23 april 2013 / Daglicht


Samen met een heleboel andere Postcodeloterij leden had mijn vader kaartjes gewonnen voor Daglicht, een nieuwe Nederlandse thriller. Hij hoefde er zelf niet nodig heen, niet zijn soort film, dus ik ging met Janieke. Voor ik naar de film ging, kende ik het verhaal niet echt. Het was gratis en ik ging toch wel, dus meer aandacht had ik er niet aan besteed. Het boek had ik ook niet gelezen (Marion Pauw). Zonder verwachtingen ging ik dus de bioscoop in, wat ook wel een keer lekker is.

Het verhaal draait om Iris, die uitvindt dat ze een gedetineerde broer heeft. Hij is autistisch en zit vast omdat hij een vrouw en baby vermoord zou hebben. Iris gelooft dit niet en gaat op zoek naar de waarheid.

Ik vond de film heel gaaf! Eigenlijk verwachtte ik er niet zo veel van, aangezien Nederlandse thrillers vaak voorspelbaar en oversekst zijn. Bij beide van deze kenmerken viel dit ontzettend mee. Maar het gene wat mij het meest aansprak, was het prachtige acteerwerk. Niet perse dat van Iris (Angela Schijf), al was het ook niet slecht. Nee, het acteerwerk van haar broer Ray (Fedja van Hu√™t) is geniaal. Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk het is om een autistische persoon op zo'n natuurlijke en waarheidsgetrouwe manier te spelen. Geen overdreven gedoe, gewoon klein en goed. Zoals ik al zei, is het einde ook niet voorspelbaar, ik vond het origineel. Toch zit hier een klein puntje van kritiek, want hoe realistisch het daardoor wordt is nog te betwijfelen. Het was daarentegen niet storend voor de film. Wat mij wel ergerde, was de vele losse eindjes die niet opgelost worden in de film. Hierdoor miste een tikkeltje realisme.Al met al vond ik het een gave film, vooral veel beter als ik verwachtte, met ontzettend sterk acteerwerk en een origineel verhaal. En trouwens, de man hierboven op de foto (Matteo van der Grijn) was ook zeker niet verkeerd om naar te kijken ;)

3 opmerkingen