30 juni 2014 / Week's End #5 - 1D concert, diploma uitreiking en inpaktijd



Een hele dag wachten op een concert vreet echt energie. Maandag was ik dan ook echt niet vooruit te branden. Ik heb niet veel meer gedaan dan de weekplanning gemaakt (fooddd), gekookt en voetbal gekeken. En dat laatste? Tja, mijn kleine neefje was er bij en eigenlijk vond ik hem interessanter met zijn kleine voetjes en muziek maken dan het voetbal. Gelukkig sleepten we toch nog een overwinning eruit, ik ben benieuwd hoe we het nu verder gaan doen!

Dinsdag stond in het teken van 1D prep, Interrail prep, to do list afwerken.. En natuurlijk werkt op zo'n dag dan net het internet niet echt mee. Ook keek ik een paar afleveringen Orange is the New Black en Gilmore Girls, van allebei wil ik wel het seizoen waar ik nu mee bezig ben af hebben voor ik op vakantie ga. Verder was het weer zo'n lekker lui dagje.

Jee, weer een concertje afgelopen woensdag :) Ik ben niet eens zo'n ontzettende One Direction fan en toch lag ik om half 11 in de rij. Gelukkig was deze duizendmaal beter georganiseerd dan bij Miley de week ervoor. Al snel werden we in rijen geplaatst, tussen hekken, waardoor je gewoon gegarandeerd was van dat plekje en dus makkelijk uit de rij kon om te plassen en eten te halen. We hadden ook veel plek - zelfs plek zat om te liggen. Ook gingen de deuren eerder open dan gepland was - dat maak je bijna nooit mee!

Eenmaal binnen kozen we een heel fijn plekje uit, bij het podium in het midden. We stonden tweede rij, dus dat was het wachten zeker waard. Tot 1D begon was het flink duwen, ik had nog een beetje ruzie met iemand naast me die dacht zichzelf voor me te duwen, maar gelukkig was dit over zodra One Direction op kwam. Het voorprogramma, 5 Seconds of Summer, kon mij niet echt boeien, maar One Direction was weer heerlijk! Ik kende niet alle nummers, maar het grootste gedeelte wel gelukkig, dus het was heerlijk fangurlen en meezingen. Daarnaast stonden we met leuke meisjes, had het meisje naast ons dik contact met Zayn, wat uiteindelijk leidde tot flink wat tranen bij haar, zo schattig, en waren ze naar mijn mening redelijk goed live! Ja, ik heb weer zeker genoten. De terugweg was iets minder, er stond denk ik wel 5000 mensen op Bijlmer Arena vast omdat er misschien 3 treinen reden. Gelukkig waren we uiteindelijk nog om half 1 thuis.

Mijn slaap had ik ook hard nodig - want de dag erna moest ik nog mijn gehele speech voor de diplomauitreiking schrijven. Ik was er al wel eerder aan begonnen, maar toch lukt zoiets dan pas op de dag zelf. Heel veel stress dus. De hele dag ben ik er mee bezig geweest en een half uur van tevoren moest ik me nog compleet opmaken en aankleden. Gelukkig was ik uiteindelijk net op tijd klaar, en ook op tijd bij de diplomauitreiking. Het was een fijne avond - ik was trots op al mijn vrienden. Zelf werd ik ook nogal in het zonnetje gezet - ik kreeg namelijk het diploma met het gouden randje. Een traditie bij ons op school die één leerling per leerjaar krijgt. Lastig om om te gaan met al die complimentjes, maar ook wel heel fijn om te horen. Naderhand was er nog een gezellig (bijna alcoholvrije ;) ) borrel, maar toen ik eenmaal thuis kwam had ik het absoluut gehad en sliep ik snel.

Vrijdag was oplaaddag - even bijkomen van de twee dagen ervoor. Heel de dag deed ik dus heerlijk niets. 's Avonds moesten er wel nog even wat spulletjes gekocht worden voor de vakantie, dus gingen we even hier het dorp in. Na de basics bij Kruidvat en Etos, besloot ik ook nog even een lingeriewinkel in te duiken die normaal te duur voor me is. Nu was het uitverkoop en ik besloot een gokje te wagen voor een bikini. Nog geen 60 euro lichter, maar met twee bikinitopjes rijker liep ik de winkel uit. Broekjes waren niet mijn stijl, dus ik besloot gewoon een zwart broekje erbij te doen. Prima :)

Ook zaterdag was het tijd om te gaan shoppen, ik ging gezellig samen met mijn zusje. We hadden al lang niet meer alleen samen iets gedaan, dus het was super leuk om weer goed bij te kletsen. Ook zit ze midden in een toetsweek, dus even eruit was wel fijn. Uiteindelijk slaagden we allebei super goed. Marit ging naar huis met een super gaaf paar Roshe Runs, ik met laarsjes en loafers. Ook kocht ik nog wat leuke kleding en een kick-ass zonnebril. Ja, het was zeker een geslaagd dagje. 's Middags kwamen twee oud tantes op bezoek waar we gezellig mee hebben bijgekletst, en die ons uiteindelijk mee namen naar een pannenkoekenrestaurant, jum!

Gisteren was het natuurlijk voetbaltijd, maar daarvoor moest er nog een rugzak ingepakt worden. Naast daarmee bezig zijn, kwam er 's ochtends nog een collega van mijn moeder langs waar we heerlijk mee hebben lopen kletsen. Ze had een LP-speler voor me gekocht bij een tweedehandswinkel, omdat die van mij is overleden, maar ook deze werkte niet perfect dus we zoeken verder. 's Avonds aten we en keken we voetbal bij mijn tante en oom. Ze hadden een heerlijke burger en pastasalade gemaakt, maar jezus, wat was het voetbal spannend. Ik kon het bijna niet meer aanzien. Gelukkig hebben we uiteindelijk gewonnen. Ik ga niks zeggen over hoe, maar hopelijk spelen we zaterdag beter!

En nu is het de week waarin ik op vakantie ga! Janieke en ik vertrekken morgenochtend om 8 uur, en oh, wat heb ik er zin in :) Ook is het wel een beetje spannend, en ik ben vooral bang dat ik dingen vergeet, maar ach, je kan overal alles kopen. Ik wil proberen te bloggen onderweg, maar mocht het er niet van komen, ja, dan niet. Ik heb geen blogjes vooruit geschreven, dus blog stilte betekent gewoon dat ik dan van mijn vakantie aan het genieten ben!

25 juni 2014 / Miley Cyrus 22/06 - queueing, dancing and singing

Op dit concert wachtte ik al heel lang. Heel, heel lang. Eerst tot 2 mei. En toen werd het gecanceld. Afgelopen zondag was het dan ook eindelijk tijd. Ik weet niet of ik enthousiaster was dan ik was geweest wanneer het op 2 mei had plaatsgevonden. Maar ik was heel enthousiast. Mijn zusje ook. En dus zaten we om 9 uur in de auto op weg naar de Ziggo Dome. Die auto was niet eens onze eigen auto - de dag ervoor had ons oude bakbeestje het begeven en dus reden we in mijn ooms auto. Geen probleem - Bangerz in de cd speler en gaan.



Toen we rond kwart over 10 bij de Ziggo Dome aankwamen was er nog geen rij. Ze moesten namelijk de rekken nog klaar zetten en dus maakte het niet meer uit of je er om half 7 's ochtends lag, of tegelijkertijd met ons aankwam. Vet lullig - maar voor ons heel voordelig. Uiteindelijk zorgde dit nog voor flink wat stress, het was veel duwen, teruggestuurd werden door de bewaking, onderonsjes met de bewaking die uiteindelijk die niet lukten. Om een lang verhaal kort te maken: het was (naar mijn mening) verschrikkelijk slecht geregeld door de Ziggo Dome, maar toen we eenmaal in de rij stonden hadden we een goed plekje. Of ja, we stonden vooraan, erg comfortabel was het niet. Ruimte om fijn te zitten was er niet. En toen was het dus pas 12 uur. Het werd een lange dag vol met heel veel wachten. Veel duwen. Gemene mensen. Gelukkig stonden mijn zusje en ik nog samen, maar er waren zat mensen die elkaar waren kwijtgeraakt in het gedrang. Ja, ik denk dat dit de ergste wachtrij is die ik ook heb meegemaakt.

Gelukkig gingen de rijen op tijd over en iets over half 7 werden onze kaartjes eindelijk gescand. Daarna trokken we een sprintje, ik geloof dat ik nog nooit zo hard gerend heb, om bij mensen te gaan staan die we hadden leren kennen. We hadden een prachtig plekje, links vooraan het podium, op zo ongeveer de eerste rij. Oké, een catwalk plekje was nog beter, maar dit was echt geen verkeerd plekje en wat dat betreft was het het wachten dus waard.

Helaas begon het voorprogramma ook pas weer een uur later, maar waar de tijd buiten zo langzaam ging en uren dagen leken te duren, ging de tijd binnen gelukkig wat sneller. DJ Weslo was het voorprogramma (helaas geen Icona Pop zoals het op 2 mei geweest zou zijn) - en wat had ik zin om te dansen na een hele dag stil staan en zitten. Hij draaide fijne muziekjes en het was heerlijk om niet meer stil te staan maar heerlijk mee te dansen en zingen. Ja, na dit uurtje zat de sfeer er voor mij al goed in.

Tussendoor was het flauwvallende meisjes tellen. Het begon al in de wachtrij, toen een meisje wat vlakbij ons had gezeten flauwviel, maar binnen vielen ze met bosjes. De bewaking begon dus ook met water uitdelen, ik denk dat als dit tempo zich voortzette aan het einde van het concert 10% was flauwgevallen. Uiteindelijk bleef de teller aan onze kant (dus wat wij gezien hebben) stilstaan op 30 flauwgevallen meisjes. Nog steeds extreem veel - ik heb nog nooit een concert meegemaakt waarbij dit zo extreem was. Brr..

Gelukkig begon niet heel lang na het voorprogramma al waar we voor gekomen waren - Miley Cyrus. En wauw. Elke keer als ik er over begin weet ik nog niet precies hoe ik het het beste kan vertellen, maar damn how I loved it. Zodra ze het podium op kwam, kreeg ik een soort onwerkelijk gevoel over me heen. Het is heel apart hoe iemand die je al zo lang op tv/internet ziet zo opeens voor je staat. Gelukkig viel dat absoluut niet tegen. Wat is ze mooi. Wat straalt ze.
De show was prachtig. Ik heb nog nooit een concert meegemaakt met zoveel show. Een stuk of 10 dansers, prachtige achtergrondbeelden, grote attributen zoals een huge opgeblazen hond en een soort Pino. De kleding van Miley was ontzettend gaaf, ik denk dat ze wel 10 verschillende outfits aan heeft gehad. Ze gebruikte het hele podium, danste ontzettend veel en alles was een mooi geheel. En dan nog eindigen met ontzettend veel rood wit blauw confetti (Party in the USA) en vuurwerk. Gaaf!

