25 december 2014 / Fijne Kerst!



Iedereen zeer fijne kerstdagen gewenst :) Geniet van alle lekkere hapjes, drankjes, gezelligheid, familie. Eet dat extra bordje leeg, neem dat extra wijntje, geniet!

Kerstavond heb ik lekker op de bank gevierd, met een grote mok chocolademelk met Bailey's en amaretto en mijn favoriete hapjes. Eerste Kerstdag staat in het teken van familie, ieder neemt wat lekkers mee. Ik doe het rustig aan, en bereid vast Tweede Kerstdag voor, want dan ga ik zelf lekker uitgebreid koken. Zin in!

Tot snel en fijne dagen xxx

20 december 2014 / Concerten in het vooruitzicht

Alweer bijna een half jaar geleden maakte ik dit blogje over de concerten die ik nog in het vooruitzicht had. Ondertussen zijn deze allemaal geweest en dus besloot ik een nieuw blogje te maken!

Kovacs - 013 - 21 februari

















Ken je van: My Love

Kovacs kan nog wel eens heel groot gaan worden. Een prachtige stem, bijzonder uiterlijk en naar horen zeggen retegoed live. Hier wilde ik bij zijn. Gelukkig kon ik een vriendin strikken, en gaan we haar live zien in de kleine zaal van de 013. Intiemer kan het niet. 

Chef'Special - HMH - 14 maart




Ken je van: In Your Arms, Birds, On Shoulders

Had je anders verwacht, een concert-overzichtje waar Chef'Special niet in staat ;)? Helaas duurt het nog ontzettend lang. De laatste keer dat ik ze live gezien heb, is in oktober geweest, en de eerst volgende keer dus pas in maart. Vijf maanden geen Chef'Special live. Dat is bijna een unicum. Ik mis het nu al een beetje. 

Olly Murs - HMH - 17 mei





Ken je van: Wrapped Up, Dear Darlin', Troublemaker

Olly Murs zag ik vorig jaar al een keer live in de Melkweg. Een vriendin had een kaartje over en ik ging mee (ook al had ik er nog nooit van gehoord). Bam, in één keer was ik om. Wat een ontzettende catchy muziek en een onwijs goede entertainer. Binnen drie minuten heeft hij alle meisjes om. Heel erg leuk! Toen hij nog een keer naar Nederland kwam, deze keer in de HMH, moesten we natuurlijk nog een keer gaan :)

Taylor Swift - Ziggo Dome - 21 juni







Ken je van: Shake it Off, We are Never Ever Getting Back Together, I Knew You Were Trouble  

Taylor Swift luister ik al zo ontzettend lang, ik kan niet herinneren wanneer dat is begonnen. Waarschijnlijk ongeveer tegelijkertijd met mijn Jonas Brothers fangirl fase, toen had zij namelijk een relatie met Joe Jonas, een van de broertjes. Ondertussen is haar muziekstijl zo ontzettend veranderd. Van 'meer country dan dit kan niet' tot ontzettend poppy. Leuk om deze verandering mee te maken, en ondertussen blijft haar muziek gewoon heerlijk!

U2 - Ziggo Dome - 12 september




Thank god. Ik verwachtte serieus dat ik nooit meer naar een U2 concert zou kunnen. De kaartjes voor 8 & 9 september waren zo snel uitverkocht, en ondanks dat ik wel extra data verwachtte, had ik ook weinig hoop om daar nog kaartjes voor te krijgen. Toch, toen we van de week klaar zaten, ging het opeens heel soepel. Ik kon staanplaatsen aanklikken en om 10:02 hadden we twee kaartjes. Zoveel zin in! 


Welke concerten heb jij nog op de planning staan en kom ik je ergens tegen?

14 december 2014 / Quick update


Ik had eigenlijk al een week's end blogje klaar staan, maar ik heb gewoon geen zin om deze te posten. Mijn week was saai en niet echt interessant om te lezen. Wel haalde ik mijn theorie examen, yay! Voor nu even alleen een snelle selfie, voor ik weer verder ga aan mijn semesteropdracht die dinsdag ingeleverd moet worden. Laatste loodjes. Ik hoop snel weer terug te zijn met interessantere blogjes. xxx

7 december 2014 / Week's End - week 49

Maandag



Jeetje, is het alweer 1 december? Time flies! Maandagochtend stond in het teken van een beetje lui opstarten. 's Ochtends had ik eigenlijk hoorcollege (Economie), maar de kaartverkoop van Olly Murs begon en dus besloot ik thuis te werken aan economie en ondertussen de kaartjes te bestellen. Fijn, 17 mei naar Olly Murs! Vorig jaar oktober ben ik ook al een keertje naar Olly geweest, in de Melkweg, en dit was een groot feest, dus ik kan niet wachten om weer te gaan!

's Middags ging ik heel netjes wel naar college, Nederlandse Politiek in Vergelijkend Perspectief, waar we het hadden over partijfamilies, interessant! Toen ik thuis kwam na college, zat ik in zo'n goede flow dat ik nog even flink aan school heb gewerkt. We hadden nog een lekker soepje over en daarbij grilde mama een forelletje, heerlijk simpel en goed diner!

's Avonds was het tijd om nog lekker te gaan borrelen met Floor & Jacky, twee van mijn liefste en fijnste collega's. We hebben weer heerlijk bijgekletst, altijd fijn, zo'n girls night out.

Dinsdag

Pfoe, dinsdagochtend viel me zwaar. Niet dat ik de dag ervoor nou zoveel gedronken had (1 wijntje), maar mijn bedje uitkomen leek mission impossible. Uiteindelijk had ik 20 minuten om alles te doen, inclusief haren wassen. Wat een hel.  Om daarna met mijn natte kop in de koude lucht te moeten stappen, bah. Gelukkig was ook dit college van Nederlandse Politiek weer interessant, partijsystemen, en ook deze dag had ik weer maar één college, heerlijk! 's Middags nestelde ik me op de bank met een aantal films (Tangled, Shark Tale & Alice in Wonderland).



Ook lag de Team Confetti box in de brievenbus toen ik thuis kwam! Eigenlijk was ik alweer vergeten dat ik deze besteld had, totdat Iris iets op Instagram postte. Ik was zelf niet super enthousiast. De inhoud was leuk, maar ik vond het vrij prijzig voor wat je kreeg... Toch altijd fijn om zoiets te ontvangen!

Woensdag

Overdag had ik eigenlijk college. Ik bleef thuis, omdat ik andere dingen wilde doen dan naar college. Maar goed ook, anders had ik in een trein gezeten waar iemand voor sprong. Brr.. Eng!



Niet dat ik de hele dag alleen maar thuis heb gezeten - 's avonds mocht ik weer lekker aan het werk. We hebben nieuwe bedrijfskleding, erg leuk!

Donderdag



Donderdag is altijd mijn lange schooldag. Normaal van kwart voor 9 tot half 6, gelukkig was het deze keer van kwart voor 9 tot half 4, maar nog steeds te lang voor me. Op het einde van de dag ben ik gewoon mijn concentratie kwijt. 's Middags hadden we ook nog een gastcollege, Hans Wansink van de Volkskrant, en hij had vast iets leuks te brengen, maar hij kon absoluut niet presenteren, en dus viel ik een paar keer echt in slaap. Het spijt me zeer. De helft van de collegezaal was ook leeg na de pauze..

Toen ik thuis kwam, besloot ik dan ook om lekker niks te doen. Koffietje, 43, tv en 's avonds een kipjes braadden voor de dag erna. Heerlijk, niks doen.

Vrijdag



Vrijdagochtend begon ik met rijles, as usual. Ik zit ondertussen op les 11 ongeveer, en het gaat opzicht wel oké. Het blijft nog een beetje eng! Toen ik daarvan thuiskwam, ben ik aan het bakken gegaan voor 's avonds. Een heerlijke chocolade-hazelnoottaart.

's Avonds vierden we namelijk Sinterklaas. We speelden een dobbelspel, met een aantal 5€ cadeautjes. Gezellig :) Aan het einde van de avond was ik wel echt kapot, vermoeiende week ondanks dat ik weinig bijzonders deed.

Zaterdag



Working time! Ik had eigenlijk mijn wekker vroeg gezet, zodat ik nog wat kon doen, maar ik was zo moe.. Dat werd hem niet! Dus na nog maar wat geluierd te hebben, ben ik vroeg naar mijn werk gegaan zodat ik van tevoren nog even een nieuwe broek kon kopen. Nieuwe werkkleding betekent ook een nieuwe broek!

