25 september 2012 / Meneer Kruisselbrink

Toen ik gisteren de les in liep en mijn leraar zag wist ik meteen dat er iets mis was. Hij stond met tranen in zijn ogen en wist niet hoe hij de les moest beginnen. Vervolgens vertelde hij dat een leraar, één van zijn collega's was overleden, meneer Kruisselbrink. Ik was kort gezegd geschokt. Geëmotioneerd. Dat gevoel wat ik toen kreeg is niet echt te omschrijven. In zo'n omgeving met vooral jonge mensen verwacht je dit soort nieuws gewoon niet. De dood komt altijd onverwacht, maar deze keer wel extra erg.

Ik kende meneer Kruisselbrink niet echt. Hij gaf wiskunde les, ik heb één keer kwt-les van hem gehad. Ik weet weinig van hem, behalve dat hij streng was, maar wel goed kon uitleggen. Hij noemde onze geweldige grafische rekenmachines, waar je zoveel mee kan, rekendoosjes. Hij vond dat je daardoor minder zelf nadacht. Meneer Kruisselbrink was al 32 jaar lang leraar bij ons op school. Hij was eigenlijk al drie jaar met pensioen, maar was vervanger dit leerjaar, omdat een andere wiskundeleraar een hartaanval had gehad. Hij hield van zijn vak. Hij was pas 66 jaar oud.

Ik kan niet zo goed uitleggen hoe dit is. De sfeer op school was bedompt, somber. Vrijwel elke leraar waar ik gisteren les van had was geschokt, geëmotioneerd. De lessen waren anders, de humor was eruit. Er waren veel tranen, verhalen over hem. Het was een fijne collega.

En daarom wilde ik er wel een stukje overschrijven. Mensen mogen niet vergeten worden. Ik wilde het even kwijt. Ik wil dat als ik over 5 jaar mijn blog terug lees, en aan hem terug denk. 

7 opmerkingen

  1. Aah wat rot! Waardoor is hij precies overleden? Gecondoleerd, mensen mogen niet zo vroeg overlijden!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij is onwel geworden en daarna in de ambulance overleden, ze hebben nog wel een half uur geprobeerd te reanimeren.

      Verwijderen
  2. Wat triest. :( Gecondoleerd! Het is altijd naar en heftig als iemand van school overlijdt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jeetje, wat naar. Ik kreeg meteen een beetje een steek in mijn buik toen ik het las omdat ik aan mijn papa moest denken. Het is zo naar als mensen vroeg overlijden, soms is het leven ontzettend oneerlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hey benthe,

    Ken precies dat gevoel! Een paar jaar geleden werden in de pauze ineens alle leraren weggeroepen,, toen maakte ik nog een grap over onze Engels docent, die niemand echt aardig vond. Hij schreeuwde altijd.
    Toen kregen we na de pauze te horen dat onze Engels leraar overleden was, ook zo plotseling. Ik schaamde me dood, dat ik in de pauze er nog een grap over gemaakt had. Veel leerlingen begonnen te huilen... dat was zo bizar!
    Daarna zijn al onze lessen geschrapt, iedereen was te emotioneel.

    Dus snap precies hoe dat voelt!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ah dat is nog te jong. :( En zo onverwacht. Dat is niet niks als dat zo binnen een school gebeurd.

    BeantwoordenVerwijderen