7 september 2014 / The Casual Vacancy

Dit boek staat al eeuwen op mijn to-read lijstje. Al sinds het boek uitkwam, was ik al heel benieuwd naar J.K. Rowling's eerste boek na Harry Potter. Toch kwam het er telkens niet van. Het is zo'n dikke pil, en het verhaal leek me in eerste instantie ook absoluut niet interessant. Daarnaast, de grootste Harry Potter fan die ik ken, Janieke, had best wel een beetje moeite met door het boek heen komen in het begin. Aan de ene kant waren mijn verwachtingen dus redelijk hoog, hallo, het is wel J.K. Rowling! Aan de andere kant waren de meningen om me heen niet erg enthousiast en sprak het verhaal me ook niet zo aan. Ik ging dus redelijk neutraal het boek in.



















Pagford is een klein dorpje, waar iedereen elkaar kent en er lekker geroddeld wordt. Wanneer Barry Fairbrother dan overlijdt, komt er een plekje vrij in het Parish Council. Barry was erg behulpzaam voor The Fields, de achterwijk vlakbij Pagford, en zorgde goed voor de mensen daar. Er ontstaat een strijd voor zijn plekje. Ondertussen zijn er tieners in gevecht met hun ouders, relaties lopen stuk.. Een groot drama.

Het boek begint meteen met heel veel personages. Elke personage wordt geïntroduceerd met een eigen perspectief, een eigen verhaal. Ik had in het begin dan ook veel moeite met alles uit elkaar te houden. Zoveel namen, zoveel dingen die je moet onthouden om het verhaal te begrijpen. Lastig! Daarentegen is de character development wel erg goed, lang geleden dat ik een boek heb gelezen waar je de personages zo goed leerde kennen. Misschien wel iets te goed...

De schrijfstijl van J.K. Rowling had ik wel echt gemist, ze heeft nog steeds dezelfde stijl als bij HP en dat is heerlijk. Heel vlot, je vliegt erdoor heen en wordt meegenomen in het verhaal. Vooral vanaf een bladzijde of 300 wilde ik graag doorlezen. Daarvoor moest ik nog echt wennen aan alle personages, hierna zat ik er echt lekker in.

En dan het verhaal.. Ik weet het niet. In het begin wist ik echt niet waar het heen ging, of er überhaupt wel een verhaal in zat. Nou, dat zit er wel in, maar het is absoluut niet duidelijk aan het begin van het boek waar ze naar toe werkt. Een beetje vaag dus af en toe.

Het gaafste aan het boek vond ik nog wel de realiteit. Het boek is zeer realistisch. Het is niet perfect, het wereldje in Pagford is niet perfect. Het is juist bizar. Mensen hebben affaires, er wordt veel gesproken over drugs en porno, en vooral seks, veel seks. En waar veel boeken die kant achterwegen laten, wordt hier de realiteit getoond van de wereld, met name in een achterstandswijk. Heel goed.

Al met al heb ik niet echt één mening over het boek. Aan de ene kant was ik niet super enthousiast, ik kreeg geen wauw gevoel toen ik het boek uit had, maar toch heb ik het boek niet met tegenzin gelezen en heb ik genoten van de realiteit en de schrijfstijl. Voor nu geef ik het boek daarom 3,5*.

Nu heb ik ook nog het eerste boek van Robert Galbraith klaar liggen, ik ben daar nu alleen nog maar extra benieuwd naar..

6 opmerkingen

  1. Ik kwam hier niet echt lekker door, en toen moest hij terug naar de bieb. Ik ben tot iets van pagina 200 gekomen, maar wil het zeker nog een keer proberen! Het eerste boek van Robert Galbraith heb ik laatst gekocht dus daar ga ik in ieder geval lekker de tijd voor nemen. Daar hoor ik ook betere verhalen over!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jammer dat je pas bij 300 pagina's echt in het verhaal zit, maar je review maakt mij op een of andere manier toch nieuwsgierig:)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb precies hetzelfde, ik denk al vanaf het begin, die moet ik toch echt eens lezen, maar ik heb het nog steeds niet gedaan.

    BeantwoordenVerwijderen