31 augustus 2012 / Autumn fashion

Alhoewel ik zou willen dat ik de zomer nog drie maanden langer kon rekken, nog minimaal een aantal weken echt mooi weer, moeten we ons toch al weer gaan voorbereiden op de herfstmode en het weer wat daar bij hoort. Ik zie al regelmatig een heleboel vogels richting het zuiden vliegen. En ondanks dat ik dat ook wel zou willen, dat blijkt al uit het vorige blogje wat ik postte, is dat voor mij niet mogelijk en ga ik maar gewoon winkelen. Om het voor mezelf een beetje op een rijtje te hebben wat ik nodig heb, heb ik even een collage gemaakt.


Deze herfst ga ik voor warm en cozy, met grote sjaals, warme truien en vesten, donkere en lichte kleuren gecombineerd en zo veel mogelijk shortjes en jurkjes om de zomer nog een beetje te rekken, helaas wel met panty's die ik in de winter vervang met maillots. Wat ik dus nog wil kopen? Een lekkere dikke sjaal (of 2), grote en grove vesten, een nieuwe winterjas en verder vast nog wat mooie items die ik tegen kom. Wat ik echt nodig heb? Een spijkerbroek (ik heb er 2 en eigenlijk zijn die allebei niet echt goed meer), black high heels en wat simpele topjes, nu ik die nog aan kan. Komt goed.

Bron: alles komt van mijn Pinterest

29 augustus 2012 / Wanderlust: Italy

Vandaag wil ik heel graag naar de Italië. Ik heb gewoon zo ontzettend zin om nog even de laatste warme zonnestraaltjes mee te pikken, om nog even een heleboel koolhydraten binnen te krijgen en te genieten van grote borden heerlijke pasta en pizza. De aardige mensen, de prachtige cultuur, de heerlijke ijsjes. Italië is zo'n land waar je altijd van droomt. Waar ik zomaar zou kunnen wonen. Van de week zag ik Letters to Juliet weer nadat ik die op mijn verjaardagsfeestje had gehad van een vriendin. Zo'n jaar of 5, 6 geleden was ik met mijn ouders bij het Gardameer op vakantie, twee jaar achter elkaar, en zijn we ook een keer een dagje naar Verona geweest. Ik was nog jong en veel dingen kan ik me er niet meer van herinneren, maar ik weet nog wel heel goed het hofje met het balkon van Romeo en Juliet. Alle mensen die hun hand op de borst van Julia legden op het standbeeld. Het balkon waar je heen kon (en stiekem heel veel voor moest betalen), wat ik volgende keer zelf ook wel zou willen. Als ik ooit met mijn vriendje/geliefde/man zou gaan.

Wat ik niet heb gezien, zijn de brieven. De huilende dames. Ik zag wel honderden, duizenden namen op de muren geschreven. De brieven heb ik niet gezien. Misschien niet opgelet. In mijn ogen nu, zie ik het wel voor me, en ik hoop dat het bestaat. Want die romantiek, dat vind ik dus typisch Italië. Ik ben welgeteld drie keer in mijn  leven in Italië geweest, en toch voelt het vertrouwd. Ik wil er terug. Ik wil weten of ik het nu nog steeds zou ervaren. En zo ja, dan wil ik er nog gewoon ontzettend van genieten.

























Bron











































Venetië

Bron

Trieste

Bron

Amalfi Kust

Bron

Zoals jullie zien heb ik trouwens mijn foto's iets groter gemaakt, hierdoor is de tekst nu als goed is net zo groot als de foto. Dit ga ik niet bij AL mijn foto's veranderen, dit ga ik gewoon vanaf nu zo houden.

28 augustus 2012 / Cinnamon Roll cupcakes























Toen ik in de tweede klas bij nieuwe mensen in de klas kwam, kwam ik ook bij mensen in de klas die ik eigenlijk al kende. Of toch niet. Mijn moeder had met twee van mijn klasgenootjes hun moeder op zwangersgym gezeten dus eigenlijk kende we elkaar al sinds we baby waren. Beetje overdreven, maar wel grappig. We waren dus alle drie rond dezelfde tijd uitgerekend, ik op 8 augustus, en ook al werden we niet allemaal op tijd geboren, we zijn dus wel allemaal rond dezelfde tijd jarig. Een tijdje geleden beloofde ik een van de twee klasgenootjes, Shy-Ann, dat ik een keer cupcakes voor haar zou bakken. Vooral op Twitter is zij altijd een van de personen die het meest enthousiast reageert als ik weer eens iets gebakken heb. Eigenlijk was het plan dat ik op haar verjaardag, 8 augustus, de cupcakes zou maken, maar door omstandigheden kwam het daar niet van dus zaterdag was de dag.

We gingen eerst even naar Ikea die dag, ik moet nog een goedkope kast hebben voor tijdelijke opberging, en dacht dat de Hyllis wel iets zou zijn. Dit bleek niets te zijn, bij kijken er naar storten hij al bijna in. Dat is dus niks voor al mijn overige boeken, papieren etc. Het bezoekje Ikea was deze keer dus vrij nutteloos, we kochten alleen een nieuwe pan, en aten natuurlijk lekker een ijsje. Dit was het kortste Ikea bezoekje ooit denk ik. Als jullie dus nog tips hebben voor een goedkope kast/opbergsysteem, laat het me dan weten! Toen ik thuis kwam dook ik meteen de keuken in om te gaan bakken. De cupcakes waren zo klaar, net zoals de icing en frosting.

Ik proefde er natuurlijk eentje samen met mijn zusje en wat was ie lekker! De cinnamon swirl die in de cupcakes zit was lekker gekarameliseerd, de coffee icing was precies goed van structuur en de frosting was lekker zoet. De frosting is niet zoals je misschien gewend bent van cupcakes, hij is een stuk dunner. Je kunt dus niet die mooie swirl zetten, dit vond ik wel jammer. Dit maakt de smaak natuurlijk niet minder, dus daarom zou ik ze zeker maken!