Het was onwijs rustig en dus was ik lekker vroeg klaar. Jammer voor mijn uren, maar heerlijk om nog even op de bank te hangen. Mama was de kerstboom aan het optuigen dus met een kop thee, wat lekkers en kerstmuziek heb ik de rest van de avond doorgebracht. Fijn!

De rest van de week heb ik een hoop dingen op de planning staan. Vandaag ga ik veel voor school doen, maar ook voor het theorie examen wat ik morgen heb! Spannend, ik hoop dat ik hem in één keer haal. Dinsdag ga ik naar het concert van Benjamin Clementine, vrijdag en zaterdag moet ik werken en de rest van de week zal ik druk bezig zijn met school. We moeten over twee weken onze voorlopige versie van de semesteropdracht inleveren, nog veel te doen dus. Fijne zondag allemaal!

3 december 2014 / Project Positief

Al een tijdje gaat de Project Positief Tag rond door bloggersland - ontwikkeld door Dagmar Valerie. Naast dat haar blog heel erg fijn is, heeft ze ook een fijne tag ontwikkeld. Ik vond het ook leuk om deze in te vullen :)






















Bron

Wat is je favoriete quote en waarom?
Ik ben niet het type meisje dat met quotes gooit of ze ophangt in fotolijstjes. Dat is allemaal een beetje too much for me. Toch vind ik 'There are years that ask questions and there are years that answer' erg mooi. Vooral zo tegen het einde van 2014 kan ik hier wel iets mee. Als dit een jaar was vol vragen, dan brengt 2015 vast heel veel antwoorden.

Welke droom zou je in je leven willen realiseren? Yes you can!
Op dit moment zou ik zo niet 1 2 3 een droom kunnen opnoemen. Ik ben net begonnen met studeren en vind mijn studie super interessant, maar ik durf niet te zeggen wat ik er mee ga doen. Of ik in mijn derde jaar stage wil gaan lopen of naar het buitenland wil. Welke master ik ga doen en waar. Dit zijn allemaal nog vragen.

Toch is er één ding wat ik sowieso graag wil doen. En dat is een oud huisje kopen en compleet opknappen en renoveren. Ik wil meters verven en leren klussen. Dit is echter pas een lange termijn droom, toch hoop ik dit graag te doen.

Wat betekent geluk voor jou?
Geluk betekent 's ochtends wakker worden en zin hebben in de dag. Geluk betekent kippenvel krijgen bij mooie moment. Geluk betekent die kriebel in je buik als er iets ontzettend leuks gebeurt. Geluk is tijd en mogelijkheden hebben om de dingen te doen die je graag wilt. Geluk is zoveel, en toch ook zoiets ongrijpbaars.

Wie kan jou ontzettend opvrolijken?
Een aantal van mijn collega's, mijn zusje, andere familie, vrienden. Mensen die een bepaalde vibe hebben, die niet te omschrijven is.

Voor wat mogen we je 's nachts wakker maken?
Pfoe, lastige vraag dit! Ik kan goed tegen weinig slaap, maar voor iets stoms wakker worden zou me heel chagrijnig maken. Je mag me 's nachts wakker maken voor knuffels, goede gesprekken en spannende boeken. Maar nog steeds geef ik voorkeur aan dat dit overdag gebeurt ;)

Waardoor kreeg je voor het laatst een lachbui?
Vorige week donderdag had ik wat tijd tussen colleges en dus bezocht ik met een aantal studiegenootjes Backwerk & de Primark. Daar kocht ik een kersttrui met lichtjes (!!) en die heb ik tijdens mijn werkgroep aan iedereen laten zien. Om kwart voor 4 tot half 6 nog werkgroep is niet goed voor je concentratie, en dus heb ik het hele college een beetje lopen giebelen. Was gelukkig heel gezellig!

Op welke prestatie ben je ontzettend trots?
Dat ik mijn VWO-diploma heb gehaald, met hoge cijfers. Dat ik op dit moment studeer, en het best wel prima gaat, terwijl ik gewoon nog 20 uur in de week werk.

Welke boodschap zou je graag aan anderen meegeven?
Neem niet te veel hooi op je vork, maar neem de tijd om van momenten te genieten. Skip dat ene college, werk een dagje niet, skip dat saaie verjaardagsfeestje. En leef dan in het nu. Bak die ene taart die je al zo lang wilt uitproberen. Rook dat ene sigaretje wat je misschien niet zou moeten roken. Drink een extra glaasje wijn, ook al ben je al een beetje tipsy. Neem die tatoeage. Geef die persoon een extra knuffel. Geniet.

26 november 2014 / Book Report #11 - The Longest Ride

En weer een Nicholas Sparks boek.. Ik kan me goed voorstellen dat er mensen bij zijn die mijn blogjes hierover beu zijn. Ik stiekem ook wel een beetje, dus houd ik deze kort en pak ik voorlopig even geen Nicholas Sparks boek van mijn plank.



























The Longest Ride is het nieuwste boek van Nicholas Sparks, en misschien ook wel een van zijn meest geliefde boeken tot nu toe. Of ja, The Notebook zal altijd het populairste boek blijven, maar bij dit boek zijn de recensiecijfers extreem hoog. Op Goodreads, mijn favoriete source voor boekrecensies en -informatie krijgt dit boek van alle lezers gemiddeld een 4,11*. Als ik daar dan bij mag vermelden, dat zelfs The Great Gatsby maar 3,84* had. Ja, toen waren mijn verwachtingen best hoog, ook al zijn deze twee boeken totaal niet te vergelijken.

Laat ik beginnen met een korte samenvatting. Het boek is verdeeld in drie perspectieven: Ira, Luke en  Sophia. Ira is een oude man, die ondanks dat hij eigenlijk niet meer zou moeten rijden, besluit te gaan en dan in een zwaar ongeluk terecht komt. Zijn auto vliegt in de berm, wordt bedekt door sneeuw en hij wordt niet meteen gevonden. Ondertussen komt zijn overleden vrouw Ruth hem af en toe 'bezoeken'. Sophia is een typical college girl op het eerste gezicht, en is net uit een vervelende relatie gekomen. Ze ontmoet dan Luke, het tegenovergestelde van een student. Hij heeft samen met zijn moeder een boerderij en doet aan bull-riding, stier rijden dus. Op het eerste gezicht een aparte combinatie, maar al snel worden ze verliefd. Toch, zoals in elk Sparks'  boek, is het maar de vraag of die liefde vol zou houden.

Het boek is natuurlijk weer extreem romantisch. Ik hou van de Sparks' romantiek, en dat terwijl ik in het echt helemaal niet zo in grote liefdes en eeuwig samen zijn geloof. Heerlijk weg zwijmelen bij de meest onmogelijke dingen.

Heel af en toe, gedurende het lezen van het boek, vond ik echter het verhaal van Ira niet zo interessant. Ik wilde liever die stukken snel doorlezen, om mezelf weer te verdiepen in Luke en Sophia. Zij waren het leuke stel. En ondanks dat Ruth & Ira ook een prachtig mooi liefdesverhaal hadden, was ik daar iets minder door geboeid.

Gelukkig maakt het einde veel goed. Ik verklap niks, en ook al is het redelijk voorspelbaar, het is een magische laatste scène. Ik kreeg er kippenvel van. En dat is waarom ik van Nicholas Sparks boeken hou. Die magie. Ondanks dat dit niet mijn favoriete boek van Sparks is, heb ik er absoluut weer van genoten en geef ik het vier sterren.

20 november 2014 / Witte-chocoladecheesecake met bramen

David, een van mijn beste vrienden, en ik hebben besloten dat we mee willen doen aan Heel Holland Bakt. Ik heb heel het programma nog nooit gezien, maar hé, het klinkt leuk ;) Om daar aan deel te mogen nemen, moet je een aanmeldformulier opsturen met een hele hoop foto's van je baksels, en dan maak je kans om uitgenodigd te worden voor de casting. En dus was het tijd om heel veel te gaan bakken. Nu is dat de afgelopen tijd niet heel erg gelukt, maar de komende vakantie wordt een baking marathon. En omdat we toch foto's moeten opsturen, kan ik deze meteen hier posten, en vice versa. Prepare for a lot of baking recipes!

Dit recept is grotendeels overgenomen uit een van mijn favoriete kookbladen, de delicious. Toch kan ik me nooit honderd procent aan een recept houden en dus is er wat verandert. Ook had ik de bodem gemaakt volgens oorspronkelijk recept, en hield ik toen meer dan de helft over. Ik hoef geen bodem die tot de helft van mijn bakvorm komt, en ik denk dat ik daar niet de enige in ben. Dit is dus ook al aangepast ;) Het is een van mijn favo cheesecakes - hij is heerlijk zacht van smaak, heel romig, zoals een echte cheesecake hoort te zijn!

Witte chocoladecheesecake met bramen



Ingrediënten:

500 gram bramen
sap van 1 citroen
220 gram kristalsuiker + 2 1/2 el extra
70 gram blanke amandelen
150 gram biscuitjes
100 gram boter, gesmolten
4 eieren
500 gram roomkaas, op kamertemperatuur
250 ml zure room
150 ml slagroom
2 tl vanille extract
2 1/2 el bloem
150 gram witte chocolade
springvorm van 24 cm doorsnee, bekleed met bakpapier -> laat het bakpapier 2 cm boven de rand uitsteken (ja, dit is stom en het lukt niet, maar probeer het toch echt te doen)

Verwarm de oven voor op 180 graden. Verwarm de helft van de bramen met het citroensap en 2 1/2 el suiker in een steelpannetje op middelhoog vuur. Laat 10 minuten zachtjes koken, roer regelmatig, totdat de bramen zacht zijn. Druk de bramen door een zeef en druk de pulp goed aan met de bolle kant een lepel. Het sap mag je weggooien, de pulp laat je afkoelen.

Strooi de amandelen op een bakplaat en rooster ze in 8 minuutjes goudbruin in de oven. Hak deze samen met de koekjes in een keukenmachine tot een fijn kruimelmengsel. Meng de gesmolten boter erdoor. Druk dit mengsel aan in de springvorm en zet 30 minuten in de koelkast.

Klop ondertussen de eieren met de roomkaas, zure room, slagroom, vanille, bloem en het suiker tot een glad en dik mengsel met een elektrische mixer in 3-4 minuten. Smelt de witte chocolade (au bain-marie) en klop dit er ook nog door.

Schep de vulling (na de 30 minuten) in de springvorm en tik de vorm zachtjes op het aanrecht op luchtbelletjes eruit te tikken. Schep de afgekoelde bramenpulp in een spiraal over de vulling en trek er met een satéstokje een marmerpatroon in.*

Bak de cheesecake 1 uur in de oven. Schakel de oven uit en laat de cheesecake 2 uur in de oven afkoelen, met de ovendeur op een kier. Laat daarna minstens 2 uur, maar het liefst de hele nacht, in de  koelkast opstijven. 

Serveer met de overige bramen. Enjoy!

* Dit gaat bij mij ook altijd mis, zoals je op de foto's kunt zien. Maakt niet uit, het proeft nog net zo goed ;)

19 november 2014 / Book report #10 - Attachments





Bron foto

Het derde Rainbow Rowell boek alweer! Nadat haar eerste twee boeken me zo goed bevallen waren, Fangirl en Eleanor & Park, kon ik natuurlijk niet heel lang wachten met het lezen van het derde boek. Of eigenlijk is dit haar eerste boek, haar debuut. Het boek vertelt het verhaal van Lincoln, een nerdy ICT werknemer bij 'The Courier', een dagblad. Hij heeft als taak om de mails te screenen waarin verdachte woorden staan, zoals 'dirty', 'secret', 'sexual, etc. Lincoln is echt een rare gozer. Hij is 29 en woont nog thuis, gaat graag  naar school, speelt rare spelletjes in zijn vrije tijd en is nog steeds niet over zijn break-up van 9 jaar geleden heen. Jep, weird guy, told ya.

En dan belanden op een dag de mailtjes van Beth & Jennifer in zijn mapje 'ongepaste mailtje'. Dit zijn twee vriendinnen, die hun leven delen via de mail, maar waarbij vaak een rood lampje gaat branden. Lincoln leest hun mailtjes, om te checken of er niks fouts in staat en daarbij evt. een waarschuwing te sturen, maar uiteindelijk raakt hij geïnteresseerd in hun persoonlijke leven.  En in Beth..

Ik was over dit boek helaas niet zo enthousiast als over E&P en Fangirl. Misschien omdat dit boek iets meer gericht is op volwassenen in plaats van YA. Ik denk zelf dat het ligt aan de volgende dingen:

- De hoofdpersonen zijn leuk, maar iets minder begrijpbaar. Lincoln is echt een hele overdreven nerdy persoon, hij was daarom niet echt relatable. Beth & Jennifer hebben een hele leuke vriendschap, maar aan een aantal van hun karaktertrekjes kon ik me erg irriteren.

- Het begin was een beetje langzaam. Je leert dan de hoofdpersonen kennen, en ze worden langzaamaan aan je geïntroduceerd, maar dat ging voor mij net iets te slow, het werd een beetje saai af en toe.

- Het einde van het boek is iets te romantisch, voorspelbaar. Waar bij Rainbow Rowell's andere boeken ik de romantiek perfect vond, en de eindes niet too mushy, was het bij dit boek allemaal net iets te cliché romantisch voor me.

Toch geef ik het boek wel 3,5*, want er zijn ook veel dingen die ik wel erg leuk vond. Zo was de schrijfstijl weer heerlijk, ik kan echt van Rowell's stijl genieten. Ze omschrijft dingen op een komische manier, met een heerlijk suffig tintje eraan. Qua stijl is Rowell echt een van mijn favoriete schrijvers op dit moment.

Ook vond ik het verhaal wel echt leuk. Het speelt zich af in de jaren '90, in de tijd dat computers nog nieuw waren en mensen bang voor de millennium bug. Aan de ene kant is dat voor mij een beetje onvoorstelbaar, een krant zonder digitale redactie? Aan de andere kant is het heel erg leuk om die kant zo te zien, en dat terwijl dit boek pas een aantal jaar terug is geschreven. Het komt echt over alsof het in de jaren '90 geschreven is.

Dit boek krijgt dus 3,5* van mij. Het laatste boek van Rowell, Landline, is ook alweer een tijdje uit. Ik heb deze besteld, en zag na het bestellen pas dat het een pre-order was, dus die komt pas in januari binnen, meh. Tegen die tijd kunnen jullie dus ook van dat boek een recensie verwachten. Of die net zo wauw is als E&P of meer gewoon oké, net zoals dit boek, Attachments.

18 november 2014 / 50 days to 2015 - TSSH

Al eerder schreef ik over Lianne, The Self Help Hipster. Ze schrijft over alles zelf-hulp-gerelateerd, met handige tips om goed te studeren, jezelf te verbeteren etc. etc. Ongeveer een jaar geleden heb ik een workshop bij haar gevolgd over Habits, super interessant en ook echt leerzaam. Ik ben fan! Toen ik een weekje geleden zag dat ze een nieuw e-book heeft uitgebracht, en ook nog eens de opbrengsten aan het goede doel doneert, moest ik deze meteen afrekenen.



Het boek is geïnspireerd op Lianne zelf. Ze had vorig jaar een 'meh' jaar gehad, en besloot er nog even knallend uit te gaan, en een 50 dagen challenge te houden. Dit jaar heeft ze haar blogjes erover wat aangepast en er een kick-ass ebook van gemaakt met leuke glitterplaatjes en awesome quotes.

Ik ben zelf ook meteen begonnen aan het boek en ik ben impressed so far. Korte challenges, die goed te doen zijn op een dag. Het zijn geen grote plannen waar je uren en uren voor nodig hebt om ze af te ronden, ze zijn goed in je 'dagelijkse leven' in te passen. Dingen schrijven, ergens over nadenken, extra dit, een beetje dat. Alles is prima te doen - en dat vind ik heel erg fijn. Wel zou ik je aanraden, dat wanneer je het boek koopt en mee doet met de 50 dagen, je dag van tevoren vast eventjes de opdracht leest. Zo kun je je er vast even op instellen.

Ik heb zelf ook een meh-jaar gehad. Er is veel gebeurd, zowel super leuk en positief, als super kut en helemaal niks aan te doen. Ik wil graag ook nog wat van de laatste dagen maken, en er een beetje bij stil staan. Voor je het weet is het oud & nieuw, de kutste dag van het jaar. En dus doe ik gewoon enthousiast mee. Omdat ik er gewoon iets van wil maken. Een aantal dingen zijn voor mij way to personal om hier te delen, maar ik denk dat iedereen iets aan het boek kan hebben. Om jezelf positief te verbeteren. Of in ieder geval niet zo'n fijne winterdepressie te krijgen.

Het boek is te koop via Lianne's site. Het kost $5,50, ongeveer 4€ en zoals ik al eerder zei, gaan alle opbrengsten naar het goede doel. Meer informatie kun je daar lezen, maar ik ben super positief en zou het iedereen aanraden.

17 november 2014 / Jacqueline Govaert @ Mezz

Al meer dan twee maanden geleden schreef ik een concert wishlist. O.a. stond hier Jacqueline Govaert op. Nadat ik haar op Appelpop live zag, werd de wens om haar een keer met een eigen show te zien alleen maar groter, en dus bestelde ik kort na Appelpop kaartjes met mama. Mama en ik gingen vroeger samen naar Krezip, waar ik toen die-hard fan van was, en besloten dat het leuk zou zijn om samen ook nog een keertje naar Jacqueline te gaan. Afgelopen vrijdag was het zo ver.

Heel de week was al super hectisch en toen mama 's avonds thuis kwam hadden we eigenlijk nog geen plan gemaakt. We wilden een lekker hapje gaan eten van tevoren, maar waar? Ook het voorprogramma was voor ons nog onbekend. Normaal ga ik heel erg voorbereid naar een concert toe, en vaak ook al 's middags, dus dit was voor mij een hele omschakeling, maar super relaxt.



Uiteindelijk aten we heerlijk bij Restaurant Charelli. Een prachtig ingericht restaurant (typisch Frans) met een fijne sfeer, lekker gezellig zou ik als beste omschrijving geven. Daarnaast ook een mooie kaart, met leuke gerechtjes. Vrij klassiek Frans, maar niet minder lekker daardoor. Ik at een heerlijke zeeduivel met een lekkere saus van langoustines, met daarbij heerlijke doperwtenpuree. Mama at een zeewolf omwikkeld met pancetta met een saffraansaus. Hierbij een mooie rode wijn en de avond was compleet.



Vervolgens het concert zelf. De Mezz is een van mijn favoriete zaaltjes - heel erg klein, maar daardoor erg sfeervol. Ook is het podium niet heel hoog, wat ik altijd erg fijn vind. We waren pas een half uur na de opening van de deuren binnen en het was al druk, toch konden we nog een fijn plekje vooraan uitkiezen. Het voorprogramma begon meteen, Stef Claassens. Zoals ik al zei, kende ik hem nog niet, maar ik werd er wel blij van. Een schattige singer-songwriter met lieve nummers. Altijd leuk.



Toch waren we natuurlijk voor Jacqueline gekomen en rond half 10 begon ze aan een show die ongeveer een uur en een kwartier duurde. Hierin speelde ze, samen met haar band en twee leuke achtergrondzangeressen, vooral nummers van haar nieuwste album, maar ook wat hits van haar eerste album en Sweet Goodbyes (Krezip) kwamen voorbij. Ook deed ze twee catchy covers. Wat is ze vocaal toch goed! Een hele karakteristieke stem die je overal zou herkennen. Daarnaast begeleidde ze haarzelf voor 80% van de tijd op de piano. Dit geeft dan ook goed de sfeer van de show weer. Lekker luisteren en af en toe een beetje dansen. Heel anders dan ik gewend ben, maar heerlijk genieten.

15 november 2014 / Welsh cakes

Op het moment dat je een keer een weekend echt vrij hebt , ga je bakken. Dat ik later toch geappt werd met de vraag of ik nog wat uurtjes kon werken, laten we even buiten beschouwing ;) Dit recept van Welsh Cakes van Jamie was ik al veelvuldig tegen gekomen. In het kookboek 'Te Gast bij Jamie', in Jamie Magazine, in de delicious.. Drie maal hetzelfde recept, en toch heb ik hem ietwat getweakt. Bijna hetzelfde, maar net even wat makkelijker en goedkoper.

Oh, en don't do like me. Ik dacht, joh, laat ik de slagroom eens met de hand opkloppen. Geen aanrader - een kwartier verder en spierpijn in mijn rechtarm was de slagroom pas opgeklopt. Pak maar gewoon de mixer erbij ;)Wat wel een goed idee is om te doen - en wat ik ook gedaan heb - is om gewoon lekker zo'n ding als ontbijt te eten. Gewoon: omdat het kan.  




Voor 20 stuks




Voor de Welsh cakes:
500 gram zelfrijzend bakmeel, plus wat extra voor het bestuiven
90 gram suiker, plus wat extra voor het bestrooien
1 eetlepel speculaas- en koekkruiden
250 gram koude, ongezouten boter
snufje zeezout
150 gram rozijnen
1 ei
50 ml volle melk

Voor de vulling:
300 ml slagroom
1 zakje vanillesuiker
1 bakje frambozen

Meng in een kom het bakmeel, de suiker en de kruiden. Snijd de boter in blokjes en doe die met een snufje zeezout in de kom. Werk alles (met je handen) door elkaar tot de boter goed gemengd is, en het een kruimelige structuur heeft. Roer de rozijntjes erdoor. Maak hierna een kuiltje in het midden en breek het ei daarin. Giet er de melk bij en klop dan met een vork het ei los. Werk alles door elkaar tot een redelijk glad deeg. Het mag nog een beetje zanderig zijn, dus kneed niet te lang.

Zet een koekenpan op laag vuur. Bestuif een schoon werkvlak met wat bakmeel en rol het deeg zo dun mogelijk uit, ongeveer een halve centimeter. Steek er met een ronde uitsteekvorm (ong. 5 cm doorsnede) zo veel mogelijk rondjes uit. Bak de koekjes in de warme pan. Dit duurt ongeveer 4/5 minuten per koekje, halverwege gedraaid. Het spreekt voor zich dat wanneer de koekjes te snel kleuren je de pan wat zachter zet, en wanneer ze niet snel zat kleuren je het vuur wat hoger zet.

Bestrooi de koekjes na het bakken, als ze nog warm zijn, met suiker. Klop de slagroom met een zakje vanillesuiker. Smeer op elk koekje een beetje slagroom, leg hier wat frambozen op en leg hier nog een koekje boven op. Heerlijk!

11 november 2014 / Favourite new show: Red Band Society

Elk seizoen is het maar weer de vraag welke nieuwe series er uit komen, en welke echt leuk zullen zijn. Want naast de gevestigde series is het best wel moeilijk om een nieuwe, oprecht leuke serie te creëren. De winnaar voor mij dit seizoen is absoluut bekend. Ik weet altijd welke serie de winnaar is, door te kijken welke serie ik het liefste meteen zou kijken nadat hij is uitgekomen (om 4 uur 's nachts). Welke serie ik dit jaar kies: Red Band Society. 



Deze serie vertelt het verhaal van een groep tieners die allemaal chronisch ziek zijn. Hun ziektes zijn allemaal compleet verschillend, eetproblemen, hartfalen, kanker, longkwalen, iedereen heeft zijn eigen probleem. Toch hebben ze allemaal één ding in common. Ze zijn tieners. En dus zoeken ze de grenzen op, worden verliefd en hebben een grote mond. Heerlijk teenage drama. Met Charlie, die in een coma ligt, maar toch alles meekrijgt, als narrator is het een onwijs grappige en fijne serie.

Daarnaast hebben alle tieners, zoals elke goede doktershow heeft, een onwijs knappe arts. Ook de rest van het verplegende personeel is heerlijk. Een afro-american diva die echt de baas is, een Latin gay guy, een knappe maar naïeve verpleegster. Dit zorgt voor een volwassen tintje aan deze op de tieners gerichte serie.

Het enige minpuntje aan deze serie is dat de medische dingen niet geloofwaardig zijn. Waar bijvoorbeeld Grey's Anatomy in mijn ogen nog wel oké is (wat waarschijnlijk ook niet klopt), is dit het meest onrealistische ziekenhuis ooit. Gelukkig maakt dat de serie ook wel leuker, anders zou het standaard zijn. Nu is dat absoluut niet het geval.

Ja, ik denk dat dit zeker een serie is die je zou moeten checken! Origineel en grappig, gericht op schattige tieners en veel drama. Eigenlijk is het een kruising tussen Grey's Anatomy en Switched At Birth (of elk ander teenage drama). Heerlijk!

6 november 2014 / Book report #9 - An Autumn Crush

De afgelopen jaren heb ik veel chicklits gelezen. Dit begon allemaal bij de Shopaholic series, om vervolgens elke chicklit die de bibliotheek toen had te lezen. Dat waren er nog niet zoveel - maar ik verslond ze allemaal. Tot ongeveer een jaar geleden, toen was ik ze helemaal beu. Elk verhaal leek hetzelfde, ik wist het einde vaak al voor ik begon. En dus las ik een tijdje weinig echt chicklits meer, en die ik wel las vielen tegen. Toch gaf ik dit boek nog een kans.

