5 juli 2012 / Zussen voor Altijd

Dit boek kreeg ik afgelopen jaar voor mijn verjaardag. Nu, bijna een jaar verder, heb ik hem eindelijk gelezen. Je kent me, die huge stapel boeken die er nog ligt moet toch doorgewerkt worden. Nu in de vakantie heb ik daar veel tijd voor en ik heb de afgelopen tijd iets minder boeken besteld dus ik zie hem al krimpen.

Het boek gaat over HarriĆ«tte, een koppige jonge vrouw die alles had. Een droombaan, droomhuis, net een nieuwe vriend. Dan draait haar leven helemaal om als haar zus Felicity en man overlijden in een auto-ongeluk. Niet alleen moet ze het verdriet verwerken dat haar zus en beste vriendin is overleden, ook neemt ze de zorg van hun kinderen Carrie en Joel op zich. Om dit te kunnen doen, moet ze haar oude baan en huis opgeven, en weer bij haar ouders intrekken, die ieder ook hun eigen problemen hebben.  Zo heeft haar moeder ME en haar vader raakt depressief.

Als ze daar is, ontmoet ze Will, wie ook een ingewikkeld leven heeft. Hij is net gescheiden en heeft een antiekzaak. Ook raakt ze weer in contact met haar jeugdvrienden, de broertjes McKendricks, waar ze vroeger samen met Felicity een hechte vriendschap mee had. Daarboven blijkt ook nog dat haar zus lang niet zo eerlijk en zonder geheimen was als ze altijd liet overkomen.

Het boek leest heel fijn, en makkelijk weg. Het is een dikke pil van meer als 500 bladzijdes maar als je er eenmaal in zit, heb je hem zo uit. Het boek is heel herkenbaar, geen onwaarschijnlijke dingen die waarschijnlijk toch nooit zouden gebeuren, maar iets wat in het 'echte leven' best zou kunnen zijn. Het boek draait grotendeels om het verwerken van de dood, waar zoveel mensen wel mee te maken krijgen. Niet alleen dat onderwerp wordt besproken, ook komt er veel liefde in voor, waarvan homoseksualiteit een onderdeel speelt.

Al met al vond ik het een fijn boek om te lezen, maar een groot minpunt was dat het einde zeer voorspelbaar was. Vanaf het begin had ik al een onderbuik gevoel wat het zou zijn, en als dat dan ook klopt, vind ik dat altijd jammer. Dit heeft het boek zeker niet stom gemaakt, in tegendeel, ik heb er van genoten, maar ik zou als ik een punt moest geven er daardoor zeker een heel punt vanaf trekken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen