26 april 2014 / Classics part 2

Dit blogje schreef ik alweer een hele tijd geleden, maar heb ik nooit online gezet. Tijd context klopt dus niet helemaal, maar inhoud wel.



Het is al weer een tijdje geleden dat ik een boek gelezen heb. Als ik nu in een boek begin, dan val ik vaak al na 5 bladzijdes in slaap, of verlies ik mijn concentratie. Het zit er nu even niet in. Toch heb ik sinds mijn laatste Classics blogje nog drie boeken gelezen, die alle drie eigenlijk ook nog eens echte klassiekers zijn. Hierbij mijn oordeel.

Phileine zegt Sorry
Ronald Giphart

Phileine zegt Sorry is een boek waar ik wel ooit van gehoord had, misschien ook wel door de film, maar waarvan ik de inhoud eigenlijk niet kende. Het boek vertelt het verhaal van Phileine (duh). Haar vriendje speelt in een toneelstuk in New York en ze besluit hem voor de première als verassing op te zoeken. Laat nou blijken dat het een stuk is waarin openlijk wordt geneukt op het podium. Phileine raakt hiervan in schok en de rest van het boek is eigenlijk net zo bizar. Er komt ontzettend veel seks in voor, een vraag bij het Nederlands leeskringgesprek wat ik had over dit boek en Turks Fruit ging dan ook over of het thema wel liefde was, en eigenlijk niet gewoon seks. Toch heeft de liefde ook duidelijk een onderliggende rol. Hierdoor wordt het geen vies, pornografisch boekje, maar een leuk boek met vooral een interessant hoofdpersoon. Phileine is apart, open, misschien autistisch. Gelaagd. Dit maakt het boek heel interessant en ik vond het ook zeker wel een aanrader. Je moet alleen tegen een beetje grof omschreven seks kunnen.

Robinson Crusoe
Daniel Defoe

Robinson Crusoe is volgens mij bij veel mensen wel een bekend boek, alleen al door de tv-serie Expeditie Robinson. Het boek is dan ook al een oudje, het is in 1719 uitgekomen. Hierdoor moet je het even in zijn historische context plaatsen, om het boek te begrijpen als je het leest. Het boek gaat over een man die gestrand is op een onbewoond eiland, en hier is prettigs van weet te maken. Hij leeft hier een twintigtal jaren, en succesvol. Ik vond dit boek erg leuk om te lezen, omdat het duidelijk een soort van utopie laat zien. Toch was het boek lastig om doorheen te komen. Met name de oude stijl waarin het geschreven is, maar ook miste het een stukje spanningsopbouw. Toch ben ik blij dat ik het boek gelezen heb, en dan met name omdat het een belangrijk boek is voor de verdere literatuurgeschiedenis.

Fahrenheit 451
Ray Bradbury

Wat had ik over dit boek al veel gehoord. Op Tumblr wordt het boek altijd helemaal de hemel ingeschreven. Hierdoor waren mijn verwachtingen ook ontzettend hoog. Tuurlijk, helemaal wanneer  in het boek boeken verboden zijn. Helaas heeft het boek mijn verwachtingen niet helemaal kunnen voldoen. Het boek gaat over een 'firemen', een brandweerman. Alleen in deze wereld blussen zij geen vuren, nee, brandweermannen starten ze, om boeken te verbranden. Op een dag wordt Guy (de firemen) toch nieuwsgierig naar boeken, onder andere doordat hij iemand ontmoet die hem daarin 'triggert', en dit zorgt tot spanningen binnen zijn beroep, met zijn vrouw en met de overheid. Het voldeed mijn verwachtingen niet, omdat ik een stukje spanningsopbouw miste en ik er gewoon niet echt lekker inkwam. Of dit ligt aan de dunheid van het boek (slechts een bladzijde of 150), of aan een gebrek aan karakterontwikkeling, dat weet ik nog niet. De schrijver had er meer van kunnen maken. Wil niet zeggen dat het thema van het boek niet ontzettend interessant is en het idee dat boeken verboden zouden zijn. Brrr..

Zo, dat waren weer mijn classics van de afgelopen tijd. Een volgend blogje.. Dat zal nog even duren. Nog een periode en een meivakantie en dan zit ik al in mijn examens! Oh nee, eerst nog een weekje Lissabon en wat daagjes Engeland te goed :)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen