minuten in de oven. Verlaag de oventemperatuur naar 190 graden en bak nog eens 25 minuten, tot hij goudbruin en gerezen is. Schakel de oven uit en laat in de oven afkoelen met de deur op een kier.

Klop voor de vulling de slagroom met het vanillemerg, de amaretto en 1 el poedersuiker tot zachte pieken.

Snijd de soezenring horizontaal door de midden. Bestrijk de onderste ring met het roommengsel en verdeel de aardbeien en frambozen erover. Leg de bovenste ring hier weer op. 

Maak een simpel glazuurtje met poedersuiker (ong. 70 gram) en water water. Sprenkel dit over de soezenring, op zo'n manier dat het omlaag druipt. Bestrooi met het amandelschaafsel en wat poedersuiker en serveer!



20 juli 2014 / Book report #2 - The Goldfinch, L.A. Candy en Mad about the Boy

De eerste vier gelezen boeken op een e-reader zijn een feit! En ik moet zeggen, het bevalt me heel goed. Het lezen voelt eigenlijk als het lezen in een 'echt' boek, alleen neemt het een stuk minder ruimte in beslag en is het vooral ook lekker licht. Ik ga het 'echte' lezen er niet mee vervangen, toen ik weer een normaal boek in mijn handen had genoot ik daar ook heel erg van, maar voor onderweg en voor hele dikke boeken.. Ideaal!



Verder kom ik weer een beetje in mijn leesflow. Op vakantie heb ik in een week tijd welgeteld één boek gelezen, maar ik was zo druk met andere dingen en mezelf dat er van lezen geen sprake was. Nu ik thuis ben, probeer ik toch op elk loos momentje een stukje te lezen en dat gaat prima. Plus dat het heel fijn is, om weer heerlijk jezelf te verliezen in een boek. Helemaal met de boeken die ik de afgelopen week gelezen heb!

The Goldfinch door Donna Tartt - 
Dit boek las ik uit op de laatste dag van mijn vakantie en ik heb er dan ook een soort van mixed feelings bij. Niet dat het boek slecht was - het tegendeel - maar het gevoel dat ik had op het moment van lezen, zit een beetje in dit boek voor mij. Toch kan ik verder niet anders dan positief zijn over dit boek, want wat een sterk verhaal! Het boek vertelt het verhaal van Theo Decker. Hij verliest op jonge leeftijd bij een terroristische aanslag zijn moeder. Bij diezelfde aanslag komt hij op een bijzondere manier in aanraking met een heel bekend schilderij, het Puttertje - de rode draad door het boek. Tijdens die aanslag neemt Theo dit schilderij mee. Vervolgens komt hij opvolgend bij een rijke vriend terecht, om daarna door zijn gokverslaafde, ex-alcoholistische vader mee genomen te worden naar Vegas. Daar leert hij Boris kennen, die hem de kneepjes leert van de 'slechte' wereld met drugs, alcohol en criminaliteit. Zo volg je Theo, tot op volwassen leeftijd. Maar dat schilderij blijft hem achtervolgen..

Het boek is ontzettend spannend, het bevat veel thrillerelementen maar is ook heel avontuurlijk. Daarnaast leest het boek zeer snel - ondanks dat het dus een dikke pil is van een bladzijde of 900. Maar het allergaafste van dit boek is dat je echt in het leven van Theo wordt gezogen. Ondanks dat het niet perse een personage is waar je jezelf in herkent, is het ontzettend makkelijk om met hem mee te leven daardoor werd ik meegesleept in het boek. Daarnaast speelt het boek zich voor een stuk af in Amsterdam - wat ik altijd erg leuk vind. Ook vond ik het heel leuk om op deze manier meer te weten te komen over kunst, terwijl dat niet het doel is van het boek, toch was dat een hele leuke bijkomstigheid. Ik heb eigenlijk niks aan te merken op dit boek, en toch kan ik er door mijn gemengde gevoelens hierbij niet meer dan vier sterren voor geven. Ik raad hem zeker aan wanneer je van een thriller houd die je meesleept en ook nog wat achtergrondkennis over kunst geeft!

L.A. Candy series door Lauren Conrad - 
De L.A. Candy serie stond al een tijdje op mijn to read lijstje, maar ik had niet het gevoel dat ik er ooit echt aan zou beginnen. Ik ben de chicklit, simpele boekjes een beetje beu. Toch besloot ik deze boeken een kans te geven, even lekker makkelijk je gedachten verzetten kon ik wel gebruiken. De boeken volgen Jane (oftewel Lauren Conrad) die uitgekozen wordt om in een reality serie te spelen over 'echte' meisjes in LA. Jep, voor elk meisje tussen 14 en 20 onder ons, dat is dus gewoon het verhaal van The Hills. En dat was voor mij dan ook voornamelijk het vermakelijkste van deze boeken - personages uit the Hills herkennen en vergelijken. Verder zijn de boeken nogal simpel en voorspelbaar, en toch lezen ze heerlijk weg. Tja, de boeken stellen gewoon weinig voor maar zijn lekker om te lezen. Meer is er ook gewoon niet over te vertellen hihi.