Cinnamon Roll Cupcakes

Voor de swirl:

60 gram roomboter, gesmolten
85 gram bruine suiker
1 theelepel kaneel

Voor de cupcakes:

190 gram bloem
100 gram suiker
1 1/2 theelepel bakpoeder
1/2 theelepel zout
120 gram roomboter, op kamertemperatuur
115 gram zure room
2 eieren
1 theelepel vanille extract

Voor de swirl: Meng in een kleine kom de ingrediënten tot ze goed gemengd zijn en zet weg tot gebruik.

Voor de cupcakes: Verwarm de oven voor op 180 graden en zet cupcakevormpjes in een cupcakepan.
Meng in een grote kom de bloem, suiker, bakpoeder en zout. Voeg de boter, zure room, eieren en vanille extract toe en meng met een mixer tot een zacht mengsel.

Stop een eetlepel beslag in een muffinvormpje. Maak een klein gaatje in het midden, leg er een halve theelepel van het swirl mengsel in en meng met een satéprikker. Doe hetzelfde nog een keertje, dan is het vormpje vol. Bak ze ongeveer 20 minuten in de oven.

Coffee Icing

2 eetlepels boter, zacht geklopt
125 gram poedersuiker
1/2 theelepel vanille extract
2 eetlepels koffie

Meng alles in een ruime kom en klop het tot een dik mengsel. Het stuift wel een beetje, dus naderhand mag je een beetje poetsen ;)

Cream Cheese Frosting

240 gram roomkaas, op kamertemperatuur
60 gram roomboter, op kamertemperatuur
500 gram poedersuiker
1 eetlepel vanille extract

Meng in een grote kom met een mixer de roomkaas en roomboter tot een compleet gemixt mengsel. Voeg de suiker in delen toe, ik deed er ongeveer 8 keer over, vanwege het stuiven. Voeg de vanille toe en meng het mengsel tot het licht en luchtig is.

Schep een beetje icing op je cupcake, zodra deze afgekoeld is, en doe er daarna een beetje frosting op. Enjoy!

Bron

24 augustus 2012 / Rabarber + vanille jam

Zoals ik al een aantal keer verteld heb heeft mijn opa een heerlijke grote moestuin met allerlei groentes en wat fruit. Zo heeft mijn opa in zijn tuin ontzettend veel verschillende kolen, peultjes en andere soorten bonen, tomaten, sla, appelboompjes, struiken vol met rode besjes, courgettes. Zo hebben wij dus regelmatig hele verse groentes om mee te koken. Het nadeel van een eigen tuin hebben is dat alles tegelijk komt en met grote hoeveelheden. Zo heeft mijn opa nu ontzettend veel courgettes, elke dag komen er wel weer twee, drie bij. Wat doe je dan met die grote hoeveelheden? Mijn oma maakt dan heel regelmatig courgettesoep, om die ook in grote porties in te vriezen. Ze hebben niet voor niks dan ook 3 vriezers. Een tijdje terug was er ook veel rabarber en toen ik een recept op internet tegen kwam voor rabarber met vanille jam besloot ik die dan ook snel te maken.























Ik had nog nooit eerder zelf jam gemaakt, in principe is het ongeveer net zo goedkoop om het in de winkel te kopen, maar het stond al wel een tijdje op mijn to do list. Ik had dan ook al een heleboel van die schattige Bonne Maman potjes gespaard (wat imo ook de lekkerste jam is om in de winkel te kopen) en nu ik eindelijk een recept had, dat niet meteen voor 20 potjes was, ging ik hem maken. Alles had ik in huis: suiker, rabarber en vanille aroma. Het was ontzettend makkelijk te maken en hij was ook nog eens heerlijk. Hij had dat zurige van de rabarber nog wel een beetje, maar niet te veel, en de structuur was ook precies goed. Ook het steriliseren was ook ontzettend makkelijk, gewoon tijdens het maken van de jam de oven op een graad of 140 zetten en het potje en de deksel erin leggen. Een week later heb ik hem nog een keer gemaakt, om aan mijn opa en oma te geven.



Rabarber + vanille jam

Ingrediënten

300 gram rabarber, schoongemaakt en in stukjes gesneden
200 gram kristalsuiker
1 eetlepel vanille
2 eetlepels water

Meng in een pan met dikke bodem alle ingrediënten op laag vuur. Kook voor 3-4 minuten tot de suiker is opgelost en verhoog dan het vuur. Vanaf nu moet het nog ongeveer 10-12 minuten koken, het mengsel moet dik en plakkerig worden. Roer constant.

Maakt genoeg voor één jampotje. Bron.

23 augustus 2012 / Lay-out + domein!

Eindelijk, eindelijk heb ik nu twee dingen die ik al heel lang wilde. Ik heb namelijk eindelijk een nieuwe lay-out en een eigen domein. Ik weet nog wel, toen ik net begon met bloggen, dat ik al graag een eigen domein wilde, maar mezelf daar nog niet 'klaar voor vond'. Dat was iets voor de bloggers die al heel lang bezig waren en ontzettend bekend en beroemd in het bloggerswereldje waren. Ik ben dat duidelijk niet, en wat heb ik nu? Ja ja, een eigen domein. Het domein vroeg ik een tijdje geleden aan, gewoon heel simpel bij Mijn Domein op aanraden van Angelina, waarover later weer. Ik begin nu met het goedkoopste pakket, zonder mailadressen, want dat heb ik niet echt nodig. Hij was vrij snel klaar en nu was het wachten tot mijn lay-out erop kwam en ik alles doorverwezen had. Dit wilde ik namelijk op dezelfde dag doen.