En welke betere titel kan een boek hebben voor de eerste echte dagen van de herfst? Ik weet wel dat ik vandaag zeker met een boek onder de dekens duik.

Juliet woont in een flatje wat eigenlijk veel te groot is, dus besluit ze een huisgenootje te nemen. Na een lange zoektocht, ze is zo wanhopig dat ze het bijna opgeeft, komt ze Floz tegen. Floz is precies wat ze zoekt in een roomie en ze worden direct vrienden. Juliet's broer Guy ontmoet Floz, en wordt meteen verliefd op haar. Hij probeert haar in te pakken maar Floz heeft niks door. Guy's beste vriend Steve heeft ondertussen de biggest crush ever op Juliet. Jep, het is één grote, gecompliceerde situatie.

De vier personen die ik hierboven noem, zijn dan ook direct de hoofdpersonen. En wat het fijne van dit boek is, is dat al deze personen zo ontzettend likeable en gewoon super leuk zijn. Het is echt lang geleden dat ik zo'n warm gevoel kreeg bij hoofdpersonen en dat ze echt een beetje voelde als een familie. Er werden kleine dingetjes beschreven waardoor je de karakters goed leerde kennen. Ze waren allemaal heerlijk eerlijk. Ja, ik vond de character development erg fijn!

Daarnaast speelt dit gehele boek zich af in de herfst. Niet alleen staan er prachtige quotes over de herfst bij zoals 'Youth is like spring, an over-praised season more remarkable for biting winds than genial breezes. Autumn is the mellower season, and what we lose in flowers we more than gain in fruits.', ook wordt de herfst prachtig omschreven. Op het moment dat het herfst is, kan ik vaak de regen en de korter wordende dagen niet zo waarderen, terwijl ik nu na het uitlezen van dit boek er ontzettend naar uitkijk. Het boek heeft echt een warm, gezellig herfst gevoel en dit boek is dan ook perfect om te lezen met een kop thee onder een dekentje op de bank.

Ook is het boek gewoon heerlijk romantisch. Soms heb je dat heel even nodig, zo'n zwijmel boek waarin iedereen hun grote liefde vindt. In dit boek wordt alles heerlijk omschreven, zeer romantisch en lief, heerlijk lezen! Daarnaast zit er ook veel Britse humor in, moet je kunnen waarderen, maar ik vind dat altijd heel leuk. Ja, de schrijfstijl van Milly Johnson is heel fijn.

Omdat dit boek ontzettend fijn lijst door de goede schrijfstijl, een heerlijke herfstig gevoel geeft, ontzettend romantisch is en daarnaast de hoofdpersonen hele fijne karakters zijn, krijgt dit boek van mij 5 sterren! ★★★★★

1 november 2014 / De draad weer oppakken..

Zaterdagochtend, 10 uur. Gisteren heb ik een super leuk feestje gehad van een vriendinnetje. Fijn gedanst, gedronken, gekletst. Hierna bleef een ander vriendinnetje slapen en om 10 uur had ik mijn wekker gezet. Vriendin F. moest weer aan het werk, ik mocht weer gaan leren. De tentamens komen steeds dichterbij. Misschien moet ik vandaag meteen beginnen met leren, in plaats van het uitstellen tot laat op de middag. Ik zet nog een aflevering Grey's Anatomy aan.

Zaterdagochtend, half 12. De postbode loopt langs het raam, terwijl ik natuurlijk nog in pyjama zit, en zwaait met een bol.com pakketje. Mijn Jett Rebel LP is binnen, jee! Het nieuwe album van Jettie is heerlijk - Hits for Kids.

Zaterdagochtend, 1 uur. Het album van Jett is ondertussen afgelopen, drie koppen thee en tig blogposts lezen later. En ik merk het al. Ik heb zelf weer blogkriebels. Waar ik nu al weer anderhalve maand niet geblogd heb, en er eigenlijk niet veel aan gemist heb, voel ik dat ik weer wil delen wat ik gekookt heb, wat voor kick-ass muziek en series ik deze maand ontdekt heb, welke concerten ik heb bezocht. Zal ik het doen? Ach, waarom ook niet. Lekker handig, twee dagen voor je eerste tentamen. De kriebels zijn er, dus wachten gaat echt niet meer. Het eerste blogje in twee maanden dat soepel uit mijn vingers vliegt en binnen een half uurtje op papier staat.

Het is weer tijd om te gaan bloggen. Misschien op een iets andere manier, en in ieder geval niet heel frequent (ik zit te denken aan beginnen met één blogpost per week), maar gewoon weer even van me afkunnen schrijven en dingen kunnen delen vind ik heel erg fijn. Na de tentamens zal het eerst volgende blogje weer online komen, want de tentamens wil ik graag wel halen en daar ga ik de komende dagen nog even voor knallen. Maar daarna - met een nieuw blok, een vrijdag vrij en wat rust, dan wil ik graag weer woorden schrijven en online zetten. Met kletspraat, met foto's van lekkere recepten, alles. Ik kan niet wachten!

Tot die tijd moeten jullie nog even jezelf vermaken, maar daar kan ik wel vast de volgende tips voor geven:


Het nieuwe album van Jett Rebel, sinds gisteren uit, met weer ontzettend gave, creatieve nummers. Mijn favorieten zijn Pineapple Morning, Baby en Harmony. Kan niet wachten tot ik hem 18 december weer live mag zien!



De nieuwe Gitaarlem van Giel met mijn helden van Chef'Special. Heerlijk.

Dit recept voor je zondagochtend ontbijtje. 

18 september 2014 / Blog break

Ik neem een blog break. There. I said it. Waar ik al een aantal dagen tegen aan hik, heb ik nu uitgesproken. Tijd voor een blog break. Want oh, wat zijn er veel dingen waar ik wel  over zou willen bloggen, maar waar ik de tijd noch energie voor heb!

Studeren is hartstikke leuk, maar heel, heel erg vermoeiend. Allemaal nieuwe indrukken, drie grote opdrachten per week inleveren, veel lezen, weinig slaap, veel reizen en dan ook nog 20 uur per week werken. Het vreet gewoon heel veel energie en ik weet mijn tijd nu nog niet zo goed te verdelen. Er zijn zoveel leuke dingen die ik al tijden op mijn to-do list heb staan, maar waar ik gewoon niet aan toe kom. Stom!

En dus ga ik de komende tijd even een ritme creëren, zonder dat mijn blog daar bij in de weg zit. Want het voelt toch heel erg als een verplicht. Zelfs met minder dan 50 bezoekers per dag ja. En als ik dan een loos momentje heb de komende tijd, dan kan ik nog steeds bloggen. Dan gaat ie bij de opgeslagen posts en weet ik zeker dat ik jullie over een tijdje van allerlei leuks kan voorzien.

Ondertussen blijf ik gewoon fijn allerlei andere blogjes lezen, met veel bewondering van mensen die wel regelmatig kunnen bloggen. En wil je in de tussentijd toch een beetje op de hoogte blijven? Check Twitter!

Liefs,
Benthe


14 september 2014 / Book Report #8 - The Wedding

Wist jij dat er een soort van vervolg op The Notebook is geschreven? Ik ook niet. En dus stond dit boek van Nicholas Sparks gewoon op mijn to read lijstje, net zoals al zijn boeken staan die ik nog niet gelezen heb. Pas toen ik van de week opzocht waar dit boek over ging, kwam ik er achter dat dit over de dochter en schoonzoon van Noah van the Notebook gaat. Gaaf!



Wilson is dus de schoonzoon van Noah en na 30 jaar huwelijk met Jane, de dochter van Noah, ondervindt hij dat de romantiek er nu wel echt een beetje uit is. Nadat hij hun 29ste trouwdag is vergeten, is het alleen maar erger geworden. Hij wil echter absoluut niet opgeven, en zoekt wanhopig naar manieren om zijn vrouw weer verliefd op hem te laten worden. 

In dit boek worden dan flashbacks beschreven, van de eerste jaren van hun huwelijk, naar de tijd dat ze nog echt verliefd waren. Ook komen er grote stukken van Noah & Allie's huwelijk in voor, wat op en top romantisch was natuurlijk. En als dan Anna, de dochter van Wilson & Jane, gaat trouwen, wil Jane er alles aan doen om haar de romantische bruiloft te geven die zij zelf nooit gehad heeft.

Allereerst, je moet dit boek alleen lezen als je the Notebook gelezen hebt. Waarschijnlijk zul je het verhaal wel begrijpen, maar lang niet zo goed als wanneer je the Notebook gelezen hebt. Daarnaast heb je niet echt that feeling, die connectie met de personages en dus moet je echt eerst The Notebook gelezen hebben. 

Het boek is verder gewoon op en top Nicholas Sparks romantisch. Het bevat bijna alle clichés, met grote houten huizen met veranda's, mensen die al tientallen jaren samen zijn, grote bruiloften. Heerlijk vind ik dat. Na het lezen van een Nicholas Sparks boek heb ik altijd de ontzettende behoefte om naar zo'n heerlijke Southern State op vakantie te gaan. Waarschijnlijk heb ik een compleet geromantiseerd beeld van die staten door de boeken, maar oh wat omschrijft hij het elke keer weer heerlijk. Ontzettend warm, lekker ouderwets. Erg gaaf!

Het boek was ontzettend dun, in totaal een bladzijde of 190. Geen wonder dat ik het binnen één dag uit had. Je kunt zeggen dat het verhaal hierdoor misschien wat minder ontwikkeld was, maar ik vond dat elk element er in zat. De personages werden prima uitgewerkt, en de tijdspanne van het boek is ook maar kort, dus de lengte van het boek was prima.

Eigenlijk heb ik op dit boek niks aan te merken, zoals meestal met Sparks' boeken, en dus krijgt dit boek 5 sterren van mij :)


10 september 2014 / First weeks with Macbook!

Wat kon ik niet wachten tot mijn Macbook binnen kwam! Na lang gewacht te hebben tot ik hem besteld had, daarna gewacht te hebben tot ie binnen kwam en ik hem kon gebruiken.. Man, de verwachtingen waren zo hoog! Wat vind ik er nu van na wat weekjes gebruik?



Dit is hem! Hij is zo mooi. Niet alleen is het design van Apple sowieso gaaf, de Macbook is gewoon prachtig dun en strak. Daarnaast is ie heel gestroomlijnd, gaaf. Ook vind ik het erg mooi dat hij ' licht' geeft. Tenminste, het appeltje op de achterkant en het toetsenbord. Voor de normale gebruiker waarschijnlijk zo normaal, maar voor mij als Macbook-newbie echt iets om je elke keer weer over te verbazen.



Ook de sleeve die ik er erbij gekocht heb, viel niet tegen toen hij binnen kwam. Super cute! Het is een sleeve van MiPac, gekocht via Asos. Hij heeft een leuk (Aztec?) printje en is super zacht van binnen. Beschermt ie mijn Macbook dus goed :)

En de Macbook zelf dus: hij is erg fijn. Ik moet wel echt nog heel erg wennen, en volgens mij heb ik de helft van de functies nog niet ontdekt. Ik ben er al heel blij mij. Het allerfijnste vind ik dat hij gewoon übersnel is, een pagina openen kost nog geen seconde en hij heeft geen moeite met 20 internetpagina's tegelijkertijd.

Ook het typen vind ik ideaal. Het toetsenbord typt gewoon erg lekker en ik kan er ook snel op typen - allemaal erg fijn. Wel moet ik even wennen aan de andere toetsen dan op Windows. De cmd-toets i.p.v. de ctrl toets gebruiken etc. Gelukkig went dit heel snel! Zo zijn er nog wel meer Windows dingetjes die ik altijd automatisch doe, maar ik verwacht dat dat automatisch wel veranderd.

Ook de programma's die al op de laptop zitten, bevallen me goed. iPhoto, Agenda, Mail. Fijne, mooi gedesignde software. Pages werkt ook goed, maar toch ga ik via de universiteit (voor €2,95 (: ) Microsoft huren. Dat werkt toch af en toe net wat beter!

En daarnaast is de batterijduur natuurlijk ideaal. Niet continu aan de oplader, nope. De batterij gaat minstens een uurtje of 8, 9 mee! En dat was een van de pros voor mij om deze te kopen en niet de Pro: de goede batterijduur die hij nu dus al bewezen heeft!

Ja, ik ben absoluut verliefd op mijn Macbook! Ik heb er al flink wat uurtjes op gespeeld. Heb jij misschien nog tips voor de nieuwe Macbook gebruiker?

8 september 2014 / Week's End - week 36


Maandag

First day back to school! Ik hoefde gelukkig maar van kwart voor 11 tot half 1, maar omdat mijn fiets nog bij mijn neef stond, moest ik vanaf het station naar hem toe lopen. Ook moest ik mijn traject abonnement activeren, en wilde ik niet pas last minute op de universiteit zijn.. Betekende dat ik dus nog de trein van 8 uur moest pakken. Gelukkig ging alles soepel, en hoefde ik niet te haasten. Lekker rustig de eerste dag beginnen :) Het eerste college was ook meteen super interessant, ik kreeg meteen een goed gevoel. Heel fijn!

's Avonds mocht ik ook weer aan het werk, maar dit was een vervelende werkdag. Het was zo ontzettend rustig, en als ik ergens een hekel aan heb, dan is het zo'n ontzettende saai avond. Laat mij maar doorwerken, dan is het tenminste fun! Omdat het zo rustig was, was ik wel al om half 11 klaar. Zat slaap kunnen krijgen voor de volgende ochtend dus :)

Dinsdag

Op dinsdag begonnen mijn colleges namelijk al om kwart voor 9. Poeh, om kwart over 6 je bed uit. Daar moet ik nog even aan wennen! Mijn colleges vandaag waren iets minder nuttig, en ik moest ook nog eens drie uur tussen door wachten. Jammer, maar helaas. Toch was ik goed moe toen ik thuis kwam, en ik heb de rest van de avond dan ook weinig uitgevoerd, behalve het eerste huiswerk.

Woensdag

Wat is dat heerlijk, pas om kwart voor 11 op school te hoeven zijn, en om 2 uur alweer thuis zijn! Ja, je reist veel voor weinig college, maar toch vind ik het erg lekker dat je maar kort naar school hoeft. 's Middags nog even een cadeautje gekocht voor de opa & oma die vrijdag en zaterdag jarig waren, een heel mooi boek over Afrika en de Yogi Man bij de Wereldwinkel. Ik hou van cadeautjes van de Wereldwinkel geven!

Ook deze avond mocht ik weer aan de bak op het werk. Gelukkig liep het lekker door, ik heb fijn gewerkt. En omdat ik de volgende dag pas om kwart voor 4 op school hoefde te zijn, heb ik gewoon lekker mee doorgestaan tot sluit, en flink gepoetst. Fijn! (En fijn voor mijn bankrekening ;))

Donderdag

En ja, op donderdag hoef ik dus pas om kwart voor 4 op school te zijn. Mijn uitslaapdagje dus. Nadat ik om 10 uur mijn bed uitgerold ben, heb ik het ook nog lekker rustig aan gedaan. Afleveringetje Nashville, stukje bloggen, beetje lezen. Heerlijk! Hierna ben ik wel nog even voor school aan de slag gegaan: lessen voorbereiden. Wat ben ik toch goed bezig ;)

Donderdag had ik ook mijn eerste werkgroep, wat me heel goed bevallen is. Ik bedoel, een hoorcollege is ook interessant, maar in een groepje van 20 mensen leer je toch net wat beter mensen kennen en kun je ook wat meer inbrengen, leuk!

Vrijdag

Op vrijdag om kwart voor 9 werkgroep, wie verzint het ;) Ik vond het niet zo ramp, ik heb het liever vroeg op de dag dan pas om kwart voor 4. Helaas bleek dat we bij deze werkgroep een student hebben als docent die niet kan uitleggen, en daarnaast ook nog eens rare principes heeft ('Ja, als je trein vertraging heeft en jij daardoor te laat komt.. Ja, dan had je maar een trein eerder moeten nemen.') En dat voor het vak waar ik waarschijnlijk het meeste moeite mee zal hebben. Jammer.

Wat wel heel fijn was, was dat ik hierna al college had. En dus heb ik de rest van de dag niks gedaan. Wat erg eigenlijk (en ik merkte de gevolgen pas zondagavond). Wel bakte ik het brood wat jullie zaterdag al voorbij zagen komen, jammie! 's Avonds ging ik gezellig op verjaardag bij mijn opa & oma, om vervolgens heerlijk lang te slapen.