Mad about the Boy door Helen Fielding - 
Bridget's back and better than ever! Eigenlijk is er geen betere manier om dit te omschrijven want yes ik heb Bridget gemist! Lang, lang geleden las ik het eerste boek al een keer en beide films heb ik al meerdere keren gezien (en van genoten). Rond de examens besloot ik de boeken te gaan herlezen en oh, wat heb ik daar van genoten. Niet alleen is Bridget de meest herkenbare persoonlijkheid in alle boeken ooit, ook zijn de boeken zo komisch, dat ik er vaak hardop om moet lachen. Na dat ik deel 1 en 2 uit had, bestelde ik bij The Book Depository dan ook meteen deel 3. Helaas moest ik hier een tijdje op wachten en ik was dan ook niet meer in die Bridget flow toen hij binnenkwam. Het boek lag dan ook een tijdje te verstoffen in mijn kast, maar vlak voor mijn vakantie had ik hem weer opgepakt. Nog niet uit, dus het was toen ik thuis kwam tijd om hem uit te lezen. En echt, wat heb ik er weer van genoten. In deel 3 is Bridget een 51 jarige cougar (ja, Mark Darcy is echt overleden, sorry...) met twee kleine kids. Ze is nog net zo wanhopig, overweight  en hilarisch. Misschien iets minder relatable voor mij, maar ik gok dat als ik mijn moeder dit boek aanraad, ze er zeker zichzelf in zal herkennen met experimenten van Twitter en andere social media ;) Ja, ik heb ontzettend gelachen en genoten van dit boek en raad dit boek zeker aan voor de liefhebbers van Bridget!

19 juli 2014 / Bootschoentjes.



Van de week kocht ik witte bootschoentjes. Papa had ook altijd bootschoentjes. Blauw, van de Schoenenreus. Na een week zat er altijd weer een gat bij de teen en liep hij op de achterkant. En ik altijd maar zeggen dat ik het zulke lelijke schoenen vond. Nu koop ik ze zelf. Wat had ik graag papa's gezicht gezien wanneer ik daar mee was thuis gekomen.

14 juli 2014 / En toen was ik opeens twee weken eerder thuis

Dus. 1 juli vertrok ik vol goede moed op vakantie met vriendinnetje Janieke. Onze interrail trip waar we al zo ontzettend lang naar uitkeken. Waar ik een jaar lang voor gespaard had. Waar ik zoveel verwachtingen van had. En toen waren we 9 juli alweer thuis.

Heimwee. Ontzettende, niet op te lossen heimwee. Het begon al in Berlijn. Totaal niet mijn stad - en ik liep al rond met een verschrikkelijk gevoel. De tweede dag stond ik al te janken omdat ik het zo jammer vond dat het niet mijn stad was, en omdat ik me zo verschrikkelijk voelde. Maar het werd steeds erger. Ik kon niet goed slapen. Het hostel leven was niet mijn ding. En dus was de heimwee in Dresden eigenlijk al niet meer te doen. Ik had geen honger meer. Ik sliep amper. Elke ochtend en avond moest ik huilen. Ik begon ontzettend te piekeren. En uiteindelijk in Praag trok ik het echt niet meer. Echt niet. Ik kan het gevoel niet omschrijven, maar het was gewoon niet te doen. Mijn lichaam was op. Mijn hoofd maakte overuren. En toen hakte ik uiteindelijk de knoop door - we gaan naar huis.

Ik heb nog nooit zo'n moeilijke keuze gemaakte denk ik - en dan met name omdat ik ook iemand anders vakantie verpest.  Maar het was voor mezelf gewoon niet meer vol te houden. Nog een dag langer en ik was volgens mij nog verder ingestort.

En dus ben ik nu thuis. Thuis zijn is fijn, al voel ik me nog steeds niet helemaal lekker, maar ik vermoed dat het afgelopen jaar daar ook iets mee te maken heeft. En dus is het enige wat ik nu doe slapen, lezen, af en toe huilen en vooral rusten. Waar ik eerst altijd de uitdaging en het weg zijn van huis wilde, wil ik nu het liefste mezelf voor de rest van mijn leven opsluiten in huis met een boek en mijn familie. Ik heb even tijd nodig. Even weer op zoek naar mezelf. Vooral even rust.

2 juli 2014 / Book report #1 - The Book Thief, Beautiful Ruins en The Circle

Lezen en zomer zijn eigenlijk hetzelfde, ze gaan altijd samen. Zodra de eerste zonnestraaltjes beginnen te schijnen, vlieg ik weer door pagina's van boeken. Ik lees in de zomer ontzettend veel. Dit begon al toen ik jong was. We zijn rond mijn tiende twee jaar achter elkaar naar het Gardameer (Italië) gereden, om daar in een schattig huisje op een camping te zitten. Als ik denk aan wat ik toen gedaan heb, dan kan ik me eigenlijk niets anders herinneren dan lezen. Er ging een grote stapel boeken mee, maar toch was dit niet zat en begon ik halverwege die vakantie aan mijn moeders boeken. Ik kan me nog goed herinneren wat ik toen las. Vier vriendinnen, één spijkerbroek en elk deel daarvan, maar ook Schaduwzusters van Simone van de Vlugt. Ja, ook toen al was ik leesverslaafd in de zomer. Elke zomer gebeurt weer hetzelfde en daarom heb ik een e-reader besteld, om mee te nemen op vakantie. Je kunt in je back pack maar zoveel boeken meenemen, dus besloot ik voor mijn examencentjes een e-reader te bestellen. Of ik het fijn ga vinden - geen flauw idee. En boeken kopen blijft mijn ding. Maar in een trein zitten en niet veel kunnen lezen klonk als een nachtmerrie. Mocht ik hem niet fijn vinden, kan ik hem altijd nog verkopen op Marktplaats naderhand.