Mijn lay-out werd zo vriendelijk gemaakt door Angelina. Op haar blog plaatste ze een tijdje geleden een oproepje of er nog bloggers waren die een lay-out zochten en gebruik maken van Blogger. In mijn hoofd riep ik al heel hard ja, want een lay-out had ik al een hele tijd nodig.  Die van nu was standaard, niet mooi afgewerkt en gewoon niet echt mijn smaak. Maar dat ik zelf geen verstand heb van lay-outs werkt ook niet mee, dus dit was het perfecte aanbod. Angelina vroeg om een paar voorbeeld sites, wat kleuren, wat ik mooi vond. Ze is toen zelf aan de slag gegaan en heeft er dit prachtwerkje uit gecreëerd. Het is echt precies mijn smaak. Mooi strak maar niet te hard, prachtige kleuren en vooral de header ben ik helemaal weg van. Ik ben er ontzettend blij mee!

Ik vind het zo ontzettend leuk dat ik nu gewoon als een 'professionele' blog eruit zie. Ik schaamde me er (natuurlijk niet!) nooit voor als mensen mijn blog lazen, maar ik baalde altijd wel een beetje van hoe hij eruit zag. Nu kan ik trots zijn op mijn blog, en daarnaast kunnen mensen dus gewoon bebjebenthe.nl intypen als ze mijn blog willen lezen. Hoe stoer is dat!

De komende tijd zullen jullie misschien nog wat kleine foutjes merken, dingen die nog veranderen, een paar dingen waar ik mee ga experimenteren. Als je iets tegen komt, wat niet werkt of mist, laat het dan in ieder geval even weten. Tot die tijd, lees mijn blog maar met extra veel plezier, want het ziet er nu gewoon stukken beter uit. Je kunt me dus vinden via bebjebenthe.nl

22 augustus 2012 / Atheneum 5.

Gisteren was de allereerste, officiële lesdag van dit schooljaar. Maandag moesten we al heel even naar school om wat dingen op te halen, maar gisteren begon het echt. We hadden nog wel eerste twee uur vrij, gelukkig op ons gemakje beginnen, maar wel weer lessen. Waar is de tijd gebleven dat ik echt weer moest wennen toen ik naar school moest? Ik zit meteen weer in het ritme. Dit was eigenlijk al zodra ik door de deur liep, mijn kluisje open deed en mijn boeken neergooide. Het voelt allemaal zo normaal.

Een van de eerste lessen was Engels. Ik doe op school al weer voor het vierde jaar mee aan ons 'CAE' programma, hierbij heb je één uur Engels extra in de week en stomen de leraren je dus klaar voor het CAE examen. Als je dit examen haalt, zit je op C1 niveau. Als je het examen haalt met meer als 80% goed, haal je zelfs het CPE diploma en zit je dus op C2 niveau. Het hoogste niveau op het ERK. We kregen resultaten terug van proefexamens lezen en Use of English die we vorig jaar gemaakt hadden. Hieruit bleek of je in ieder geval al op FCE niveau zat (B2) en wie er al wel op CAE niveau zit. Ik kreeg dus te horen dat ik sowieso op deze twee onderdelen op CAE niveau zit. We wilden nog even vragen met hoeveel procent, maar daar was de weinig tijd voor, dus dat doe ik vandaag.

Wat me dan bezig houdt. Als ik nu al op CAE niveau zit, en ik nog meer als een half jaar heb, en zin heb om hard te gaan werken. Waarom zou ik dan niet voor 80% gaan? Dat is dus mijn doel. Mijn lerares vertelde dat je hiermee gewoon grote kans hebt op aangenomen op universiteiten als Harvard en Oxford. Als er iets is wat me cool lijkt, dan is het dat wel, maar helaas zijn zulke universiteiten gewoon bijna onbetaalbaar. Ik heb net even rondgekeken en er zijn wel scholarships, maar je moet wel echt een uitzonderlijk goede leerling zijn wil je daarvoor in aanraking komen.

En toch kriebelt er bij mij dan iets. Ik wilde sowieso de komende tijd goed mijn best doen, maar heb nu sowieso besloten dat ik de komende tijd echt ga knallen. Ik weet dat ik dat kan. En dan geef ik me vanaf nu een half jaar om te besluiten wat ik nu precies wil na mijn atheneum diploma. Wil ik in het buitenland studeren? Of wil ik eerst gewoon een studie in Nederland volgen en daarna als graduate naar de VS bijvoorbeeld? Kan ik ook gewoon een jaar naar het buitenland studeren, en is dat lang zat om te integreren in de cultuur van een land? Er zijn zo ontzettend veel opties, maar ik weet wel al dat ik niet de normale weg precies wil volgen. Ik wil iets anders.

Vanaf nu ga ik me dus actief verdiepen in open dagen op universiteiten hier in Nederland, veel informatie op zoeken over studies zowel hier als in het buitenland. Hard leren en werken. Minder tijd verspillen. En weet je? Ik heb er nog gewoon heel erg zin in ook.

21 augustus 2012 / One Day




















Op vakantie las ik bij de zwembad dit boek. Eén punt: daar worden alle boeken sowieso beter van. Als je zo je bedje ligt, zonnebril op, parasolletje erbij, dan wordt het hele leven gewoon vijftien maal beter. Dat is ook één van de redenen waarom ik ooit (een tijdje) in het buitenland zou willen gaan wonen. Met voorkeur dus een warm land. Gewoon omdat ik een warm weer mens ben die sneeuw echt niet mist. Ik hou van korte broekjes en rokjes, slippertjes en zonnebrillen. Cocktails en vis. Ja, geef mij maar zo'n lekker warm, Mediterraan land.

De film kocht ik toen ik een film mocht uitzoeken van opa en oma. We waren wat aan het rondslenteren in de Helftheuvel (Den Bosch) en toen we de Blokker binnen liepen zag mijn zusje een Justin Bieber-barbie (ja ja, dat gaat ook nooit over), voor de helft van de prijs. Deze kreeg ze dus in plaats van traktement en ik mocht ook iets uitzoeken. Een filmpje werd dat dus. Laat ik dan dus niet kunnen kiezen. Ik koos voor The Social Network (wat ook een geniale film blijft) en de twee andere films waaruit ik dus niet kon kiezen kocht ik zelf. One Day en Precious. Perfecte mogelijkheid om nu dus een dubbele recensie te schrijven over One Day, de film en het boek, en meteen een vergelijking te maken.

Het verhaal gaat over Emily en Dexter, die elkaar ontmoeten op 15 juli 1988 op de universiteit. Vanaf die dag, ontmoeten ze elkaar elk jaar op dezelfde dag, 15 juli. Er ontstaat een hechte vriendschap, ondanks dat ze alle twee heel verschillend zijn en vrij snel blijkt dat ze niet zonder elkaar kunnen. Ze maken elkaar gelukkig.

Het boek leest ontzettend snel. Elk hoofdstuk is een nieuwe 15 juli, een nieuw jaar, met nieuwe gebeurtenissen. Je wordt elke keer weer verrast door de dingen die er het afgelopen jaar zijn gebeurd. Omdat er zoveel tijd tussen zit, word je heel nieuwsgierig naar wat er gaat gebeuren, het houdt de vaart echt in het boek.

Het boek bestaat voor een groot deel uit dialoog, bijna alleen maar. Hun relatie is eigenlijk gebaseerd op praten, dat is het enige wat ze allebei in gemeen hebben, ze kunnen allebei ontzettend goed gesprekken voeren over van alles en nog wat. Dit vond ik ontzettend leuk, gewoon omdat ik bijna niks leuker vind als een goed gesprek, maakt niet uit waarover. De karakters vond ik heel erg interessant, daardoor waren de gesprekken natuurlijk ook leuk. En daarnaast bevatten allebei de hoofdpersonen erg veel humor.

De film is hetzelfde opgebouwd, per jaar op grotendeels chronologische volgorde. Hierdoor gaat ook de film erg snel, het zijn in principe allemaal losse filmpjes aan elkaar geplakt, waardoor er veel afwisseling in zit. Ook speelt het verhaal zich op veel verschillende plekken af, o.a. in Parijs, wat ik altijd leuk vind. Daarnaast is de film ook grotendeels dialoog, maar weer is dit erg sterk gedaan. Het is wel typisch een drama, wat ik bij het boek iets minder vond, maar dit wordt iets afgenomen door de humor.

Het einde, in zowel het boek als de film, daarvan weet ik nog niet zo goed wat ik er van vind. Het is echt een dramatisch einde en ik weet niet of ik het op deze manier nodig vond, maar tegelijkertijd versterkt het ook weer het verhaal. Dit is niet een reden om de film/het boek echt minder te vinden. Welke ik in dit geval beter vond, het boek of de film. Dat is toch wel weer het boek, dat heeft me gewoon echt gepakt en geraakt. De film was ook zeker goed, maar de karakters en het verhaal kwamen er gewoon net iets minder goed in uit omdat je natuurlijk veel minder ruimte hebt om de relatie te laten zien.

16 augustus 2012 / Agenda 2012/2013






















Het schooljaar begint weer in een paar dagen. Ik kan je vertellen, ik heb er 0,0 procent zin in. Deze vakantie is zo ontzettend snel gegaan, het voelt alsof ik pas net een paar dagen vakantie heb gehad en tegelijkertijd voelt het weer heel lang. Ondanks dat ik niet zo heel veel problemen heb met school en wel zin heb om mijn vriendinnen weer elke dag te zien in plaats van misschien een paar keer (nog zoiets, ik wilde met zoveel mensen gaan afspreken, maar nu is de vakantie al bijna voorbij en besef ik me dat ik met nog maar een aantal vriendinnen heb afgesproken) in heel de vakantie. Ook vind ik het nieuwe dingen leren altijd wel leuk, maar ik zie nu al op tegen het huis- en leerwerk plus wiskunde. Het niet kunnen uitslapen. Het niet zomaar kunnen doen waar je zin in hebt. Ik weet zeker dat ik binnen een paar dagen weer gewend ben, maar ik zie er nu nog best wel tegen op.






















Bij een nieuw schooljaar hoort natuurlijk ook een nieuwe agenda. Die heb ik dus gekocht. Ik crush al een tijdje op alles van Moleskine, dus ook de agenda's. Laten zij nou geen schoolagenda's hebben. Alleen maar anderhalf jaar agenda's, van juni 2012 tot december 2013. Laat ik dit nou gewoon gedaan hebben! Shirley twitterde een aantal foto's van die van haar en na het even met haar er over gehad te hebben, besloot ik hem maar gewoon te kopen. Ik kocht hem bij The Book Depository voor een euro of 15, helaas kan ik hem op die site nu even niet in het zwart vinden, alleen in het rood. Ik heb dus de zwarte versie, met een harde buitenkant, in de versie large volgens mij.






















Hoe is ie in gebruik? Tot nu toe heb ik hem dus nog niet voor school gebruikt, maar voor afspraken, boodschappenlijstjes en notities is ie tot nu toe ideaal. Hij heeft een fijne grootte, met aan de linkerkant zat plek voor alle afspraken en met de rechterkant een volle pagina voor notities. Ik gebruik de rechterkant voor van alles, boodschappenlijstje voor mijn verjaardagsfeestje zaterdag (die is lang!), to do lists, kleine aantekeningetjes over de afspraken links, eigenlijk voor alles. Naast het agenda gedeelte, bevat de agenda ook nog meer notitieblaadjes achterin, maar voorin ook vele extra's. Van hoe lang het vliegen is vanaf waar, naar waar, een kaartje met het tijdsverschil, de verschillende maten en de omrekeningen daartussen, echt alles zit erin! Daarnaast zit achterin ook nog een apart, envelopzakje met daarin ruimte voor losse blaadjes (niet te veel) en een los adresboekje. Hierin kun je dus je adressen schrijven en heel gemakkelijk als je jouw volgende Moleskine agenda koopt dit boekje er weer in stoppen. Een minpuntje misschien: de blaadjes zijn vrij dun (anders zou de agenda natuurlijk heel dik worden); hierdoor zou je misschien doordruk kunnen hebben. Dit heb ik tot nu toe nog niet gehad, maar ik heb dan ook nog geen stiften gebruikt.