Zaterdag

Another working day. Na lekker uitgeslapen te hebben, en heerlijk een stuk gelezen te hebben, mocht ik om één uur weer aan de slag. De lunch was gelukkig lekker druk, maar toen het daarna instortte en het diner super rustig was.. Ja, toen was ik blij dat ik om half 9 naar huis kon. En ook deze avond heb ik verder niks gedaan - heerlijk!

Zondag

Zondag moesten we de erfbelasting gaan invullen bij mijn oom. Wat een hels karwei zeg. Daarvoor heb ik gelukkig wel nog mijn boek uit kunnen lezen en lekker op mijn gemakje wakker kunnen worden, maar daarna was het toch echt gedaan met de pret. Toen we na de erfbelasting thuis kwamen, is het enige wat ik gedaan heb gelezen, gekookt en heeeeel veel voor school gedaan. Ja, dat krijg je er dus van als je pas op zondagavond begint, met als resultaat dat je pas om half 1 klaar bent. Bah. Dat gaan we dus niet meer doen.

Gelukkig komt er weer een nieuwe week aan, dus tijd zat om op tijd te beginnen. Hij is ook weer lekker vol, met drie werkdagen, zat te doen voor school, lekker uit eten met een vriendinnetje en een dagje Appelpop. Leuk!

7 september 2014 / The Casual Vacancy

Dit boek staat al eeuwen op mijn to-read lijstje. Al sinds het boek uitkwam, was ik al heel benieuwd naar J.K. Rowling's eerste boek na Harry Potter. Toch kwam het er telkens niet van. Het is zo'n dikke pil, en het verhaal leek me in eerste instantie ook absoluut niet interessant. Daarnaast, de grootste Harry Potter fan die ik ken, Janieke, had best wel een beetje moeite met door het boek heen komen in het begin. Aan de ene kant waren mijn verwachtingen dus redelijk hoog, hallo, het is wel J.K. Rowling! Aan de andere kant waren de meningen om me heen niet erg enthousiast en sprak het verhaal me ook niet zo aan. Ik ging dus redelijk neutraal het boek in.



















Pagford is een klein dorpje, waar iedereen elkaar kent en er lekker geroddeld wordt. Wanneer Barry Fairbrother dan overlijdt, komt er een plekje vrij in het Parish Council. Barry was erg behulpzaam voor The Fields, de achterwijk vlakbij Pagford, en zorgde goed voor de mensen daar. Er ontstaat een strijd voor zijn plekje. Ondertussen zijn er tieners in gevecht met hun ouders, relaties lopen stuk.. Een groot drama.

Het boek begint meteen met heel veel personages. Elke personage wordt geïntroduceerd met een eigen perspectief, een eigen verhaal. Ik had in het begin dan ook veel moeite met alles uit elkaar te houden. Zoveel namen, zoveel dingen die je moet onthouden om het verhaal te begrijpen. Lastig! Daarentegen is de character development wel erg goed, lang geleden dat ik een boek heb gelezen waar je de personages zo goed leerde kennen. Misschien wel iets te goed...

De schrijfstijl van J.K. Rowling had ik wel echt gemist, ze heeft nog steeds dezelfde stijl als bij HP en dat is heerlijk. Heel vlot, je vliegt erdoor heen en wordt meegenomen in het verhaal. Vooral vanaf een bladzijde of 300 wilde ik graag doorlezen. Daarvoor moest ik nog echt wennen aan alle personages, hierna zat ik er echt lekker in.

En dan het verhaal.. Ik weet het niet. In het begin wist ik echt niet waar het heen ging, of er überhaupt wel een verhaal in zat. Nou, dat zit er wel in, maar het is absoluut niet duidelijk aan het begin van het boek waar ze naar toe werkt. Een beetje vaag dus af en toe.

Het gaafste aan het boek vond ik nog wel de realiteit. Het boek is zeer realistisch. Het is niet perfect, het wereldje in Pagford is niet perfect. Het is juist bizar. Mensen hebben affaires, er wordt veel gesproken over drugs en porno, en vooral seks, veel seks. En waar veel boeken die kant achterwegen laten, wordt hier de realiteit getoond van de wereld, met name in een achterstandswijk. Heel goed.

Al met al heb ik niet echt één mening over het boek. Aan de ene kant was ik niet super enthousiast, ik kreeg geen wauw gevoel toen ik het boek uit had, maar toch heb ik het boek niet met tegenzin gelezen en heb ik genoten van de realiteit en de schrijfstijl. Voor nu geef ik het boek daarom 3,5*.

Nu heb ik ook nog het eerste boek van Robert Galbraith klaar liggen, ik ben daar nu alleen nog maar extra benieuwd naar..

6 september 2014 / Kaneel-rozijn brood

Officieel, meteorologisch, is de zomer al afgelopen, en de herfst dus begonnen. Nu was het de afgelopen week nog heerlijk weer, toch voel je de herfst aankomen. 's Ochtends is het vaak nog fris, 's avonds koelt het ook snel af. Van de week heb ik al een avondje de gordijnen dicht gedaan en allerlei kaarsjes aangestoken. Kopje thee erbij, filmpje kijken.. Dat zijn de perfecte herfstavonden voor mij.

En wat hoort er nog meer bij herfst? Kaneel, pepernoten en heel veel koppen warme thee. Die eerste pepernoten heb ik alweer op (don't judge), de thee drink ik al graag en dit brood is mijn cinnamon fix. Het heeft wat weg van suikerbrood, maar dan een stuk minder zoet. Nog steeds zoet zat, maar anders zoet. En heerlijk! En ook nog eens heel makkelijk. Ja, ik hou van dit recept!

Kaneel-rozijn brood
Bron recept (een beetje aangepast)

Ingrediënten:

- 1 zakje gist
- 235 ml warme melk
- 80 ml warm water
- 3 eetlepels kristalsuiker
- 1 theelepel zout
- 60 gram boter, gesmolten
- 120 gram rozijnen
- 445 gram tip '00'  bloem

Giet de melk en het water in een grote kom (het liefste van een staande mixer) en strooi daar over het gist. Laat dit een minuutje of 5 werken, het zal dan een beetje schuimen. Meng de suiker, het zout en de gesmolten boter er doorheen. Mix de rozijnen er door en voeg dan langzaam aan het bloem er aan toe, tot het deeg een geheel wordt. Als het iets te droog is, voeg je nog wat water toe. Als het iets te nat is, voeg dan nog wat bloem toe. 

Kneed het bloem, of met de hand, of met een deeghaak op een mixer, nog voor zo'n 7-10 minuten. Het is dan elastisch. Dek het deeg af met een theedoek en laat het twee uur rijzen op een warme plek. Het is dan verdubbeld in massa.

Kaneel-mengsel

100 gram kristalsuiker
2 theelepels kaneel
1 ei, losgeklopt

Meng het suiker en de kaneel in een bakje en zet apart.

Kneed het deeg nog heel eventjes op een bebloemd werkblad. Rol het dan uit tot ongeveer 20 bij 25 cm. Strijk het ei uit over het deeg. Strooi daar de kaneelsuiker over. Vouw het deeg dan tot een soort van 'boomstam'. Ik vouwde eerst de bovenkant en onderkant naar binnen. Hierna pakte ik de buitenkanten en vouwde die naar binnen. Leg het deeg hierna in een cake/broodvorm, met de vouwnaden naar beneden. Druk alles even aan zodat het deeg gelijk matig in de vorm zit. Dek af met een theedoek en laat nog minstens een uur rijzen, het deeg zal dan weer verdubbeld zijn.

Verwarm hierna de oven voor op 180 graden. Bak het brood in de voorverwarmde oven, in ongeveer 40 minuten zal het gaar zijn. Het brood is dan goudbruin en als je er op klopt, zal het hol klinken. Na een minuutje of 10 afkoelen kun je het brood uit de vorm halen, gewoon even op zijn kop en het komt eruit. 

Bereid je voor, je huis ruikt nu heerlijk ;) Laat het even afkoelen en eet het met een dun laagje boter. Heerlijk!

5 september 2014 / August favourites

Vanaf nu elke maand een blogje met daarin in mijn favorieten dingen van die maand. Series, films, boeken, kleding. Leuk om bij te houden :)

Ik had eigenlijk gehoopt dat dit blogje vol zou staan met bruine benen, terrasjes en zon. Helaas viel dat vies tegen. De zon die we hadden, was wanneer ik aan het werk was. Verder is het weer helaas bagger geweest. Ben ik de enige die nog niet echt het gevoel heeft dat het zomer is geweest? En dat het nu lekker weer is, is heerlijk - maar helaas koelt het 's avonds nu al heel snel af en zit ik 's ochtends toch nog bibberend op de fiets.