Om nog niks te zeggen over de muziek zelf. Want naast dat ze, vond ik, hartstikke zuiver en goed zong, zong ze alle nummers waar ik op gehoopt had, en het voldeed zeker aan mijn verwachtingen. Met name toen ze 'Why'd you only call me when you're high?' van de Arctic Monkeys deed was ik helemaal ultiem gelukkig. Dat hebben ze om me heen geweten, ik heb de longen uit mijn lijf geschreeuwd ;) Ook Drive, Do My Thang en Rooting for my Baby waren favorieten bij mij, maar eigenlijk waren bijna alle nummers goed. Een cover die ze samen met haar broer deed was helaas niet aan te horen, en ook het nummer van The Smiths kon mij niet echt boeien, maar voor de rest was het muzikaal helemaal in orde. En did I mention dat ze ruim 2 uur heeft gezongen? Dat zie ik weinig andere internationale artiesten doen, fijn!

En ja, er zaten flink wat blote, twerkende billen in. Ze had het veel over high zijn. Volgens haar was het hele publiek stoned. Maar ik neem aan dat je dat ook wel verwacht wanneer je naar een MC concert gaat en dus kon ik me er niet echt aan storen. Het enige waarvan ik baalde, was dat ze besloot ons af te koelen door water uit te spugen. Recht in mijn gezicht. Not so nice. Voor de rest was er voor mij niks vervelends aan.

Ik heb echt ontzettend genoten. Het concert zat dus prachtig in elkaar, en het is gewoon ontzettend gaaf om iemand die je allang 'volgt'  zo live te zien. Het was zeker de 11 uur wachten waard :)

24 juni 2014 / Week's end #4 - Miley Cyrus, voetbal, Interrail prep

Als ik aan de afgelopen week denk, dan is het eigenlijk een grote blurr waarin ik volgens mij niet zo heel veel gedaan heb. Ik scrollde mijn foto's door, ik keek in mijn agenda en eigenlijk klopt dat ook wel. Niet heel veel bijzonders.




Maandag was ik gebroken van mijn feestje dag ervoor. Of eigenlijk op de dag zelf, omdat ik pas om 6 uur ging slapen. De rest van de dag stond in het teken van opruimen en een beetje chillen. Ik heb flink bij geslapen, was goed nodig. Ook dinsdag heb ik volgens mij niet zo heel veel uitgevoerd, want ik probeer me nu al tien minuten te herinneren wat ik gedaan heb, maar het schiet me niet te binnen.

Gelukkig was woensdag weer een fijne dag - voetbaltijd! Ik kan me daar echt een hele dag op verheugen. We keken gezellig bij mijn oom & tante en zoals jullie allemaal al weten, hebben we gewonnen, feest!

De dag erna was het tijd voor Interrail prep. Janieke en ik gingen alle hostels boeken, en die hebben jullie van de week al voorbij zien komen. Ik was heel even bang dat het heel lang zou duren, maar gelukkig viel het mee, binnen 3 uur waren we klaar. Ik heb er zoveel zin in!

Ook vrijdag was het weer examenfeestjes tijd. Ik had er twee op een avond, en wist niet precies naar welke ik zou gaan. Gelukkig kon ik naar feestje #1 mee rijden met een vriendinnetje (en zo apart dat iedereen nu een rijbewijs krijgt), en daarna besloot ik toch nog even naar feestje #2 te gaan. Allebei de feestjes waren super gezellig :) Misschien iets te gezellig, want de dag erna had ik een ontzettende kater en moest ik gewoon werken. Maar ach, dat overleefde ik ook weer prima en het was lekker druk, dus doorwerken. Dit was mijn laatste werkdag voor de vakantie - dus nu heb ik echt geen verplichtingen meer!

En zondag was het dan tijd voor het concert waar we al zolang op wachten, helemaal na het verzetten ervan - Miley Cyrus! 's Ochtends half 11 lagen we al voor de deur.. Maar hier komt nog een apart blogje over - ik heb zoveel te vertellen dat het niet hierbij kan ;)

Jep, deze week was best wel boring, met uitzondering van zondag. De komende week wordt vast wel leuker - One Direction concert, diploma uitreiking en veel te doen!

20 juni 2014 / Interrail: Hostels

Nog nooit eerder heb ik in een hostel geslapen. Ja, één keer toen ik in Londen was met school, maar toen hadden we gewoon een 'eigen' kamer omdat we met een grote groep waren. Over anderhalve week komt daar verandering in. Janieke en ik zijn even een middagje gaan zitten en hebben de hostels voor onze gehele trip geboekt. Op de bonnefooi durfden we niet aan, omdat we allebei nog geen achttien zijn en daar doen ze nog wel eens moeilijk over. Daarnaast is dit onze eerste Interrail trip - alle hostels boeken leek ons dus het fijnste. En hiermee ligt ook onze route vast! Hierbij een overzichtje van al onze hostels en de route, verwacht onderweg ook updates want niks is een beter reisverslag dan blogjes.

Berlijn (1-5 juli) - Sunflower Hostel
Dresden (5-7 juli) - Hostel Mondpalast

Praag (7 juli-11 juli) - Sir Toby's Hostel

Brno (11 juli - 13 juli) - Hostel Mitte

Wenen (13-16 juli) - Palace Hostel 

Bratislava (16-18 juli) - Hostel Blues

Budapest (18-22 juli) - Age Budapest Youth Centre

Ik ben heel benieuwd hoe het hostel slapen me gaat bevallen - maar we hebben er volgens mij leuke uitgepikt en oh god, wat heb ik er zin in! Nog 11 dagen!

