5 februari 2012 / Herman van Veen

Van de week vroeg Ilse of ik vrijdagavond iets te doen had. Nou, nee. Vrienden van haar ouders/haar hadden nog een kaartje over voor 'een of andere' cabaretier. Dat het Herman van Veen was in de grote zaal van Theater aan de Parade, dat had ze even niet meegekregen. Leuk natuurlijk, al kende ik nog niet zoveel van hem.
























Dit was waar ze ongeveer zaten, voor de show begon. Mooie plekken, we konden alles goed zien, maar niet te dichtbij. En wat zitten die stoelen daar toch lekker ;)

Ik vind het heel moeilijk om hier een recensie over te schrijven omdat ik zijn repertoire nog niet kende, zijn liedjes waren voor mij echt onbekend, en ik kan dus ook niks vertellen over welke liedjes hij zong, in welke volgorde hij dingen zong etc. Ik kan wel vertellen dat ik zijn liedjes echt stoer vond. Bijna heel de show was autobiografisch. Zo zong hij ook een liedje over zijn kleinkinderen, wat hij allemaal wel voor ze wil doen. Prachtig nummer, net zoals heel veel andere liedjes. De liedjes varieerden van mooie onderwerpen tot grappige onderwerpen.

Wat ik heel erg leuk vond, was toen hij in het begin begon: 'Ik wil jullie vragen om regen na te doen.' De linkse kant van de zaal moest met zijn vingers klikken, het midden van de zaal moest met zijn handen over elkaar wrijven en het rechtse gedeelte van de zaal moest zijn handen op zijn benen klappen. Dit klonk ook echt als regen. Toen moesten we onweer nadoen, allemaal op hetzelfde ritme op de grond stampen. Ging natuurlijk niet tegelijk ;) En als laatste, de zon. 'Roe koe' 'Roe koe'. Geniaal. Hij had nog bewegingen voor elk  gebaar en als hij dit gebaar deed, moesten we die geluiden maken. Heeft hij maar één keer gedaan volgens mij, maar het was wel heel erg leuk.























Voor de rest was de voorstelling een groot deel liedjes afgewisseld met humor. De liedjes waren leuk, al was er na de pauze een stuk met iets te veel liedjes. Het was toen al wat later en toen vielen op een gegeven moment mijn ogen bijna dicht. Gelukkig begon hij daarna weer meer grapjes te maken en naderhand zei ook iedereen: 'Ja, dat hadden we echt weer even nodig om wakker te worden'. Voor de pauze was, vond ik, het allerleukste stuk. Hij deed een soort goochelact, met balletjes, blaadjes en bekertjes overal. Geniaal bedacht. Ook hadden Ilse en ik extra lol omdat er voor ons een vrouw zat die helemaal los ging, ze had zo'n plezier en dit maakte het extra leuk. Ook moest de vader van Ilse tijdens de goochelact ook heel erg hard lachen, zorgt toch wel voor extra sfeer.

Overall vond ik het een hele leuke voorstelling met leuke humor, goeie liedjes en een fijne sfeer. Ik had er niet zo heel veel van verwacht omdat ik hem nog niet goed kende maar ik heb me goed vermaakt.


Foto's gemaakt door Ilse van de Ven met iPhone.

1 opmerking

  1. Ik moet bij Herman van Veen altijd gelijk aan Alfred Jodocus Kwak denken ;)

    BeantwoordenVerwijderen