Zoals je kunt lezen ben ik tot nu toe heel tevreden over mijn agenda. Misschien is dit dadelijk in het schooljaar wel heel anders, hij heeft niet echt de typische schooldingen zoals plek voor roosters, cijfers, de lesuren bij de dag zelf. Dit gebruikte ik niet heel erg, dus misschien wordt dit geen probleem, misschien ook wel. We zien wel. Ik weet nog niet hoe ik hem ga gebruiken. Ga ik hem echt de 18 maanden vol maken en vanaf dan een jaar agenda gebruiken (dat zou als het goed is dus alleen mijn laatste half jaar school zijn) of gebruik ik hem maar 12 maanden en koop ik dan weer een nieuwe. We zien wel, tot nu toe ben ik erg tevreden en verwacht ik dat ik hem gewoon helemaal vol ga maken.

15 augustus 2012 / Liberty Park Overloon

Mijn opa heeft vlak na de Tweede Wereldoorlog een ontstekingsmechanisme van een bom gevonden. Toen mijn tante hem mee naar school nam voor haar spreekbeurt over de Tweede Wereldoorlog, begon hij opeens weer te tikken. Haar leraar heeft hem toen buiten op het schoolplein neergelegd, iedereen daar weggejaagd en opa gebeld. Kon hij nog ontploffen? De leraar was aardig in paniek maar er kon gelukkig niks mee gebeuren, hij had waarschijnlijk ergens aan gedraaid en het ding was dus weer gaan tikken. Opa heeft hem toen volgens mij op school moeten komen ophalen hihi.

Toen ik in groep 8 zat heb ik hem ook een keer mee naar school genomen. Mijn toenmalige leraar vond het ding volgens mij ook helemaal leuk, hij was nogal een geschiedenis-freak (niks mis mee, ik houd ook van geschiedenis) en dan is het natuurlijk leuk om zulke dingen te zien en vast te houden. Een aantal jaar geleden heeft mijn opa besloten, na een bezoekje aan het Oorlogsmuseum in Overloon, om hem daar te gaan doneren. Zo konden meer mensen het mechanisme zien en wist hij zeker dat het in goede handen was.

En toen wilde mijn opa natuurlijk graag terug om zijn donatie te zien. Waar ligt het, hoe is het tentoongesteld?  Ook oma vond het niet erg om een keertje terug te gaan en ze namen ons deze keer mee. Ik heb, zoals ik al zei, veel interesse in geschiedenis en ook de Tweede Wereldoorlog spreekt me erg aan. De grootte van alles is natuurlijk enorm en ik zal me altijd blijven verbazen over hoe alles heeft kunnen gebeuren, en hoe makkelijk het eigenlijk voorkomen had kunnen worden (al is dat natuurlijk als-praten).

Het museum bestaat uit twee onderdelen, het Marshall museum en het Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum (van deze heb ik trouwens geen foto's gemaakt, alles zat achter glas of was niet goed te fotograferen, daarnaast had ik mijn tijd hard nodig om alles te kunnen lezen). Samen is dit het Liberty Park. Het is gelegen in een prachtig bos, waar dus bijna 68 jaar gevochten werd om Overloon en omgeving, de Slag om Overloon. Er zijn hier vele Duitsers en Britten omgekomen en daarom is er meteen na de oorlog een museum opgericht, om te herdenken wat daar gebeurd is. Tegenwoordig is het veel meer dan slechts een herdenkingsplaats, het is een ontzettend groot museum waar je alles kunt leren over de Tweede Wereldoorlog en het militaire materieel.

In het Marshmall museum zijn tientallen, misschien zelfs wel honderden voertuigen te zien. Van grote tanks tot kleine stellages voor wapens. Erg indrukwekkend om te zien. Zo was er een ontzettend grote boot (met wielen) waarop grote vrachtwagens over zee konden vervoerd. Dit deed me heel erg denken aan volgens mij de film The Longest Day, met alle mannen die op D-Day bij Normandië aan kwamen varen. Dit gedeelte van het museum vond ik gaaf en interessant om te zien, maar na een tijdje begon het me wel een beetje te vervelen. Ik ben meer van de weetjes over de politieke situatie of hoe het de mensen verging, dan het defensie gedeelte. Wel was het wat interessanter gemaakt door onder andere geluidseffecten en de Block Buster.

Hierna gingen we naar het andere gedeelte, het Oorlogs- en Verzetsmuseum. Dit was meer mijn pakkie an, heel veel te lezen, veel foto's en andere bronnen en lekker veel feitjes. Het meeste had ik al wel gehad bij de geschiedenis lessen, want dankzij vele enthousiaste en leuke geschiedenis leraren weet ik al veel van de Tweede Wereldoorlog, maar een herhaling is altijd prettig. Ook de uitbreidende feitjes en het zien van de originele bronnen erbij vond ik erg mooi. Zowel de gedachtegang van Hitler als de foto's van uitgehongerde Joden blijven heel indrukwekkend, dit vind ik zo ontzettend fascinerend en ook heel mooi. Mooi is misschien niet het goede woord, maar ik vind het altijd 'mooi' hoe alles bewaard is gebleven, en goed dat mensen hier aan herinnerd blijven worden, in de hoop dat er nooit meer zoiets akelig gebeurt.