19 juni 2014 / Zara Sale Wishlist



Elk jaar wanneer de Zara sale start om 00:00, word ik weer verleid door alle mooie kleding. Na een uur scrollen, pagina's openen, sluiten of opslaan, heb ik meestal een stuk of 10 items die ik wel zou willen hebben. Toch heb ik nog nooit dan besteld. Zara vind ik nog al lastig met maten, dus koop ik het liever pas in de winkel. Maar een wishlist maken.. Waarom niet he? Dit jaar zag ik de kleding eigenlijk allemaal voor het eerst. Ik ben al zo lang niet meer in real life wezen shoppen, vrijwel alles koop ik tegenwoordig via internet. Ook heb ik mijn geld ook aan wat andere dingen uitgegeven dan kleding. Heerlijk dus om weer even de Zara door te speuren!

Office City Bag  €35,99 // Vanity Case €35,99

Allereerst twee prachtige tassen, die best wel als schooltas kunnen functioneren. De linkse tas is echter nog een beetje een mysterie. Is het een laptopcase die erin zit of gewoon een andere soort losse tas? Ik weet het niet, er staat ook niks over bij, maar mooi is ie wel. Tas 2 is er ook in het zwart, maar deze rode is wel erg gaaf.

Laarsjes €59,99 // T-Shirt €14,99

Deze linkse laarsjes zijn zo ontzettend leuk, ik ben er echt een beetje verliefd op. Helaas durf ik ze nooit te bestellen, met mijn brede voeten en de poezelige standaard Zara schoentjes pas ik er vrijwel nooit in. 

Blouse €19,99 // Jurk €39,99

Geborduurde jurk €39,99 // Blazer €69,99 // Jurk €39,99

De rest van de items zijn super leuke not-musthaves. Ik heb ze absoluut niet nodig, maar oh, wat zou ik ze graag in mijn kledingkast hebben hangen. Daarom gok ik dat ik deze week nog wel even de Zara binnen stap om te kijken of een van deze items er hangt, om waarschijnlijk met iets anders naar buiten te stappen.

Heb jij iets besteld in de Zara sale? 

18 juni 2014 / Week's end #3 - Geslaagd, feestjes en fietsen

Vorige week stond centraal rondom slagen en feestjes... Doe mij altijd maar zulke weken!



Maandag was mijn laatste werkdagje na vier dagen in een rij. Ik had er vrij weinig zin in, ik had het wel gehad. Gelukkig stond ik met fijne collega's en was het vandaag opeens het geschikte moment om de terminal te leren. Easy peasy, alles ging perfect, en gelukkig maar want met de regen was het de hele tijd iedereen naar binnen en meteen daarna weer naar buiten. Gelukkig hebben we geen kastekort gehad, fijn :) Ik was niet te laat klaar gelukkig - 9 uur - en daarna plofte ik op de bank om daarna mezelf naar bed te verplaatsen en er niet meer uit te komen.

Na een helse nacht waar ik dinsdag om half 5 wakker werd door belachelijk, hard onweer, en het even duurde voor ik in slaap viel, werd ik om een uur of 10 wakker. Vandaag stond er vrij weinig op de planning, dus ik heb lekker stukjes gelezen, Gilmore Girls gekeken en genoten van mijn dag vrij na een vermoeiend weekend. Ik at een heerlijke tagliatelle verde met groene groente en 's avonds heerlijk gerookte paling op toast. Ja, eigenlijk deed ik dus vrij weinig.

Ongeveer elke geschiedenisles het afgelopen jaar hadden Buck en ik het over ons plan - we zouden naar Slot Loevestein gaan. Ons geschiedenis examenonderwerp was o.a. de Republiek met daarbij de Gebroeders de Witt die in Slot Loevestein op werden gesloten. We besloten dat we dat wel IRL wilden zien en dus stapten we woensdag op de fiets. Ja, we gingen fietsen. En dit was nog best wel een stukje ook. Ik heb die dag in totaal dan ook 80 km gefietst. Over de dijk, door ik denk de kleinste dorpjes die ik ooit gezien heb. Super gezellig en we hadden zoveel geluk met het weer, het was echt perfect. Slot Loevestein zelf was ook wel leuk, we hebben ons er vermaakt en het was een prachtig slot, maar je was er wel zo klaar. Toen ik thuis kwam was ik eigenlijk al bekaf (en rood verbrand), maar tijd om in te kakken was er niet, want 's avonds was het tijd voor mijn laatste MR-vergadering ooit. Naast dat het een hele fijne vergadering was, ben ik ook nog gecomplimenteerd over mijn afgelopen jaar en dat was heel fijn om te horen. De MR was echt iets wat ik heel leuk vond om te doen en ik ga het dan ook zeker missen..

Donderdag was D-Day. De diplomauitslag. Eigenlijk wilde ik dan ook heel erg lang uitslapen, zodat het wachten op het telefoontje minder lang zou duren, maar helaas werd ik om half 10 alweer wakker. Ook al wist ik eigenlijk wel dat ik ging slagen, ik was toch retezenuwachtig en kon me de hele dag dan ook nergens op concentreren. Ik heb dan ook niks gedaan, tot dat het 3 uur was en het wachten begon. Een vriendin van me was gezakt, en alleen thuis, dus die kwam snel daarna al naar mij. Ondertussen was ik om 4 uur nog steeds niet gebeld, het duurde zo lang. Maar om kwart over 4 ging dan eindelijk mijn telefoon. Het bleef nog 10 seconde stil aan de andere kant van de lijn - heel fijn - maar daarna zei mijn mentor, zoals jullie al hebben kunnen lezen, dat ik geslaagd ben! Ik heb een prachtig mooie eindlijst en die avond was het dus tijd voor feest. Na even geproost te hebben met mama en Marit, ben ik doorgegaan naar een vriendin om daar met gezellig wat mensen te barbecueën en (weer) te proosten. Na het eten trokken we door naar een ander klasgenootje, waar ongeveer de helft van ons leerjaar zat en daar hebben we het feest doorgezet. Het was ontzettend gezellig - wat hebben wij toch een leuk leerjaar en wat is het fijn om geslaagd te zijn!

Na de gezellige dag hiervoor, moesten we vrijdagmiddag naar school om onze boeken in te leveren en de cijferlijst op te halen. Na tientallen mensen gefeliciteerd te hebben, mijn grote stapel boeken gedumpt te hebben, kon ik eindelijk mijn cijfers zien. Alleen maar zevens en achten - met uitzondering van een zes voor aardrijkskunde. Wanneer ik mijn CE zou ophalen met 0,1, dan zou ik een zeven staan, dus ik besloot me in te schrijven voor de herkansing. Jep, streberig, maar niemand had anders van mij verwacht ;) 's Avonds was het tijd voor het eerste examenfeestje, van vier van mijn beste vriendinnetjes. Voorspelde veel goeds. En toen Nederland - Spanje eindigde in 5-1, zat de stemming er natuurlijk helemaal goed in. Veel biertjes en leuke praatjes later vertrok ik om 3 uur naar huis, het was een heerlijke avond!

Zaterdag = grocery day! Ik ben vanaf een uur of 11 's ochtends tot 4 uur 's middags bezig geweest met boodschappen doen voor de dag erna. Om vijf uur moest ik beginnen met werken, waar ik van tevoren carpaccio at, jum! Het was een ontzettend rustige zaterdagavond en toen mijn vriendinnetjes langsdropten kon ik stoppen. Op naar het volgende feestje :) Ook deze avond was weer ontzettend gezellig - oké, hij kon niet toppen aan het feestje de dag ervoor - maar it was definitely fun. Deze keer vertrok ik wel op tijd naar huis, want de dag erna was het tijd voor..

Mijn eigen feestje! De hele dag ben ik druk bezig geweest met van alles klaar zetten, en vanaf 7 uur kwam the family langs. Ik besloot een verjaardag/examenfeest te geven, anders blijf ik aan de gang. Vanaf 7 uur dus familie, vanaf 9 uur vrienden. Het familiegedeelte was gezellig, maar kon absoluut niet toppen aan het vriendengedeelte. Het kwam een beetje sloompjes op gang, maar uiteindelijk was het een heerlijke avond met heel veel leuke mensen en ik heb echt heel veel fijne gesprekken gehad. Uiteindelijk gingen de laatste friends om 5 uur weg, waarna ik vast een groot gedeelte heb opgeruimd, om uiteindelijk om 6 uur op bed neer te ploffen. Jep, it was one hell of a party.

Komende week is bestemd voor heel veel voetbal kijken, heel veel series kijken en heel veel lezen. Jep, helemaal niks doen. Nog twee feestjes, een dagje werken en dan zondag is het eindelijk Miley time. Zin in!

13 juni 2014 / Nights in Rodanthe

Nicholas Sparks is een van mijn all time favourites. Ik denk dat ik al minstens een boek of 6 van hem gelezen heb, en daarbij horend ook de verfilmingen. Ze zijn cliché, met kissing in the rain en romantische relaties, maar altijd zo heerlijk om te lezen, dat zijn hele oeuvre toch wel op mijn to read list staat. Op een regenachtige, woensdagochtend besloot ik dat het tijd was voor het laatste, ongelezen boek wat ik nog van hem had staan. Nights in Rodanthe. Met twee zoenende mensen op de voorkant was dit echt een Sparks' cover en ik had dan ook weer dezelfde verwachtingen.



Het boek vertelt het verhaal van Adrienne, die haar dochter ziet lijden onder het verlies van haar man. Ze besluit dat de enige oplossing daarvoor is, dat zij haar eigen verhaal vertelt. Adrienne is na een lang huwelijk gescheiden en wanneer ze op de Inn van een vriendin past, ontmoet ze een man, die haar hele leven verandert. Ik wil verder niet te veel spoilen, en je kunt al veel raden als je Nicholas Sparks kent ;)

Wel kan ik vertellen dat het boek ontzettend snel leest. Maar dan echt heel snel. Het is sowieso maar een dun boekje, zo'n 200 bladzijdes, maar ik was er ook in twee uurtjes doorheen. Twee uur non stop lezen, dat wel, want wauw. Ik was hooked. Na de eerste vijftig bladzijdes kon ik al niet meer stoppen met lezen. Natuurlijk wilde je graag weten wat er gebeurt, maar ook de sfeer is geweldig. Het verhaal speelt zich namelijk af in een weekend waarin het ontzettend stormt. Terwijl ik aan het lezen was, onder mijn dekentje op de bank, kreeg ik het gevoel dat het hier ook stormde. Heerlijk :)

Daarnaast was het verhaal heel simpel, maar ontzettend schattig en romantisch. Je wordt ingepakt door de hoofdpersonen en ik voelde heel veel sympathie. Daarnaast zit er een soort van levensles achter, maar wat ik heel mooi vond om te zien in dit boek, is dat de kinderen altijd voor gaan bij moeders. Dat wist ik al lang, en de meeste mensen wel, maar dat dit nog even werd benadrukt, vond ik zeker niet slecht.

Ik heb zeker genoten van dit boek - en ondanks dat het heel simpel is, vond ik het een 'good read' - waarschijnlijk wel mits je van dit soort boeken houdt. I do - en dus geniet ik van elk Sparks' boek. Ook deze is verfilmd - en staat dus nog op mijn to watch lijstje. Alleen zal dat nog wel even duren, aangezien ik al in maanden niet echt meer een film heb gekeken..

12 juni 2014 / Ik ben geslaagd!!

Afgelopen dinsdag heb ik twee blogjes klaar gezet - die ik donderdag op le moment suprême alleen online hoefde te zetten. Kort, geen extra informatie, gewoon om jullie even te laten weten wat het is geworden. Als dit blogje online is gekomen, dan betekent het dat ik geslaagd ben, jee!! Hoe dichter bij de uitslag ik kwam, hoe banger ik werd, maar het is dus allemaal meegevallen. Ik ben geslaagd, en ik kan volgend jaar gewoon lekker gaan studeren. Pfoe. Feest!

11 juni 2014 / Favourites for this summer: Music

Elke zomer heb ik een paar artiesten die dan favorieten zijn en ik grijs speel. Dit zijn er een paar naast de vaste klassiekers, en ik verwacht dat dit mijn muziek is voor de zomer!

Jett Rebel

Als je mijn blog regelmatig leest, zul je best wel weten dat ik een enorme Chef'Special fan ben - ik ben al naar tien optredens van ze geweest en elk filmpje wat van ze online komt, kijk ik. Zo ben ik ook naar vier concerten van de afgelopen tour geweest, en zo heb ik het geluk gehad Jett Rebel te leren kennen. Hij stond bij drie van de vier van deze concerten in het voorprogramma van Cheffie. Vooraf had ik er nog niet zoveel van gehoord - maar na zijn eerste optreden bij de album release in de Paradiso was ik verkocht. Heerlijk. En daarnaast is hij zelf ook gewoon echt een schatje - in Breda moesten we even een fotootje maken (ugliest foto ever but who cares), waar hij super aardig was, maar ook in interviews en op Twitter is hij tha bomb. En ik ben dol blij want met vriendinnetje Sandra ga ik hem 18 december weer live zien!
Demi Lovato
Demi luister ik al jaren en jaren en jaren (ik denk al sinds 2008) en dit jaar is haar jaar. Ze heeft een world tour aangekondigd, maar nu blijkt dat ze alleen als Special Guest bij Enrique Iglesias komt, dus ik weet niet of ik ga, maar dit is voor haar het jaar dat ze internationaal écht met haar muziek doorbreekt. Zij komt dus ook veel op elk van mijn afspeellijsten voor. Met name Really Don't Care is nu echt mijn 'jam'.


Jacqueline Govaert
Vroeger was ik al een die hard Krezip fan, dus toen Jacq solo ging moest ik haar debuutalbum wel even checken. Helaas bleek dit niet echt mijn ding en dus had ik voor haar nieuwe album niet zoveel hoop. Ik besteedde er dan ook niet veel aandacht aan, totdat ik haar tegenkwam bij het Cheffie concert in de Paradiso en ik besloot er even naar te luisteren. En wat een heerlijk album! Met name 'Hear how my heart beats' en 'Simple Life' zijn geweldig.

Clean Bandit
Als laatste een band wat ik pas echt ontdekt heb. Natuurlijk kende ik Rather Be al, maar de rest van hun muziek had ik nog nooit geluisterd. Maar oh em gee wat leuk. Met name hun optreden op Pinkpop was erg gaaf en deze muziek ga ik, geloof ik, ontzettend veel luisteren!

Wat luister jij deze zomer?

10 juni 2014 / Week's end #2 - Werk, Amsterdam en nog meer werk



Deze week was een heavy weekje voor mij. Ik moest veel werken, en had me daar ook wel op voorbereid, maar met deze temperaturen is het toch wel heftig om zoveel uren te maken. Daarnaast: waar blijft het vakantiegevoel? Zal dat pas komen wanneer ik de diplomauitslag heb gehad of op vakantie ben?

Maandag, en wat een heerlijk weer nog. Ik begon 's ochtends in de zon, met het lezen van Life of Pi. Daarna was het om 12 uur tijd voor een afspraak bij de bank, papa's huis is namelijk verkocht en er moest even over wat dingen overlegd worden. De rest van de middag heb ik easy doorgebracht op de bank. Ik keek de nieuwe Orphan Black (nah.) en daarna hielp ik mama met de weekboodschappen doen. We aten heerlijke kip, gevuld met spinazie met groene asperges erbij, jum. Daarna was het tijd voor old school film kijken - Lizzie McGuire en Mamma Mia. Love it!

Dinsdag was nog een dagje met helemaal niks op de planning. Ik heb dan ook niet veel uitgevoerd. Ik begon de dag met een heerlijke groene smoothie, om vervolgens te gaan hardlopen. Dit was voor het eerst in weken, dus lekker vermoeiend. Hierna was het nog tijd voor een kwartiertje NTC. Dat had ik de dag erna wel geweten ;) 's Middags keek ik heel erg veel SATC, ik ben eindelijk bezig met het laatste seizoen. Daarna begon ik enthousiast met bloggen, maar toen ik tussendoor te horen kreeg dat ik de 15e vrij kon krijgen, kon ik eindelijk mijn feestje gaan plannen! Twee Facebook events, en veel mailtjes later, kon ik eindelijk een beetje gaan plannen. Guess what I did the rest of the night? Obsessief checken of mensen hadden gersvpt natuurlijk ;) Daarnaast maakte ik een heerlijke tjap tjoy, met heel veel verse groentes. Lekker!

