15 augustus 2012 / Liberty Park Overloon

Mijn opa heeft vlak na de Tweede Wereldoorlog een ontstekingsmechanisme van een bom gevonden. Toen mijn tante hem mee naar school nam voor haar spreekbeurt over de Tweede Wereldoorlog, begon hij opeens weer te tikken. Haar leraar heeft hem toen buiten op het schoolplein neergelegd, iedereen daar weggejaagd en opa gebeld. Kon hij nog ontploffen? De leraar was aardig in paniek maar er kon gelukkig niks mee gebeuren, hij had waarschijnlijk ergens aan gedraaid en het ding was dus weer gaan tikken. Opa heeft hem toen volgens mij op school moeten komen ophalen hihi.

Toen ik in groep 8 zat heb ik hem ook een keer mee naar school genomen. Mijn toenmalige leraar vond het ding volgens mij ook helemaal leuk, hij was nogal een geschiedenis-freak (niks mis mee, ik houd ook van geschiedenis) en dan is het natuurlijk leuk om zulke dingen te zien en vast te houden. Een aantal jaar geleden heeft mijn opa besloten, na een bezoekje aan het Oorlogsmuseum in Overloon, om hem daar te gaan doneren. Zo konden meer mensen het mechanisme zien en wist hij zeker dat het in goede handen was.

En toen wilde mijn opa natuurlijk graag terug om zijn donatie te zien. Waar ligt het, hoe is het tentoongesteld?  Ook oma vond het niet erg om een keertje terug te gaan en ze namen ons deze keer mee. Ik heb, zoals ik al zei, veel interesse in geschiedenis en ook de Tweede Wereldoorlog spreekt me erg aan. De grootte van alles is natuurlijk enorm en ik zal me altijd blijven verbazen over hoe alles heeft kunnen gebeuren, en hoe makkelijk het eigenlijk voorkomen had kunnen worden (al is dat natuurlijk als-praten).

Het museum bestaat uit twee onderdelen, het Marshall museum en het Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum (van deze heb ik trouwens geen foto's gemaakt, alles zat achter glas of was niet goed te fotograferen, daarnaast had ik mijn tijd hard nodig om alles te kunnen lezen). Samen is dit het Liberty Park. Het is gelegen in een prachtig bos, waar dus bijna 68 jaar gevochten werd om Overloon en omgeving, de Slag om Overloon. Er zijn hier vele Duitsers en Britten omgekomen en daarom is er meteen na de oorlog een museum opgericht, om te herdenken wat daar gebeurd is. Tegenwoordig is het veel meer dan slechts een herdenkingsplaats, het is een ontzettend groot museum waar je alles kunt leren over de Tweede Wereldoorlog en het militaire materieel.

In het Marshmall museum zijn tientallen, misschien zelfs wel honderden voertuigen te zien. Van grote tanks tot kleine stellages voor wapens. Erg indrukwekkend om te zien. Zo was er een ontzettend grote boot (met wielen) waarop grote vrachtwagens over zee konden vervoerd. Dit deed me heel erg denken aan volgens mij de film The Longest Day, met alle mannen die op D-Day bij Normandië aan kwamen varen. Dit gedeelte van het museum vond ik gaaf en interessant om te zien, maar na een tijdje begon het me wel een beetje te vervelen. Ik ben meer van de weetjes over de politieke situatie of hoe het de mensen verging, dan het defensie gedeelte. Wel was het wat interessanter gemaakt door onder andere geluidseffecten en de Block Buster.

Hierna gingen we naar het andere gedeelte, het Oorlogs- en Verzetsmuseum. Dit was meer mijn pakkie an, heel veel te lezen, veel foto's en andere bronnen en lekker veel feitjes. Het meeste had ik al wel gehad bij de geschiedenis lessen, want dankzij vele enthousiaste en leuke geschiedenis leraren weet ik al veel van de Tweede Wereldoorlog, maar een herhaling is altijd prettig. Ook de uitbreidende feitjes en het zien van de originele bronnen erbij vond ik erg mooi. Zowel de gedachtegang van Hitler als de foto's van uitgehongerde Joden blijven heel indrukwekkend, dit vind ik zo ontzettend fascinerend en ook heel mooi. Mooi is misschien niet het goede woord, maar ik vind het altijd 'mooi' hoe alles bewaard is gebleven, en goed dat mensen hier aan herinnerd blijven worden, in de hoop dat er nooit meer zoiets akelig gebeurt.

Het Verzetsgedeelte blijft ook altijd interessant. Ik stel mezelf altijd de vraag wat ik gedaan zou hebben als ik in die tijd geleefd had. Ik kan me daar zo niks bij voorstellen. Ik hoop altijd dat ik in het verzet was gegaan, ik kan me niet voorstellen dat ik zomaar alles had getolereerd en er niks tegen deed. Maar die angst, om met de nazi's in contact te komen. Er waren zoveel verschrikkelijke mensen bij en ondanks dat ik absoluut niet bang ben voor de dood, zou ik wel bang zijn voor de confrontatie met sommigen.

En dan wil ik iedereen ook weer even aan het feit herinneren dat zo'n oorlog nooit meer zo mogen gebeuren. Sindsdien is het nooit gestopt en ook al hebben wij er nu niks mee te maken, zat andere mensen wel. Je kunt er vrij weinig zelf aan doen maar probeer in ieder geval af en toe even bewust stil te staan bij de vrijheid die je hebt en die je nooit kwijt wilt. Het is een zeldzaam iets en kan zo verdwenen zijn.

2 opmerkingen

  1. Hoi Benthe,

    Mooi verslag over ons museum. Hartstikke bedankt daarvoor. Als directeur van het museum vond ik in het bijzonder jouw mening over het gedeelte van het verzetsmuseum erg interessant om te lezen. Blijven komen, hè!

    Met vriendelijke groet,
    Erik van den Dungen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtige blog gemaakt Benthe..!!!!
    Groeten opa en oma

    BeantwoordenVerwijderen