Het Verzetsgedeelte blijft ook altijd interessant. Ik stel mezelf altijd de vraag wat ik gedaan zou hebben als ik in die tijd geleefd had. Ik kan me daar zo niks bij voorstellen. Ik hoop altijd dat ik in het verzet was gegaan, ik kan me niet voorstellen dat ik zomaar alles had getolereerd en er niks tegen deed. Maar die angst, om met de nazi's in contact te komen. Er waren zoveel verschrikkelijke mensen bij en ondanks dat ik absoluut niet bang ben voor de dood, zou ik wel bang zijn voor de confrontatie met sommigen.

En dan wil ik iedereen ook weer even aan het feit herinneren dat zo'n oorlog nooit meer zo mogen gebeuren. Sindsdien is het nooit gestopt en ook al hebben wij er nu niks mee te maken, zat andere mensen wel. Je kunt er vrij weinig zelf aan doen maar probeer in ieder geval af en toe even bewust stil te staan bij de vrijheid die je hebt en die je nooit kwijt wilt. Het is een zeldzaam iets en kan zo verdwenen zijn.

14 augustus 2012 / Summer list

Door de zomer heen komen er zoveel inspirerende blogjes online. Iedereen heeft projectjes en extra tijd om dingen te bereiken. Ik raak hier vaak door geïnspireerd en ondanks dat soms al die ideeën wat overweldigend zijn, is het vooral erg leuk. Hier dus een lange lijst met inspirerende artikels maar ook leuke appartementjes of playlists.

1. how to have more confidence - ik ben nooit heel onzeker geweest, maar ik ken wel veel mensen die dit wel zijn en daarnaast kan ik de tips ook zelf toepassen. Het hele leven ziet er zoveel rooskleuriger uit als je er met een beetje zelfvertrouwen in staat!
2. #the50 things - gericht op hele creative mensen op zoek naar carrière (voor schilderkunst etc.) maar handig voor iedereen
3. Sunny & charmant appartement in Berlijn
4. ITEMFACTORY - geweldige Etsy store voor DIY's
5. Prachtige travel diary - ik wil van de winter misschien zelf ook een travel diary/journal gaan maken, van een van mijn eerdere vakanties. Dit vind ik echt een projectje voor de winter maar het lijkt me wel ontzettend leuk!
6. Wat te doen met alle notitieboekjes, omdat ik weet dat ik niet de enige ben die ALTIJD notitieboekjes koopt
7. Nog een prachtige travel diary!
8. Van die leuke airmail enveloppen, zo leuk voor het scrapbooken of gewoon het verzenden van post
9. Soep kan ook best in de zomer, vooral tijdens het courgette seizoen
10. Toen waren de bioscoopkaartjes nog 60 cent.. Was dat nu nog steeds maar zo!
11. Hoe schattig zijn deze lampjes!
12. Ik heb een tijdje mijn blogjes gewoon in mijn agenda geschreven maar zo'n blog planner werkt veel beter!
13. Alyssa eet de laatste tijd heel gezond en postte dit 'healthy' pannenkoeken receptje

10 augustus 2012 / Afrika museum

Omdat het nog even vakantie is ging ik met Marit, opa en oma een middagje naar het Afrika museum. Opa en oma waren hier al eens eerder geweest; in hun herinnering was het een vrij klein museum dus zouden we genoeg hebben aan een middagje. Dat bleek niet zo te zijn, het is een ontzettend groot museum! Niet alleen staan er buiten veel huisjes na gebouwd van Afrikaanse landen, ook binnen is er een ontzettend grote kunst collectie. Er was zoveel te zien, hier willen wij zeker nog eens terug!

Het museum is dus ontzettend groot, er is zoveel te zien, maar ook te doen.   Je kan zelf pindakaas maken, je haren laten invlechten en een muziek sessie bijwonen. Dit kan tegen een kleine betaling, dat dan weer wel. Het lijkt me heel erg leuk met kleine kindjes, er is dan ook een groot speelbos bij met afrikaanse beelden maar ook gewoon speeltoestellen. Heerlijk in de bossen dus in de zomer lekker koel.

Ik heb niet heel veel geleerd van dit museum, gewoon omdat we niet heel veel tijd hadden en ik dus niet alle borden etc. heb kunnen lezen. Ik zou je aanraden de complete openingstijd in het museum door te brengen. Je zal dan nog niet alles kunnen zien, maar hij wel erg leuk. Veel kunst, uitleg ook over slavenhandel etc.

Het museum ligt vlak naast Nijmegen, in Berg en Dal. De entreeprijs is voor volwassen volgens mij 9,50 maar wij hadden CJP korting en mijn opa en oma hebben een museumkaart dus dat weet ik niet zeker. Een leuke tip voor een dagje uit dus.

9 augustus 2012 / Purple rainbow cake

Taarten maken is altijd leuk. Niks is zo geruststellend en ontspannend als het bakken van 5 taarten maar ook  de botercrème kloppen, het kleuren. Eigenlijk is alles leuk. Soms krijg ik dan, tijdens het bakken, de ambitie om later toch iets met bakken en koken te gaan doen. Het blijven bij ideeën, maar dat ik het heel erg leuk vind, is wel duidelijk.

Mijn zusje was afgelopen zaterdag jarig en wilde graag een lekkere grote en spectaculaire taart. Omdat paars haar favoriete kleur is, werd het een paarse versie van de pink rainbow cake van Callmecupcake.se To be honest, dit is geen simpel recept. Niet perse omdat het heel moeilijk is, maar je hebt er wel veel dingen voor nodig en een beetje ervaring met sommige dingen is wel handig. Daarnaast is hij huge. Ik maakte dus een 5 laagse. Elke laag is 24 cm in de diameter, het beslag woog meer als 1200 gram en ook de botercrème was veel. Heavy cake, heavy recipe. Ik denk dat de taart voor meer als 12 personen genoeg is.