Woensdag, mijn laatste dagje echt vrij en thuis voor de komende week. Maar saai - want het was een regendag. Ik besloot dus om flink te lezen. 's Ochtends begon ik in Nights in Rodanthe van Nicholas Sparks. Twee uur later was deze uit - maar de review komt nog :) Vervolgens ging ik verder waar ik gisteren gebleven was - binge watching SATC. Vervolgens aten we 's avonds een heerlijke rode bieten - rijst salade met geitenkaaskroketjes, om daarna op de bank te ploffen en weer lekker verder te lezen.

Donderdag was het tijd voor een dagje Amsterdam.  Janieke en ik gaan van de zomer interrailen en de kaartjes moesten gekocht worden. We wilden dit graag niet online doen dus op naar de treinreiswinkel it was. Voordat ik de trein instapte, kocht ik nog wat lekkers. Dacht ik. What's the rave about cocos water? Bah. Niet te drinken. Gelukkig had ik ook mijn nieuwe dopper bij :) Hierna sloten we aan in de ellelange rij van de Forever21, waar we uiteindelijk meer dan een uur zijn binnen geweest. Gelukkig ging ik niet met lege handen naar buiten, o.a. een broek voor €7, perfect voor het werk. Hierna kochten we de kaartjes, en ai, wat deed dat pijn. Driehonderd euro pinnen had ik nog nooit gedaan, maar nu weet ik hoe het voelt. Om dat leed te verzachten, zijn we gewoon nog maar wat meer geld uit gaan geven door lekker te lunchen. We lunchten bij Caffe Esprit en ik at een lekkere salade. Hierna gingen we weer naar huis, Janieke moest 's avonds gewoon werken, om vervolgens lekker op de bank te ploffen. Hierna heb ik nog flink opgeruimd in de schuur en toen was het alweer bedtijd.

Na een lange week niet werken, was het vrijdag weer tijd. Maar oh, wat was het warm. Fijn, maar jezus, een lange broek aan, dichte schoenen en een zwart shirtje is dan geen succes. Gelukkig hoefde ik pas om 5 te beginnen, en was ik om een uurtje of 12 alweer klaar. Prima dagje dus zo.

Zaterdag was another working day. Alleen moest ik nu al 's middags beginnen. Gelukkig had ik de dag ervoor mijn fooitje gehad en dus was het tijd om van tevoren een nieuwe parfum te kopen, YSL Manifesto Elixir is het geworden, heerlijk! Het werken was vandaag zwaar, heel zwaar. Elke keer als je van binnen naar buiten liep, kreeg je een klap hitte over je heen. Toen ik om 11 uur dan ook klaar was, was ik dol gelukkig. Nog even een drankje en hup, snel weer naar huis, want ook zondag moest er weer gewerkt worden.

Maar gelukkig kon ik de zondag lui beginnen met een afleveringetje House en de nieuwe Orphan Black. Meer niet helaas, want ook zondag was weer een werkdagje. Ik stond niet echt met mijn favoriete team, maar uiteindelijk ging de dag snel voorbij en was ik rond een uur of 10 toch klaar. Ik kwam thuis, plofte op de bank en was kapot.

De komende week hoef ik gelukkig maar twee daagjes te werken en dan is het donderdag tijd voor de examenuitslag, spannend!

9 juni 2014 / Het jaar dat ik op hen allemaal verliefd werd

De grootste boekhit van vorig jaar moet wel 'De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween' zijn. Prachtig boek, dus ik snap helemaal waarom. Ook het tweede boek van Jonas Jonasson, 'De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje' was minstens net zo geniaal. Toen ik bij de bibliotheek dit boek zag staan, 'Het jaar dat ik op hen allemaal verliefd werd', moest ik het dan ook meteen meenemen. Ik heb niet eens gekeken waar het boek over ging, maar dit boek in de stijl van  Jonas Jonasson wilde ik graag lezen. Hetgene waar ik wel bang voor was, was dat het extreem was gekopieerd. Ik ging met hoge verwachtingen het boek lezen en het was maar de vraag of het boek dit kon volmaken.


Het boek is net zoals de 100 jarige man een avontuurlijke roman. Omdat ik het zelf lastig vind om hier een beschrijving van te geven, heb ik even het volgende stukje van bol.com geplukt:

Deze roman uit 2013 volgt een Parijzenaar die een baantje als journalist in Madrid aanneemt omwille van de Duitse vrouw met wie hij als Erasmus-student een relatie had. Als hij een flat bezoekt op zoek naar woonruimte, vindt hij een enveloppe met een manuscript over een stel uit Parijs. Hij raakt verdiept in hun geschiedenis, waarbij ze rond 1950 immigreren naar Madrid en een keten van gebakswinkels opzetten. Lichtvoetige vlot geschreven roman over twintigers die nog met één been in het studentenleven staan en met het andere zich beginnen te settelen. De als uitwisselingsstudent in andere landen opgedane contacten zijn daarbij handig. Vol met komische verwikkelingen, zoals een date die de mist in gaat als ze alle twee bij een andere bioscoop staan.
Het boek is ontzettend quirky, met veel humor. De Parijzenaar Sylvain maakt van alles mee, en dit wordt op een ontzettend vlotte en leuke manier beschreven. Daarnaast speelt het boek zich voor het grootste gedeelte af in het bruisende Madrid, wat heel veel sfeer geeft. Ook zijn er naast Sylvain nog vele leuke, uitdagende en unieke personages. Al deze dingen samen maken het samen echt een ontzettend fijn boek om te lezen. Vlot, uniek en avontuurlijk. Zeker in de stijl van de honderdjarige man, maar wel even uniek, en met iets meer temperament. Ja, dit boek zou ik zeker aanraden voor deze zomer!

