25 juni 2014 / Miley Cyrus 22/06 - queueing, dancing and singing

Op dit concert wachtte ik al heel lang. Heel, heel lang. Eerst tot 2 mei. En toen werd het gecanceld. Afgelopen zondag was het dan ook eindelijk tijd. Ik weet niet of ik enthousiaster was dan ik was geweest wanneer het op 2 mei had plaatsgevonden. Maar ik was heel enthousiast. Mijn zusje ook. En dus zaten we om 9 uur in de auto op weg naar de Ziggo Dome. Die auto was niet eens onze eigen auto - de dag ervoor had ons oude bakbeestje het begeven en dus reden we in mijn ooms auto. Geen probleem - Bangerz in de cd speler en gaan.



Toen we rond kwart over 10 bij de Ziggo Dome aankwamen was er nog geen rij. Ze moesten namelijk de rekken nog klaar zetten en dus maakte het niet meer uit of je er om half 7 's ochtends lag, of tegelijkertijd met ons aankwam. Vet lullig - maar voor ons heel voordelig. Uiteindelijk zorgde dit nog voor flink wat stress, het was veel duwen, teruggestuurd werden door de bewaking, onderonsjes met de bewaking die uiteindelijk die niet lukten. Om een lang verhaal kort te maken: het was (naar mijn mening) verschrikkelijk slecht geregeld door de Ziggo Dome, maar toen we eenmaal in de rij stonden hadden we een goed plekje. Of ja, we stonden vooraan, erg comfortabel was het niet. Ruimte om fijn te zitten was er niet. En toen was het dus pas 12 uur. Het werd een lange dag vol met heel veel wachten. Veel duwen. Gemene mensen. Gelukkig stonden mijn zusje en ik nog samen, maar er waren zat mensen die elkaar waren kwijtgeraakt in het gedrang. Ja, ik denk dat dit de ergste wachtrij is die ik ook heb meegemaakt.

Gelukkig gingen de rijen op tijd over en iets over half 7 werden onze kaartjes eindelijk gescand. Daarna trokken we een sprintje, ik geloof dat ik nog nooit zo hard gerend heb, om bij mensen te gaan staan die we hadden leren kennen. We hadden een prachtig plekje, links vooraan het podium, op zo ongeveer de eerste rij. Oké, een catwalk plekje was nog beter, maar dit was echt geen verkeerd plekje en wat dat betreft was het het wachten dus waard.

Helaas begon het voorprogramma ook pas weer een uur later, maar waar de tijd buiten zo langzaam ging en uren dagen leken te duren, ging de tijd binnen gelukkig wat sneller. DJ Weslo was het voorprogramma (helaas geen Icona Pop zoals het op 2 mei geweest zou zijn) - en wat had ik zin om te dansen na een hele dag stil staan en zitten. Hij draaide fijne muziekjes en het was heerlijk om niet meer stil te staan maar heerlijk mee te dansen en zingen. Ja, na dit uurtje zat de sfeer er voor mij al goed in.

Tussendoor was het flauwvallende meisjes tellen. Het begon al in de wachtrij, toen een meisje wat vlakbij ons had gezeten flauwviel, maar binnen vielen ze met bosjes. De bewaking begon dus ook met water uitdelen, ik denk dat als dit tempo zich voortzette aan het einde van het concert 10% was flauwgevallen. Uiteindelijk bleef de teller aan onze kant (dus wat wij gezien hebben) stilstaan op 30 flauwgevallen meisjes. Nog steeds extreem veel - ik heb nog nooit een concert meegemaakt waarbij dit zo extreem was. Brr..

Gelukkig begon niet heel lang na het voorprogramma al waar we voor gekomen waren - Miley Cyrus. En wauw. Elke keer als ik er over begin weet ik nog niet precies hoe ik het het beste kan vertellen, maar damn how I loved it. Zodra ze het podium op kwam, kreeg ik een soort onwerkelijk gevoel over me heen. Het is heel apart hoe iemand die je al zo lang op tv/internet ziet zo opeens voor je staat. Gelukkig viel dat absoluut niet tegen. Wat is ze mooi. Wat straalt ze.
De show was prachtig. Ik heb nog nooit een concert meegemaakt met zoveel show. Een stuk of 10 dansers, prachtige achtergrondbeelden, grote attributen zoals een huge opgeblazen hond en een soort Pino. De kleding van Miley was ontzettend gaaf, ik denk dat ze wel 10 verschillende outfits aan heeft gehad. Ze gebruikte het hele podium, danste ontzettend veel en alles was een mooi geheel. En dan nog eindigen met ontzettend veel rood wit blauw confetti (Party in the USA) en vuurwerk. Gaaf!

Om nog niks te zeggen over de muziek zelf. Want naast dat ze, vond ik, hartstikke zuiver en goed zong, zong ze alle nummers waar ik op gehoopt had, en het voldeed zeker aan mijn verwachtingen. Met name toen ze 'Why'd you only call me when you're high?' van de Arctic Monkeys deed was ik helemaal ultiem gelukkig. Dat hebben ze om me heen geweten, ik heb de longen uit mijn lijf geschreeuwd ;) Ook Drive, Do My Thang en Rooting for my Baby waren favorieten bij mij, maar eigenlijk waren bijna alle nummers goed. Een cover die ze samen met haar broer deed was helaas niet aan te horen, en ook het nummer van The Smiths kon mij niet echt boeien, maar voor de rest was het muzikaal helemaal in orde. En did I mention dat ze ruim 2 uur heeft gezongen? Dat zie ik weinig andere internationale artiesten doen, fijn!

En ja, er zaten flink wat blote, twerkende billen in. Ze had het veel over high zijn. Volgens haar was het hele publiek stoned. Maar ik neem aan dat je dat ook wel verwacht wanneer je naar een MC concert gaat en dus kon ik me er niet echt aan storen. Het enige waarvan ik baalde, was dat ze besloot ons af te koelen door water uit te spugen. Recht in mijn gezicht. Not so nice. Voor de rest was er voor mij niks vervelends aan.

Ik heb echt ontzettend genoten. Het concert zat dus prachtig in elkaar, en het is gewoon ontzettend gaaf om iemand die je allang 'volgt'  zo live te zien. Het was zeker de 11 uur wachten waard :)

5 opmerkingen

  1. Wat leuk om te lezen! En wat heb je een mooie blog! <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klinkt superleuk! Ik moest wel lachen om dat waterspuuggedeelte.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk verslag, zo te lezen heb je een geweldige avond gehad. Wel veel meiden flauwgevallen zeg...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gaaf dat je er heen bent geweest! Alleen jammer dat ze water in je gezicht spuugde... Alhoewel, wie kan er nou zeggen dat Miley Cyrus in d'r gezicht heeft gespuugd haha :P

    BeantwoordenVerwijderen