Purple rainbow cake

Vanille cake
170 gram boter
675 gram suiker
735 gram bloem
1 tl zout
4,5 tl bakpoeder
560 ml ijswater
1,5 tl vanille
6 eiwitten, stijf geklopt

Klop de boter samen met de suiker tot het een luchtig mengsel is. Zeef de bloem, het zout en de bakpoeder en voeg dit om de beurt met het ijswater en de vanille toe aan het boter en suiker mengsel. Mix dit tot alles goed gemengd is, niet te lang want dan ga je overmixen en wordt de taart taai. Voeg daarna de eiwitten er door, met een spatel. Je beslag is nu klaar.

Nu begin je met kleuren. Vet zoveel even grote springvormen als je hebt vast in, voor mij was dat 2 van 24 cm. Weeg je beslag en deel dit door 5. Pak 5 bakjes en ga nu per bakje kleuren toe voegen. Ik heb gewoon een beetje gespeeld met paars en roze en ik begon bij de donkerste kleur.
Nu bak je elke taart 22-25 minuten in een voorverwarmde oven op 175 graden.


Swiss meringue buttercream
8 eiwitten
300 gram suiker
2 tl vanille
250 gram ongezouten roomboter, niet te warm, niet te koud, ong 15 minuten van tevoren uit koelkast
zout

Mix de eiwitten en het suiker in een kom boven een pan met een laagje kokend water (zoals bij au bain marie) tot het mengsel 65 graden is of tot de suiker is opgelost. Haal het dan van het vuur en klop het tot het fluffy en wit is, dit kan wel 10 minuten duren.

Nu ga je de boter toevoegen, weer een lastige stap. Snijd de boter in ieder geval in blokjes en voeg deze langzaam aan toe bij je eiwitten en suiker. Er kunnen nu drie dingen gebeuren: 1. je krijgt meteen na een minuut of 10 kloppen de goeie samenstelling 2. je boter was te koud en je mengsel ziet er een beetje uit als scrambled eggs. Blijf dan kloppen, nog minimaal 5 minuten, en de goeie samenstelling komt vanzelf 3. je boter was te warm en je mengsel blijft heel erg dun. zet hem dan nog een kwartiertje terug in de koelkast en klop dan verder. het mengsel moest dan alleen even afkoelen.

Nu kun je wat van het botercrème mengsel tussen de lagen en over het geheel smeren, versier het zoals jij het wilt!

8 augustus 2012 / Magic Mike

Over deze film is al heel veel gezegd. In principe hoef ik het verhaal volgens mij niet eens meer uit te leggen, zo vaak is het al beschreven. Mijn zusje en ik wilde hem toch wel erg graag nog even in de bioscoop zien. Bij eerdere bioscoopbezoekjes zagen we al de voorstukjes en het is toch wel echt een meisjes/vrouwen film. Gewoon, leuk. De laatste tijd gaan we wat vaker naar de film en dit was de enige film die op dit moment in de bioscoop draaide die we echt nog graag wilden zien. Doen dus.

Het verhaal gaat over Mike, die spaart om zijn eigen meubelbedrijfje te beginnen. Dit sparen doet ie met vele baantjes, waaronder strippen. Bij een ander baantje ontmoet hij Adam, die hij doopt als 'The Kid', en introduceert in het lekkere leventje van alcohol, drugs, geld en vrouwen.

Meer verhaal zit er niet in. Echt niet. Maar dat hoefde ook niet. We zaten in een hartstikke volle zaal voor een film die al bijna een maand draait, met alleen maar vrouwen. Ongeveer drie mannen dan niet meegerekend. Allemaal giebelen en lachen als er weer een wasbordje in beeld kwam. Precies zoals ik het van tevoren had verwacht.

Humor zit er wel in de film. Vooral Matthew McConaughey bracht wat lol in de film door zijn foute personage Dallas. Daarnaast was het vooral kwijlen bij Channing Tatums dansmoves en Alex Pettyfer zijn awkward maar leuke bewegingen.

Ik kan niet zeggen dat de film een geweldig Oscarwinnend verhaal is met geweldige acteerkwaliteiten etc. etc. maar hij is gewoon vermakkelijk. Gewoon leuk :)

7 augustus 2012 / Consuminderen

Ik ben niet zo goed in consuminderen. Pas dingen kopen als je iets op maakt is voor mij ontzettend moeilijk. Ik heb dan ook nog veel ongelezen boeken, ongebruikte Lush zeepjes en onbekeken dvd's. Toen ik van de week het boek The Gospel according to Larry las werd ik me daar weer even heel erg bewust van. Josh wil in dat boek de wereld veranderen en doet dit door een blog te beginnen onder de naam Larry waar hij zijn preken op schrijft en ongekend populair mee wordt. Miljoenen mensen lezen zijn site en willen net als Josh/Larry maar 75 spullen bezitten. Voor Josh/Larry is dit heel simpel: hij moet eerst iets wegdoen voordat hij iets nieuws koopt.

Ondanks dat het boek niet echt geweldig was, het idee er achter (het consuminderen) was erg leuk, maar de uitvoering was iets minder, omdat je gewoon niet zo snel beroemd wordt met een site, heeft het idee erachter wel iets bij me los gemaakt. Dat is denk ik ook de bedoeling. Ik ging even nadenken. 75 spullen. Ik heb sowieso in mijn kledingkast al meer spullen. Tel nog maar eens zo veel sieraden er bij op, net zoals dvd's, boeken, oudere papieren. Ik heb veel spullen. Heel veel.

Ik weet dat ik nooit op 75 spullen zou kunnen komen. Maar zou ik wel kunnen consuminderen? Minder spullen gebruiken? En ook de spullen die ik nog zou kopen, zo kunnen kopen dat ze niet of minder schadelijk zijn voor de natuur en de derde wereld landen? Dat is misschien iets wat ik zou moeten proberen. Wat beter nadenken wat voor impact het heeft, elke keer als ik weer een shirtje bij de H&M koop en een schriftje half leeg weg gooi. Kijken of ik mijn vervuiling op deze wereld een beetje terug zou kunnen dwingen.