Waar ik heen wil na dit lange verhaal? Tja, ik hoop dus veel te gaan lezen en dit met jullie te delen. Een artikel per boek vind ik eigenlijk te veel - vooral omdat ik vaak best wel moeite moet doen om zat tekst te krijgen bij een boek recensie. En dus post ik vanaf nu korte recensies in één artikel. Een boek of drie per blogje, dat moet lukken. Vandaag de eerste. Met in elke titel een linkje naar Goodreads voor de uitgebreide boekomschrijvingen.



Beautiful Ruins door Jess Walter - 
Dit boek had ik al een paar keer voorbij zien komen op de blog van Annemerel. Haar aanraders vind ik vaak ook leuk - en dus bestelde ik het boek. Het mooie Cinque Terre op de voorkant hielp ook zeker mee. Het boek vertelt verschillende verhalen door elkaar, in verschillende tijden. Een actrice die naar een klein dorpje vertrekt om beter te worden in de de jaren '60, een vrouw die graag films wil produceren, een charmante oude Italiaanse man. Er lopen flink wat verhaallijnen door elkaar, waardoor het af en toe lastig is om in het boek te komen, maar het verhaal is zo charmant dat me dat niet zo veel uitmaakte. Niet alleen de setting is leuk, het boek speelt namelijk vijftig procent van de tijd in Cinque Terre af, maar ook de personages zijn charmant. Daarnaast komen de verschillende verhaallijnen bij elkaar - wat ik altijd heel erg leuk vind. Ja, dit boek was leuk om te lezen, vooral lekker in het zonnetje, het liefste nog op het strand :)

The Book Thief door Markus Zusak - 
Dit boek had ik een tijdje geleden besteld - Tweede Wereldoorlog boeken vind ik meestal wel 'leuk' en deze stond al zo lang overal als bestseller aangegeven dat hij in mijn mandje moest belanden. Met mijn feestje afgelopen zondag zei een vriend van me dat ik dit boek echt moest lezen, en dus besloot ik er na Beautiful Ruins meteen in te beginnen. Het eerste wat je moet weten: Dit boek wordt verteld vanuit het perspectief van de dood. Jep. Hij (ik zie de dood in ieder geval als een hij) vertelt het verhaal van Liesel, een jong meisje dat geadopteerd wordt omdat haar eigen ouders niet meer voor haar kunnen zorgen. Dit is 1939, net voor de Tweede Wereldoorlog begint. Haar nieuwe gezin is ook absoluut niet rijk, maar haar nieuwe papa leert haar wel lezen. Aan boeken is alleen een tekort binnen het huishouden en daar ontstaat de boekendief.

Het boek is verder een prachtige omschrijving van de levensomstandigheden tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar ook de ontwikkeling van vriendschappen en hechte banden, mooie karakterontwikkelingen en vooral: mooie woorden. Liesel leest veel, en neemt je daarin mee. Mooie citaten. Maar ook de Dood gebruikt prachtige zinnen en woorden. Daardoor was dit boek voor mij echt een plezier om te lezen en ben ik er een beetje verliefd op geworden. Het einde is geen happy ending - en dat vond ik ook erg fijn. Het leven is niet perfect. Dit boek wel.

The Circle door Dave Eggers - 
The Circle (De Cirkel) zou wel eens hét boek van 2014 kunnen worden. Het boek omschrijft een utopia (of dystopia?) wereld, waarin alles via internet gebeurt en er totale controle is over alles wat er gebeurt. Mae Holland komt binnen het bedrijf The Circle te werken en ervaart dit als DE mogelijkheid van haar leven. Ik ben zelf al een groot fan van utopia/dystopia boeken, en deze werd ook vergeleken met Brave New World en 1984. Dit trok al zeker mijn interesse, en na het lezen van dit boek kan ik ook zeker erkennen dat dit boek daar mee te vergelijken is. Het is misschien niet net zo goed - ik bedoel, wat overtreft nu 1984 - maar het is wel een heel sterk boek. Vooral omdat het met een 'internetutopia' zo herkenbaar is. Sommige dingen in die wereld zijn zeker te zien in onze maatschappij, de controle die er via social media is. Dat maakt het boek erg goed. De karakterontwikkeling had wat sterker mogen zijn van mij, en sommige dingen waren niet geheel geloofwaardig, maar door de herkenbare, enge dystopia die gecreëerd wordt vond ik het een erg goed boek om te lezen.