Favourite series - Nashville



Ik twijfelde heel erg of ik hier Grey's Anatomy zou neerzetten, die ik weer opnieuw aan het kijken ben, of Nashville, de nieuwe serie waar ik compleet verslaafd aan ben. Het is dus Nashville geworden  ;) Deze country serie is heerlijk dramatisch, met gave muziek en best of all: Michiel Huisman. Dit is mijn nieuwe must watch!

Favourite introgroepje - groepje 35


Wat ben ik blij dat ik aan de intro mee heb gedaan. Anders had ik namelijk nu in mijn eentje radeloos rond gelopen op school. Gelukkig is dat niet het geval en heb ik nu een heleboel leuke mensen om me heen, die je goed kunnen helpen en het daarnaast ook nog eens gezellig maken :)

Favourite gadget - Macbook Air









Hier had eigenlijk niks anders kunnen staan ;) Volgende week heb ik nog een wat uitgebreider blogje over hoe ik mijn eerste weken met mijn nieuwe Macbookje heb ervaren, maar ik kan vast verklappen: I'm totally in love!

Favourite song - If I didn't know better


Dit nummer zat in een van de eerste afleveringen van Nashville en vanaf dit moment was ik om. Wat een prachtig nummer, heel lief en tender. Sindsdien staat dit nummer op repeat, het zou me niet verbazen als ik dit nummer al een keer of 100 geluisterd heb.

4 september 2014 / Ochtendroutine

Via via kwam ik een leuke serie tegen - 'My Morning'. Niet alleen vond ik de serie ontzettend  leuk om te lezen: ik besloot hem ook te vertalen en zelf in te vullen! Mocht iemand anders hem ook willen invullen - be my guest!



1. Ben je een ochtendmens?

Ik was altijd een nachtmens - tot laat in de nacht series kijken, huiswerk maken, lezen. Rond een uur of 1 naar bed was altijd het vroegste. De laatste paar weken is dit een beetje aan het veranderen - ik vind het heerlijk om rond een uur of 11 naar bed te gaan. Waarom langer wakker blijven wanneer je moe bent? En wat dan nog heerlijker is, is dat je 's ochtends tussen 7 en 8 uit jezelf wakker wordt. En dan ook echt uitgerust bent.

Daarnaast ben ik altijd iemand geweest die 's ochtends makkelijk aan de gang kan gaan. Uit bed komen, en dan met name in de winter, is nog wel eens een opgave. Maar beginnen aan de dag, dat is vaak geen probleem. Ik ben echt niet iemand die cranky uit bed komt.

2. Wat is je wekker en hoe laat gaat die af?

Mijn wekker wissel ik nog wel eens af. Ik heb een normale digitale wekker, ik gebruik regelmatig mijn iPhone wekker maar ook de app 'Sleep Cycle' gebruik ik vaak. Die app zou je wakker maken wanneer je niet meer zo diep slaapt. Of dat werkt, betwijfel ik nog, maar ik vind het wel leuk om bij te houden hoe lang ik slaap en wanneer ik wakker ben geweest.

Al zo lang ben ik niet meer op een 'normale' tijd opgestaan. Toen ik nog naar school ging, stond ik eigenlijk altijd om 7 uur op. De laatste keer dat ik naar school ben geweest is alleen al meer dan 3 maanden geleden en dus heb ik nu niet meer een ritme. Vaak zet ik toch een wekker rond een uur of 9, als ik langer dan tien uur slaap krijg ik vaak hoofdpijn!

3. Wat is het eerste wat je doet als je wakker wordt?

Eigenlijk pak ik altijd eerst mijn telefoon en check ik mijn Whatsapp, Facebook, Twitter etc. Hierna is het eerste wat ik doe koffie drinken.

4. Wat eet je bij je ontbijt?

Dit verschilt een beetje, maar vaak ontbijt ik met een groene smoothie of yoghurt met muesli en banaan. Ik heb ook fases gehad van brood, havermout en crackers, maar tegenwoordig is het eigenlijk altijd een smoothie of yoghurt.

In het weekend wil ik nog wel eens wat uitgebreider ontbijten, maar dan is het vaak met een tosti, wentelteefjes of afbakbroodjes. Dan ontbijt ik vaak ook pas rond een uur of 11 - dat scheelt veel :)

5. Heb je een heilige beauty ochtend routine?

Niet echt. Ik douche of was mezelf, en maak me op.  Wel gebruik ik altijd dagcrème, maar niet per se een speciaal merk. Ook gebruik ik in mijn haar altijd Biosilk, maar dat is niet per se iets voor 's ochtend, maar voor na het douchen.

6. Heb je een secret/raar/gek ochtend ritueel dat niemand kent?

Als ik 's ochtends heel erg dorst heb, vind ik niets lekkerder dan een glas ijskoude cola light. Veel mensen moeten er niet aan denken, maar als ik echt dorst heb,  is niks lekkerder!

Ben jij een ochtendmens?

31 augustus 2014 / Book report #6 - Eleanor & Park

Eerder las ik al Fangirl, ook een boek van Rainbow Rowell. Dit boek vond ik al heel erg leuk, maar ik irriteerde me aan de fan fiction (zie hier het blogje erover).  Toen ik het met Claudia hierover had, een ontzettend lief meisje wat ik heb leren kennen bij een Chef'Special concert, zei ze dat zij dat precies zo had ervaren. Maar ook vertelde ze dat ze andere boeken had gelezen van Rainbow Rowell en dat die net zo goed waren - minus de niet zo leuke fan fiction. Deze boeken lagen meteen daarna dan ook in mijn winkelmandje op mijn favoriete boekenwebshop, The Book Depository. Vorige week had ik zin in een niet te ingewikkeld YA boek en koos ik dit boek uit.



Eleanor & Park vertelt het verhaal van, surprise surprise, Eleanor en Park. Eleanor is het nieuwe meisje in de klas. Ze valt meteen op, omdat ze een grote bos rode krullen heeft, aparte, mannelijke kleding draagt en niet in maatje XXS past. Hierdoor wordt ze meteen gepest en als ze op de schoolbus stapt, kan ze naast niemand zitten. Maar dan besluit Park, met tegenzin, dat ze wel naast hem mag zitten. Park probeert eigenlijk altijd onzichtbaar te zijn, maar met de opvallende Eleanor naast hem is dit eigenlijk onmogelijk.

Het begint stug, ze zitten naast elkaar en zeggen geen woord. Maar al snel vormt er een unieke band en een eerste liefde ontstaat..

Eleanor en Park zijn allebei quirky, twee schattige en nerdy tieners. Ik hou van dat nerdy stijltje in boeken, de niet perfecte hoofdpersonen en de schattige maniertjes. Eleanor komt uit een vervelend gezin en is daarom niet perfect. Park is Koreaans, en het boek speelt zich af in 1986 dus ook hij is een buitenstaander. Dat is iets wat veel tieners aanspreekt in boeken. Niet de mooie, perfecte hoofdpersonen, maar grappige tieners. Heel leuk.

Het boek draait eigenlijk om de liefde, de prille liefde tussen Eleanor & Park. En wat is die liefde schattig. Beter kun je het niet omschrijven, het boek is gewoon ontzettend schattig. Toch is het boek ook heel verdrietig. Dat zie je niet aan de cover, dat verwacht je niet als je de achterkant leest. Maar het boek is echt verdrietig. Daardoor is het misschien een net andere YA, maar dat maakt het boek misschien ook wel beter dan de gemiddelde Young Adult. Iets diepgaander.

Het boek wisselt continu van perspectief tussen Eleanor en Park. Dit vond ik een hele fijne manier van perspectiefwisseling. Slechts twee perspectieven vind ik al prettig. Daarnaast wordt er ook telkens aangegeven wie er aan het vertellen is. Dat maakt het lezen makkelijker. Het boek leest dan ook ontzettend snel en gemakkelijk. De schrijfstijl was gewoon erg lekker. Eigenlijk had ik het binnen een dag uit. Fijn!

Ik heb echt van de hoofdpersonen en het boek genoten. Met name omdat het van die schattige hoofdpersonen zijn, maar ook omdat het fijn geschreven is en niet the regular YA is. Ik denk dat Rainbow Rowell een van de auteurs is die je zeker moet lezen in 2014. Het boek geef ik dan ook ★★★★★