Maar hoe. Dat weet ik nog niet zo goed. Ik denk dat het voor mij heel lastig is om bewust na te denken dat er elke keer een boom wordt gekapt als ik een blaadje uit print. Of dat er een kindje voor een paar centen per dag zit te werken aan mijn kleding. Dat soort dingen. Laat ik het in ieder geval proberen. Consuminderen.

3 augustus 2012 / FIT&RUNNING: en La Palma

Ik kan je vertellen. Hardlopen op La Palma werkt niet. Ik denk dat überhaupt hardlopen op vakantie voor mij niet werkt. Het is warm, je weet niet waar je heen moet, je wilt liever uitslapen of op het strand liggen. Ik geloof niet dat ik dat zo heel gemotiveerd kan doorzetten.

De tweede dag dat we er waren heb ik dus geprobeerd hard te lopen, maar aangezien de boulevard die daar ligt heel kort is, het dorp ieni-mini is en langs de wegen lopen een beetje gevaarlijk is, heb je amper plek om te rennen. Ik heb uiteindelijk de boulevard maar een paar keer op en neer gelopen, maar als je heel veel moe t lopen zou ik je het echt niet aanraden. En het is warm, ik kon lang niet zo veel lopen als normaal gewoon omdat ik het zo warm had. En dat om 8 uur 's ochtends.

De rest van de vakantie ben ik gewoon te lui geweest om te gaan hardlopen. De eerst ervaring was niet heel prettig en daar werd ik niet gemotiveerder van. En dan ook nog zo vroeg moeten opstaan. Als je mij de keuze geeft, slaap ik op vakantie toch liever een beetje uit en word ik daarna op mijn gemakje wakker. Stukje zwemmen, beetje rondslenteren. Nee, op vakantie rennen is dus niks voor mij.

En om het nog beter te maken zo, mijn conditie, ben ik op het moment van schrijven (28 juli) nog steeds niet meer wezen hardlopen. Sinds de 17e dus. Dat zijn al 10 dagen, en ik weet zeker dat het er morgen ook nog niet van komt. Ik ben afgelopen week al wel twee keer wezen sporten bij Curves, maar hardlopen ben ik gewoon echt nog niet gemotiveerd voor geweest. Ik weet het, slecht. Ik ga het waarschijnlijk deze maandag weer oppakken en we zullen wel zien hoe het met mijn conditie staat. Ik heb een heerlijke vakantie gehad en dat vind ik toch net iets belangrijker. 

2 augustus 2012 / Sweet 16!

Dus. Vandaag word ik eindelijk 16. Ik weet nog niet precies hoe ik vier, behalve vandaag met wat familie. Morgen ga ik gezellig lunchen met mijn zusje (die zaterdag 13 wordt) en twee tantes. En mijn vriendinnetjes, dat wordt waarschijnlijk de 18e. Klinkt toch wel leuk, 16 zijn.

1 augustus 2012 / DAY 8: en La Palma

Helaas, alweer het laatste dagje. Om 12 uur moesten we uit ons appartement zijn terwijl we pas om kwart over 4 werden opgehaald, dus we wilden nog wel even zwemmen. Nadat we eerst op ons gemakje waren opgestaan zodat we nog even konden vechten met de koffers qua gewicht en ruimte, waren we klaar om uit te checken. Even onze bagage in de kofferruimte en nog even het zwembad in en de bedjes op. Nog een beetje bruiner, stukje lezen. Ik heb ook nog even geinternet in de lobby, vast wat blogjes gelezen want dat zijn er altijd zo veel als je terug komt van de vakantie.

Om iets over vieren werden we weer netjes opgehaald door een taxi busje (zelfde chauffeur als vorige keer ;)) en toen begon het opeens te regenen! Echt maar een paar druppels, maar toch wel grappig dat op de dag dat we weggingen, het begon te regenen. Het vliegveld van La Palma is écht heel klein en dus waren we zo ingecheckt en door de douane. Mijn zusje had haar zonnebril nog omhangen (pilotenbril) plus al haar sieraden. Niks hoefde uit, ze fouilleerden even half en that's it. Misschien niet zo goed, maar wel snel en dus konden we nog op ons gemakje wat vliegtuigen kijken, want je ziet ze gewoon vertrekken, en lezen.

Eenmaal in het vliegtuig hadden we een hele leuke steward waarmee we een gezellige vlucht hebben gehad. Ik heb nog wat half geslapen en er was een film op waar ik af en toe mee heb gekeken. Ook hadden we een tussenlanding op Gran Canaria, waar we even een half uurtje het vliegtuig uit moesten zodat deze schoongemaakt kon worden en de kerosine moest worden aangevuld. Ik kocht nog even de Spaanse Vogue en de Vogue Belleza (Beauty), om nog even lekker in te bladeren. Daarna waren we al heel snel weer op Schiphol en in de auto, richting huis. Om 6 uur lag ik in mijn bed, eindelijk.

Ik heb echt ontzettend genoten van deze vakantie. Een prachtig, warm eiland, met leuke mensen en een hele gemoedelijke sfeer. Daarnaast is het altijd fijn om gewoon even weg van huis te zijn en helemaal niks te hoeven doen. Ik heb genoten.

Ik schreef deze stukjes elke avond op vakantie en nu deel ik ze met jullie zodat jullie ook een beetje mijn vakantie en La Palma mee kunnen krijgen. Ik was van 16 tot en met 23 juli weg, dit blogje was dus 23 juli, het laatste blogje. Er komt nog wel een blogje over FIT & RUNNING op La Palma en individuele recensies over een aantal van de boeken die ik gelezen heb.