12 augustus 2013 / OUI OUI: Lunch in Paris

Al voor ik ooit naar Parijs was geweest, had ik er al een heel romantisch beeld van. Parkjes, schattige cafétjes, de mooie taal.. Toen ik in april de stad dan ook eindelijk bezocht, bleek dit beeld goed te kloppen en alleen nog maar versterkt te worden door het mooie weer. Er was slechts één ding wat miste. De eerste avond aten we bij een verschrikkelijk restaurant en de tweede avond zouden we daar weer eten. Ik miste lekker, Frans eten. Dit was één vreetschuur. Gelukkig mochten we de tweede avond dit gedeelte skippen en kwamen we terecht bij een schattig restaurantje waar ik heerlijke Tarte de Boeuf Poelé at en genoot van normaal en lekker eten. Nog iets wat bijdraagt aan de heerlijke sfeer.

Dit boek omschrijft de Parijse sfeer perfect. Het boek vertelt het verhaal van Elizabeth Bard, het is dus haar biografie. Ze is Amerikaanse die woont in Londen en dan verliefd wordt op de Parijse Gwendal. Maar ze wordt niet alleen verliefd op hem, ook Parijs bezorgt haar kriebels. Kriebels die ik ook krijg zodra ik terug denk aan Parijs en laat ze dat combineren met haar liefde voor eten, je kunt je voorstellen dat ik dit boek echt geweldig vond.

Door het boek heen wordt er door Elizabeth verteld hoe het is om als buitenlandse terecht te komen in Frankrijk. Heel interessant, want elk land heeft natuurlijk zijn eigen normen en waarden. Hoe ga je naar de dokter, hoe maak je vrienden, en vooral; wat eet je? Dit vond ik erg leuk om te lezen. De verschillen zijn heel groot en niet altijd even gemakkelijk, maar soms wel heel komisch.

Daarnaast volgde na elk hoofdstuk een aantal recepten. Dit waren vaak gerechten die genoemd waren in dat hoofdstuk en vaak dacht ik al tijdens het lezen: 'Ja, dit zou ik graag een keer willen maken!' Dat de recepten er dus ook in stonden, is perfect. Ik heb nog geen recept uitgeprobeerd, maar aangezien er zoveel leuke en originele Franse recepten in staan, gok ik dat ik dit snel ga doen. 

Het verhaal bevat ook veel chicklit-eigenschappen. Af en toe vond ik dit iets minder, dat iets té Amerikaanse giechelige en overdrevenheid. Het was niet door het hele boek heen, en zeker niet verpestend, maar dat hou je toch wanneer het een chicklit is. 

Toen ik het boek uit had, had (én heb) ik een ontzettende behoefte om terug te gaan naar Parijs. Dit boek kietelt de liefde die ik voor die stad heb ontwikkeld. Ook had ik gedurende het boek veel zin om de keuken in te duiken en x-gerecht na te maken. Dat tintje Parijs en het foodie-aspect zorgde ervoor dat ik het echt een heerlijk boek vond.

2 opmerkingen

  1. Klinkt als een leuk boek! Parijs, geweldige stad.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ooh die wil ik lezen! Lekker eten en een prachtige locatie, echt iets voor mij :)

    BeantwoordenVerwijderen