3 juni 2014 / Week's end

Nu ik alweer eventjes vakantie heb, en alle vrije tijd, had ik gehoopt dat de inspiratie voor mijn blog vanzelf zou komen. Maar dit valt me toch eventjes tegen. Ik heb zat dingen waarover ik graag zou willen schrijven, maar zodra ik dat witte vlak voor me heb, komen er geen leuke stukjes tekst uit. Daarom heb ik besloten maar te beginnen met een 'weekly diary', die normaal dan op zondagavond online zou moeten komen. Vandaar de titel 'Week's end'. Beetje jammer dat het nu al dinsdag is, maar ach, voor nu mijn diary van maandag 26 mei t/m zondag 1 juni. Vanaf nu hoop ik dan ook meer foto's te gaan maken, om jullie een uitgebreid beeld te kunnen geven :)



Maandagavond had ik MR-vergadering en dus moest er van tevoren met de leerlingengeleding besproken worden. Ondanks dat het met bakken uit de lucht kwam, besloten we lekker in de stad bij Pink Lemon te lunchen. Rode lipjes en gaan! Ik had een heerlijke salade met gegrilde groenten (die al op was voor ik er een foto van maakte) en het was naast gezellig ook nuttig. Helaas bleek veel van ons werk nutteloos te zijn, we zouden 's avonds stemmen over het school stewards project, waar de leerlingengeleding fel op tegen is, maar helaas werd het met een meerderheid aangenomen. Tussendoor bakte ik ook nog een heerlijke NY cheesecake met karamel. Jum. Een van de beste taarten die ik de afgelopen tijd gebakken heb.

Dinsdag was een van de ergste dagen ooit. Ik verveelde me zo ontzettend. De tijd ging zo langzaam, het regende. Uiteindelijk heb ik de halve dag op de bank gelegen en de rest van de dag gestresst om niks. Skip aub.

Woensdag was gelukkig beter. Zolang ik maar één doel op een dag heb, gaat het goed. Overdag heb ik me dan ook goed vermaakt met series kijken, tot het tijd was om te gaan werken om 5 uur. Zodra ik werk gaat de tijd meestal ontzettend snel, en deze avond helemaal omdat we vanaf een uur of 7 maar met zijn tweetjes stonden. Fijn :) Toen ik om kwart over 12 klaar was, heb ik nog even met wat friends/collega's wat gedronken en daarna snel naar huis. Toch kan ik als ik dan thuis kom niet meteen slapen, en dus lag ik pas om twee uur in bed. Pfoe.

De dag ervoor pas om twee uur in bed ja, maar dat ik pas om half 2 wakker werd op donderdag ging me toch wel heel ver. Toen ik beneden kwam, vroeg ik dan ook aan mijn zusje of de klok stil stond. Nee, helaas niet. De dag was dus zo voorbij en ik heb verder dan ook niet veel uitgevoerd behalve heel veel gamba's gegeten samen met mijn zusje. Heerlijk!

Vrijdag was gelukkiger wel weer iets nuttiger, ik heb namelijk van 11 tot 7 gewerkt en dus lekker uurtjes gemaakt. Toen ik thuis kwam, waren mijn opa en oma er, en we hebben een super gezellige avond gehad.

Zaterdag deze week was de eerste dag dat ik echt iets 'leuks' deed. Dat was in ieder geval de planning. Ik ging namelijk 's middags met mijn zusje naar Jersey Boys. We hadden kaartjes gewonnen, en mama wilde ons wel brengen. Van tevoren lunchten we dus gezellig bij Zeyn, vlakbij het Beatrix theater. Korte review: lekker maar niet heel bijzonder. Wel heel gezellig. Ik at een 'Vegy Club', een club sandwich met gegrilde paprika, courgette en een lekker sausje.

Hierna was het tijd voor de musical. Helaas was het echt niet mijn ding. Het verhaal was saai en niet zo interessant, de muziek eentonig en de humor flauw. Ik heb mezelf niet echt vermaakt, heel jammer. Mijn zusje vond het wel iets leuker, maar we waren allebei erover eens: dit was niet de 50€+ waard geweest. Gelukkig had ik 's avonds nog een leuk verjaardagsfeestje op de planning staan. Pauline ging bobben, aangezien we ook allemaal niet zo'n zin hadden om meer dan een uur te fietsen, en ze net iets meer dan een maand haar rijbewijs heeft. Fijn! Het feestje was ook nog eens heel gezellig en ik heb dan ook een hele fijne avond gehad.

En de zondag geen kater, ook fijn! 's Ochtends stond ik al vroeg in de keuken om de avond voor te bereiden, om daarna om 1 uur weer te gaan werken. Deze keer wel maar tot 5 en dus had ik een keer een eindtijd, heel fijn. Daarna was het tijd voor een delicious dinertje met mama, Marit en een vriendin de ma mere, en daarna kwamen er gezellig drie vriendinnetjes om Monopoly te spelen.

En wat was dat leuk! Ik wilde het alweer even spelen en dus hadden we nu een  leuke avond gepland. Ik had 's ochtend al lekker een cake en brownies gebakken. Toen ik thuis kwam uit het werk heb ik lekker wat worteltjes en komkommer gesneden, voor bij de humus. Daarnaast had ik van alles anders lekkers. Toen mijn zusje ook nog een verraste met vers gepofte popcorn, was de avond compleet. Een beetje jammer dat ik als eerste al failliet was, maar laten we het daar maar niet over hebben..